Bovenkant van de pagina
Ga direct naar de navigatie
Ga direct naar de content

Laurens Windig door Laurens Windig 3

Bullekoppies en jodenmanussie.

1955
/
Indische Buurt

De grafstenen werden door ons gebruikt als schuilplaats.

Vaak gingen mijn broer Hans en ik vissen met een schepnetje dat we zelf gemaakt hadden. We deden dat in de sloten en watertjes rond de oude Joodse begraafplaats en het Zuiderzeepark, het latere Flevopark. Er waren daar ook volkstuintjes. Mijn oom en tante hadden ook zo’n tuintje. Oom Bertus was er vaak. Omdat mijn tante nogal familieziek was en veel kennissen en vriendinnen had, was ze bijzonder “stapperig” ingesteld. Bij hen thuis was het altijd een enorme rotzooi.
Wij konden urenlang slenteren in het park en waren dan ontzettend trots op onze visvangst. De visjes namen we mee in jampotten. Thuis bleven ze dan enige tijd staan totdat de arme visjes het begaven.

In mijn jonge leven nam de dood altijd al een gewone en algemeen erkende plaats in. De doden van het Jodenmanussie waren zoiets normaal. Ze lagen in de grond onder de grafstenen. De grafstenen werden door ons gebruikt als schuilplaats. Ze stonden soms schuin tegen elkaar aan. Een oude doek eromheen en wij hadden een tent. Natuurlijk was het verboden om de begraafplaats te betreden, hoewel deze totaal verwaarloosd was. De ingang van de begraafplaats was aan de Valentijnkade en met prikkeldraad afgesloten, maar het was voor kinderen een makkie er toch in te komen. Na enige tijd werden wij er ook weer door een kip (politie) afgejaagd. Het Jodenmanussie had een enorme aantrekkingskracht op kinderen. Iets dat verboden is trekt natuurlijk bijzonder aan.

Bijdragen 
Jo Haen, Anne Cramwinckel 
Reacties (3)

Re: joode manusie

bap oerlemans:
als kind zijnde heb ik ook altijd gespeeld op het joodje met mijn vrienden woonende in de mataramstraat , hebben wij daar heel wat dagen door gebrachtwe hadden een dempie over desloot , maar de tuinman halde steeds weg maar voor hem een verloren strijd want de volgende dag hadden we weer een nieuwe gemaakt . het hekkepoortje stont altijd bij mijn grootvader in de etalage hoek materam en kramatweg hij was behanger stoffeerder, een wel bekend figuur in de buurt . op de anderen hoek was een leer winkel van de fam Boesterd .als er nog mensen zijn van uit de straat laat dat dan weten , want het was altijd een fijne straat , mijn moeder was een kraam verzorster en organiseerde altijd straat feesten en iedereen noem de tante Anne ,

Beste bap,

Jopie en ik wim van leeuwen, hebben al op andere berichten van jouw gereageerd.
Ik hoop dat je nog eens kijkt op deze site.
Wij woonde ook in de mataramstraat nummer 17 1 hoog.
Wij zouden het leuk vinden om iets van jullie te vernemen.

Groetjes,
Wim en Jopie van leeuwen

Wim van Leeuwen
,
23 apr 2013,1:25

Hans Blauw was mijn neef en -niet mijn broer!

Mijn tekst over -Bullekoppies en jodenmanussie- is foutief bewerkt door Anne Cramwinckel: zie onderaan deze pagina.

Hans woonde in de Karimatastraat op de hoek van de Kramatweg.

Laurens Windig
,
14 okt 2012,19:24

joode manusie

als kind zijnde heb ik ook altijd gespeeld op het joodje met mijn vrienden woonende in de mataramstraat , hebben wij daar heel wat dagen door gebrachtwe hadden een dempie over desloot , maar de tuinman halde steeds weg maar voor hem een verloren strijd want de volgende dag hadden we weer een nieuwe gemaakt . het hekkepoortje stont altijd bij mijn grootvader in de etalage hoek materam en kramatweg hij was behanger stoffeerder, een wel bekend figuur in de buurt . op de anderen hoek was een leer winkel van de fam Boesterd .als er nog mensen zijn van uit de straat laat dat dan weten , want het was altijd een fijne straat , mijn moeder was een kraam verzorster en organiseerde altijd straat feesten en iedereen noem de tante Anne ,

bap oerlemans
,
28 feb 2011,7:39
Reacties (3)