Herinneringen aan zijn jeugd hebben Laurens geïnspireerd tot gedichten. Hij vindt dat hij een heerlijke jeugd heeft gehad, ondanks het feit dat hij als baby getroffen werd door polio , waar hij een "slecht been" aan overhield.
-
Foto van Henk Vittali uit de jaren 1943/1953. De middelste jongen lijkt op Laurens
SPELEN BIJ DE DODEN
de boterbloemen
bloeiden mooi
rond de zerken
van het oude en verlaten
Jodenmanussie
wij mochten hier
niet komen
er lagen doden
zacht te rusten
wat trok ons toch
naar deze fijne plaats?
waar wij gelukkig waren
in ons kinderparadijs!
KRAMATWEG
ik ruik de geuren
uit mijn jeugd als ik
mijn grond, mijn weg
mijn straat opslurp
waar ik geboren ben
als in een bange droom
blik ik terug naar
mijn huis dat is verdwenen
ja, toen al
heb ik er schreeuwend
van gedroomd
het zweven
tussen het verleden
en de ware werkelijkheid
houdt op en stort ik terug
naar de vergane grond
dag buurvrouw
dag buurman
dag kruidenier
dag schilleboer
dag groenteman
dag vuilnisman
dag mattenklopster
dag ijscoman
dag kille dode straat van nu
warmte uit mijn jeugd
-
De voormalige Joodse Begraafplaats aan het Flevopark.
Foto september 2010 -
-
Bijdragen
Reacties (2)
Reacties (2)
Foto's door mij gemaakt en bewerkt
Deze foto's zijn door mijzelf: gemaakt en bewerkt i.p.v Marella Karpe: een foutje dus!
Met vriendelijke groet, Laurens Windig
de buurt
geboren in oost en er 18 jaar gewoonten van alles mogen beleven,
spelen op de insulindeweg en naar het flevopark 1 kilometer lopen.
een jeugd die fijn was en een buurd die mij veel heeft gegeven
en als je dan die kilometer had afgelegd dan kwam je in het park groot en mooi een wereld ging voor je open.
gewoon alles dien het 5 centenbadje de schreeuwende grote brede badmeesster die je waarschuwde ik hou je in de gaten,
het gescheiden zwemmen jongens en meisjes appart stiekem bij de schutting met ze praten.
ben er laatst geweest veel is er inmiddels gesloopt ,
heb de buurt weer even geproeft en er door gelopen ik weet het niet het hart is weg een andere buurt gewonden en veel meer weg als en minder markante dingen over maar veel meer weg als ik op had gehoopt.
waar zijn al die oude gebouwen de kerk het klooster de school waar in het oude wer het abotior elleen de poort mocht blijven bestaan.
maar goed ik ben een grote vent en mijn buurt is niet meer ben maar gewoon weer weg gegaan maar geloof mij vrij ik mis in die buurt nu heelveel en heb in mijn hart een traan
©2010 h.v.d.S