Jo
Een eldorado voor kikkers en andere amfibieën.
-
Een van de bewoners van de kikkertuin.
Op de hoek Weesperzijde/Grensstraat staat een oude villa, Amstelborgh genaamd. Het Leger des Heils heeft er haar Bureau Jeugdzorg en Reclassering in gevestigd.
In de achtertuin (aan de Grensstraat) hebben René en zijn vriend Frans, die sinds 1992 aan de overkant wonen in een huis vol terraria met amfibieën, een prachtige ecologische plek gecreëerd met onder meer drie vijvers waarin zich honderden kikkers, padden en salamanders bevinden. Allemaal door henzelf gekweekt, evenals de vele exotische planten, zelfs een kleine bananenboom! Die overwinteren onder de villa.
Doordat een van de vijvers wat hoger is aangelegd, kon men een beekloop creëren naar een lagergelegen vijver. Een andere vijver dient als kweekvijver voor de kikkers. Er is een houtwal, waarin ze onder andere losse takken en boomafval verwerken. Kortom, een eldorado voor kikkers en andere amfibieën en natuurlijk ook voor de medewerkers van het bureau, want op het grote grasveld is het ’s zomers heerlijk toeven.
Inmiddels zijn ook de buurtbewoners aangestoken door het enthousiasme van René en wonen er al grote aantallen bruine kikkers, padden en wel drie verschillende soorten salamanders in de buurt. Er wordt van alles uitgewisseld. Overtollige planten schenkt men aan de ‘kikkertuin’, die van de straat af is te bewonderen.
Het zou leuk zijn, volgens Frans en René, om ook iets educatiefs met de ‘kikkertuin’ te doen. Er is al eens een klas van de Kraanvogelschool komen kijken, luisteren en kikkers tekenen !
De kikker is een beschermde diersoort, al geldt dit niet voor de kikkervisjes. Door vervuiling enzovoort was de kikkerstand sterk verminderd, maar gelukkig is daar door allerlei maatregelen verbetering in gekomen. En natuurlijk ook door de inspanningen en het enthousiasme van de vrijwilligers René en Frans!
-
Amstelborgh aan de Weesperzijde hoek Grensstraat (anno 2007). Links begint de tuin, die doorloopt tot achter het gebouw.
-
Panorama van de kikkertuin.
-
De beekloop in de kikkertuin.
Bijdragen
Reacties (14)
Reacties (14)
Jo
Kikkers
Hallo Renee..
Bij puur toeval kwam ik op jullie site en heb alles gelezen, zeer ontroerend..
Ook ik ben een lief hebber van de natuur en zeker kikkers, ‘’tja eigenlijk alle diersoorten’’ …
Ik las dat je ook van fotografie houd en dat is iets wat ik ook graag doet, daar vind ik mij rust in…
Wat leuk dat je de tuin voort zet en dat jij er zoveel plezier aan beleefd en succes mee behaald ,’’vooral, om dat je vriend er ook zo van hield’’…Nu, ik ken je niet,maar wil je wel zeggen heel veel sterkte … Ik weet niet hoe jij er tegenoverstaat,maar als ik een keer in de buurt ben, mag ik dan een keertje een kijkje mogen nemen in jullie mooie kikkertuin, om te fotograferen …Als je het liever niet heb, prima, kan het ook begrijpen hoor…Sterkte en succes met de mooie kikkers…Vind het super!!!
Nu Frans er niet meer is...
Zoals Jo al schreef, op 1 november 2011 is Frans overleden. Frans was al jarenlang hartpatient. Eigenlijk een wonder dat hij uberhaubt in de tuin kon werken. Je probeert er rekening mee te houden maar zijn dood kwam voor mij toch totaal onverwacht.
In overleg met 'het Leger' heb ik besloten om door te gaan met het onderhoud van de tuin. Ieder voorjaar denk ik dat het niets gaat worden met de tuin. Nu het inmiddels half juni 2012 is ligt de tuin er prachtig bij. Een beetje ruig, niet perfect, maar wel heel natuurlijk en mooi. Een ruw diamantje in de Grensstraat. Precies zoals Frans was eigenlijk.
In het voorjaar heb ik - zoals elk jaar - de legsels kikkerdril op een zonnige plek opgekweekt. Toen het kikkervisjes waren heb ik ze in de vijvers losgelaten. Duizenden! We gaan nu richting juli en straks komen de honderden kleine kikkertjes die het gevaarlijke vijverleven hebben overleefd massaal het water uit.
Frans is er niet meer, maar het leven gaat door. Voor kikkertjes, voor de Grensstraat en voor mij. Niet altijd makkelijk, soms een strijd. Wel heel bijzonder en mooi...
In Memoriam Frans Alers - 01-11-2011
In het Parool van vandaag lees ik dat Frans Alers, de vriend van René van Zeldam op 1 november thuis onverwacht is overleden. René en Frans hebben van hun huis in de Grensstraat een eldorado gemaakt voor kikkers en amfibieën en maakten de hele buurt enthousiast voor hun 'kikkertuin'.
Ik leerde René en Frans kennen tijdens een interview voor bovenstaand verhaal (Gekwaak in de Grensstraat). Ik was onder de indruk van hun grote liefde voor de natuur.
Frans verblijft in zijn geliefde tuin van villa Amstelborgh in de Grensstraat tegenover nr. 15. Zaterdag 5 november kun je afscheid nemen tussen 15 en 17 uur. Op zondag 6 november zal daar de afscheidsbijeenkomst zijn, waarna op maandag 7 november Frans begraven zal worden op Zorgvlied.
Ik wens René heel veel sterkte bij dit voor hem zo grote verlies.
Met hartelijke groeten,
Jo Haen,
Geheugen van Oost
hoi helen
met martin
volgens mij kennen wij elkaar ook maar weet het niet zeker
als je zin hebt om te mailen en oude herinnering en op te halen samen met sandra wand die kan je volgens mij ook
mijn mail is mp.kalkwarf@hotmail.com
groet martin
hoi sandra
sandra ik weet niet of ik nog in jou geheugen voor kom , het is tenslotte lang geleden .
en zou het leuk vinden om een keer te mailen met elkaar mijn
mail is mp.kalkwarf@hotmail.com ik hoop iets van je te horen
groet en liefs van martin uit de oetgenstraat 67 toen der tijd
doei
Carla van Wijk
Zat even te googelen op Amsteborgh en Weesperzijde en kwam hier terecht. Heb zelf in Amstelborgh gewoond van 1989 t/m 1991. Lucky, Paula, Els, Wil, Sjoukje en juffrouw Jannie. Die is toen directrice geworden, het Leger des Heils bemoeide zich er niet zoveel meer mee. Heb er een goede, gezellige tijd gehad.
Wie contact wil carlajonkers@hotmail.com
amstelborgh
hallo mijn naam is sandra van der linden, en ben oud bewoonster van amstelborgh,ik woonde daar 84/86 en heb het prima gehad destijds.maar er was niets treurigs aan hoor ! wij meiden maakten het met elkaar heel gezellig .en ik had een prima steun aan de leiding van destijds;frans ,lucky,paula en natuurlijk froukje en juf jannie !echte schatten !en dan hadden we nog onze lieve huishond kazan !als het mooi weer was zaten we inderdaad in die tuin ja ,veel bijzonders was het niet destijds maar het was 'onze 'tuin .door de dikke haag was het toch wel een prettig idee dat het prive was,en konden we daar heerlijk zonnen ,kletsen en natuurlijk onze sigaretjes roken.maar misterieus was amstelborgh wel voor mij .ik ben uiteindelijk heel goed terecht gekomen en ben nu zelf moeder van een prachtige dochter,en mocht het zo uitkomen dan wil ik mijn dochter wel een rondleiding geven in mijn eigen vertrouwde Amstelborgh.!
voor iedereen die kontakt wil ;
sandra-vanderlinden@live.nl
betoverende tuin
Hallo Frans!
ik ken o.a Frans als begeleiding van amstelborgh waar ik woonde van ´84 tot ´86 en een leuke en leerzame tijd heb gehad....
Wat mooi dat jullie iets `nuttigs`en bijzonders van deze tuin hebben gemaakt! ik kom gauw eens een kijkje nemen...
super!
Hallo Frans en René en alle bezoekers van deze site,
Grappig, even gegoogled op amstelborgh weesperzijde en kwam dit tegen.
Ik wist dat Frans daar druk aan het tuinieren was, maar dat het zo'n ecologisch project was geworden, dat had ik niet vernomen! Echt super!!! Geweldig idee om daar iets educatiefs van te maken!
Ja inderdaad, de achtertuin, een paar van de leiding (o.a. Paula en Els) deden nog wel eens wat in de tuin, maar zo'n speciale tuin was het verder niet.
Zelf heb ik daar gewoond van september '84 tot februari '87. Geweldige tijd gehad, veel geleerd!
Lieve groeten van Anita Cambier en voor mensen die contact willen: Anietjuh1968@hotmail.com of acambier@hotmail.com
hey wat leuk
HAI RENEE & FRANS....
WAT TOF DAT DE TUIN EEN NUTTIG EDUCATIEF PROJECT IS GEWORDEN......
DAT WAS ANDERS HOOR IN 1985/86 ALS EX BEWOONSTER VAN AMSTELBORGH DEDEN WIJ DE WAS IN DE TUINSCHUUR.....EN ZOMERS FF LEKKER BUITENZITTEN PEUKIE ROKEN........FIJNE TIJD GEHAD HOOR
FRANS EN JUF JANNIE EN LUCKY.........
TOP TIJD MET TOP MEIDEN .......GEVALLEN MEISJES ???? NEEE GEEN VAN ONS MEIDEN ..............!!!!!!!!!!
AMSTELBORGH HAD WEL IETS MYSTERIEEUS .......
HET IS EEN OUD HUIS MET EEN GROOT VERLEDEN......
DAT HEEFT ZOWIEZO ALTIJD WEL IETS MYSTERIEEUS..........
GRTJS HELEN
Tak
Had al op een eerder bericht geschreven dat ik aan de Wibautstraat/Grensstraat woonde. Maar Amstelborgh zag ik niet als iets geheimzinnigs. Met vriendinnen gingen we eind jaren 70 met de kinderpostzegels langs en mijn broer zoals ik het mij herinner, had daar zelfs een vriendinnetje.
karla willekes
Hallo Karen, sorry dat ik dat zo noemde, gevallen meisjes, ik wist ook niet beter. Het was een en al geheimzinigheid daar en ik was zelf ook nog zo jong dus... Mooi dat die tuin zo mooi is geworden, ik moet er nog een kijkje gaan nemen.
Karen
Ik heb meer dan een jaar in Amstelborgh gewoond, en nee ik was geen gevallen meisje maar iemand met onbekwame ouders( oordeel dus niet te snel )Ik ben daar snel volwassen geworden met een mooie tuin waar niet veel mee gedaan werd helaas. Het doet mij genoegen te horen dat het nog steeds goed gebruikt word en dat er nu een mooie ecologische omgeving is gecreëerd .
Karla Willekes
Ik ken de villa alleen maar van geheimzinnigheid en treurnis, toen ik er bijna vlak naast woonde. Het Leger des Heils die gevallen meisjes daar opborg. Geen contact was mogelijk en door die dikke haag in de Grensstraat kon je ook niets ontwaren. Jaren vijftig/zestig/zeventig. Wat vind ik dit een prachtig verhaal, ik zal gauw eens komen kijken daar. kafjewil@orange.nl