Erik heeft veel goede herinneringen aan het Amstelstation en de directe omgeving daarvan.
-
In 1939 werd dit beeld van Theo van Reyn in het Amstelstation geplaatst. Het draagt de naam "Terugblik".
Aan de voorgevel van het station werd nog een beeld van Theo van Reyn geplaatst, dit brons verbeeldt `Toekomst van de Spoorwegen `
Foto van ...., gemaakt in ...
Met:
Er zijn veel reacties verschenen onder het stukje 'hangjongeren van toen '. Diverse inzenders halen herinneringen op aan hun jeugd in de de Wetbuurt. Voor een aantal was het Amstelstation vroeger de plek waar zij rondhingen en soms muziek maakten. Het beeld bij de trap was hun ontmoetingsplaats. Niet zo lang geleden heeft een aantal van hen opnieuw afgesproken om elkaar te ontmoeten bij het Amstelstation en kennelijk is dat een geanimeerd uitstapje geworden. Erik Bouwman maakte bovenstaand gedicht over het beeld.
Hij schrijft ter verduidelijking van zijn gedicht.
'Slechts een turf of drie hoog, was ik al gefascineerd door dit beeld. In mijn prilste puberteit sloeg dit over in een platonische, maar diep gekoesterde liefde die tot op de dag van vandaag niet meer over zal gaan. In het besef dat ik bij lange na niet de enige was die dergelijke gevoelens koesterde - er bestonden zelfs leeftijdsgenoten van de andere kunne die er eender over dachten in een tijdperk waarin Opzij ( behalve bij tante Bet op de Zeedijk) nog geen begrip was - zag ik haar onlangs weer, precies zo als die drie turven het zich herinnerde: even mooi en even eenzaam.
Een gevoel van schaamte kon niet langer onderdrukt worden, ondanks het feit dat ik me meermaals per jaar koesterde in de mooiste dialogen met haar, die geen woorden hiervoor nodig had.
Daar liepen wij, op die mooie augustusmorgen over de Ooster en door Jerusalem (Tijdens een verhalenwandeling GvO; opmerking M.Karpe) en daar hingen wij ,nog geen maand later, in een kuil die niet door ons gegraven was maar waar wij - verzamelde Hangjeugd van Toen - met liefde inflikkerden. Weer later ( tijdens verhalenwandeling in Betondorp; opmerking M.K.) koesterden we het Beton waar wij als kind zo'n hekel aan hadden: stonden stil bij Nummer 14 en De Avonden en dat op klaarlichte dag.
De harde kern der Hangjeugd van Toen - inmiddels aangevuld met een verre neef van het oude Singel - vond elkaar weer en besloot zelfs op gezette tijden weer gezamenlijk Om te vallen.
Diep in ons binnenste wisten we natuurlijk dat er tijdens al dit leuks een was die tevergeefs op ons wachtte. Turend over alle smakeloze commercie naar die afbeelding uit een tijd waarin kunst nog als ambacht werd bedreven en geruggensteund door vergelijkbare sereniteit zat zij in al haar schroomloze openheid te wachten op dat stel schoffies van weleer. Schoffies die haar weliswaar na al die jaren pas van een naam hadden voorzien maar die het verder voor gezien hielden.
Drie wandelloopjes waren al aan haar voorbij gegaan en de helft van de Watergraafsmeer herontdekt (gefluisterd wordt reeds omtrent de Jaap Edenbaan, in verband met diens 50-jarig bestaan). Bevallig legt het Naakt van Steen haar lokken in de ondersteunende hand en denkt "Wanneer ben ik eens aan de beurt ?".
Maar spreken doet zij niet .'
Jo
Ron
Rene
Grijze Schouders
Vanmiddag doezelde hij weer
De schouders opgetrokken
Negen ganzen dartelden om hem heen
Hij zat niet met hun brokken.
Die half versleten grijze jas
Daar om zijn iel postuur
De tijd maakte voor hem geen pas
Hij bleef een trouwe buur.
Daar stond hij eenzaam op zijn paal
Geduldig slechts te wachten
Op spiering, brasem of een aal
Desnoods duurde het nachten.
Het kwetterende eendenvolk
Die mensen op de vlonder
Verkoelng door een kleine wolk
Dan zon, nog steeds geen donder.
Diep in het water tuurde hij
Zijn tijd zou het wel duren
Want ooit maakten ze hem wel blij
Een kwestie van goed gluren.
Toen plots een vlucht, een diepe duik
Verdwenen al zijn jaren
Dan flitsend beet uit eigen fuik
Een maaltijd te vergaren.
Daar was hij weer geheel voldaan
Zijn versteende rust kon echt bedriegen.
Nog vele uren zou hij staan
Tot het tijd werd om weg te vliegen.
Bioscoop
Ach, ik zal ongetwijfeld iets dergelijks al geschreven hebben op het GvO.
Zo gaat het als je ouder wordt. Je vervalt in herhalingen.
Vroeger op die ouderwetse hollandse verjaardagen met koffie en een koekje en daarna voor de volwassenen een apricot brandy of een glaasje advocaat, jij als kind kreeg dan een glaasje advocaat met veel melk aangelengd en veel slagroom, alcohol voor kinderen, men keek toen zeker niet zo nauw.
En dan hoorde ja al die verhalen aan en kende ze uit je hoofd. Weer hetzelfde verhaal, en je dacht meewarig, ach die mensen zijn oud.
En nu doe je het zelf.
Het zal niemand zijn ontgaan dat het vandaag 16 augustus 2012, 35 jaar geleden is dat Elvis Presley overleed. Welke zender je ook opzet op de radio, het is Elvis de Pelvis geblazen.
En opeens dacht ik aan de film G.I. Blues.
Het is een dierbare herinnering want ik ging er heen met mijn acht jaar oudere zus.
Door het leeftijdsverschil hadden we in onze jeugd niet zoveel aan elkaar, dus zo een moment dat je samen iets deed is uniek.
Zo vond ik ook nog een foto, mijn zus en ik, samen schaatsend op de Jaap Eden Baan.
Ik was 14 zij 22. Dat zijn toch leuke herinneringen.
Ik denk dat velen zich wel de film G.I.Blues herinneren. Met het liedje half Duits half Engels Muss I Denn met de poppen. Het was in Elvis' soldatentijd in Duitsland.
We zagen hem in de Bio op de Middenweg in Amsterdam-Oost.
Watergraafsmeer moet ik zeggen eigenlijk.
Vanuit het Amsteldorp wandelde je over het keienweggetje de Schagerlaan, ik meen dan de Wakkerstraat door, op de hoek zat de Speelgoedwinkel Proeskie en dan de Bio in.
Ook met mijn ouders heb ik vaak op zondagavond deze tocht ondernomen. Dan gingen we naar films met Peter Alexander, Im weissen Rösl e.d.
Eerste voorstelling, enig.
In de Bio heb ik met een vriendinnetje Rietje, ook zo een Sissyfilm gezien. Dat was niet echt mijn favoriet, maar ja, je mocht naar de bioscoop van je ouders, en dat was al heel wat.
In het buurtgebouwtje Frankendael in de Fahrenheitstraat werden ook op zondagmiddag films vertoond. Mij staat bij van De Dikke en De Dunne of van Charley Chaplin. En Rooie Rogers? (Roy Rogers), maar dat weet ik niet zeker. Ik mocht er niet altijd in, want was niet lid van de Speeltuinvereniging.
Mientje Papegaai is later nog wel twee maanden mijn schoonmoeder geweest, haha, ik was toen 17, maar dat wist ze toen nog niet, dus ik mocht er niet altijd in. En trouwens dan had ze me misschien er helemaal niet ingelaten omdat het later weer uitging met haar zoon.
Wat waren we, 17 en 19 jaar, veel te jong.
In de Linneausstraat had je De Nationaal. Volgens mij werden daar die films met Rooie Rogers en Tarzan vertoond. Als je naar de Nationaal ging, zorg dan dat je op het balcon zit. Zat je in de zaal, dan kon het zomaar gebeuren dat je een brandende peuk op je hoofd kreeg, of een leeg colaflesje.
Roken mocht in de jaren vijftig en zestig in alle Amsterdamse bioscopen. Dat is nu bijna niet meer voor te stellen.
En om nog even op de Bio terug te komen. Je moest zorgen dat je niet onder de voorstelling naar de WC moest., Want deed je dat wel, dan gebeurde het, dat behalve het filmgeluid er nog heel andere geluiden de zaal in kwamen hupsakeeën.
Tot slot nog even het Van Swindentheater in één van de Van Swindenstraten. Volgens mij zit Zeeman er nu. Dat was een heel klein theatertje, wat ging er in, 50 of 90 man?
Ik heb er met mijn moeder Je kan het toch niet meenemen gezien, een hilarische film, met een leuk deuntje. Polly wolly doodle doodle Dee.
Tegenwoordig als je naar de bioscoop gaat, is het enorm. Kaartjes kan je zelf trekken en betalen met pinnen. Meerdere films worden er gedraaid. Het is mij een keer gebeurd dat ik tegen mezelf stond te lullen. Die toiletten in het Bijlmer Pathé Theater zijn zo modern en mooi gemaakt dat je niet meer het verschil ziet tussen muur en deur. Ik stond in de gigantische spiegelruimte, maar dat had ik ook niet eens in de gaten. En vroeg me af waar nou toch die toiletten waren verstopt. Gelukkig was er nog een mevrouw en daar vroeg ik het aan.
Ik dacht, wat een idioot mens, die geeft geen eens antwoord. Ze kan toch wel wat zeggen. Onbeleefd hoor.
Owowow, toen zag ik opeens dat het mijn spiegelbeeld was.
Ach ik zei het toch al. Ouderdom.
Constance
Oproep aan JOOP 32
Heeeeee, Jopieeee-hie!
Zoals beloofd hierbij de uitnodiging om, als je in de buurt bent, morgen, woensdag, rond een uur of 1 te komen hangen in of rond Café de Omval. Had je email adres niet dus daarom langs deze uiterst sympathieke weg, in de overtuiging dat de aanwezige hangdames eveneens jouw gezelschap bijzonder op prijs zullen stellen.
Hopelijk tot morgen en met zonnige groet,
Erik
Ria Comes Strictly
Ik voel me licht beneveld,
Vergeeft mij als ik zwalk.
Ontroerd breek ik hierbij een lans
Voor onze eigen Ria Valk.
Het is heel triest voor Imca,
Zo’n plotse valpartij.
Dat brengt een ongeluk heel na,
Maar voor Ria ben ik blij.
Verdedigster van de Wetbuurt-eer,
Op muiltjes van haar vader.
Dan stijgt al ras het Fahrenheit,
En komt veel lof haar nader.
Oh, lieve mensen, hier uit Oost,
Doet als Klazien uit Zwalk,
En schaart u allen als één mens,
Achter onze Ria Valk.
Maar ga vooral niet vóór haar staan,
Want zeker gaat die gek,
Noch voor een danspas is gedaan,
Vol op haar platte bek.
In Mokum wilde Ria reeds
Een cowboy tot echtgenoot.
Vervolgens kwam een lange reeks,
Zij mistte echt geen boot.
Na jarenlange schaduw,
Gloren plots weer rampenlichten.
Door Imca’s val een forse duw,
Straalt zij tussen de nichten.
Onze hartjes slaan spontaan op hol,
Want Ria gaat voor goud.
Strictly Come Dancing haar niet te dol;
Je krijgt het Spaans benauwd.
De worstjes op haar boezem,
Die jodel in haar keel,
De schuivers dankzij droesem
Zijn elk jurylid te veel.
Proficiat, Valkje, lieve meid,
Oude Wetbuurt-veteraan;
Als jij over die dansvloer glijdt,
Gaat er bij mij iets staan.
Ridderleed (tussenstukkie)
Een zucht is hoorbaar,geslaakt door het zwaard,
zoevend doorsnijdt het de lucht (R)
De schelvisogen zijn het waard
Puilend uit een Snoekenkop in vogelvlucht..
Beste hangjongeren....
Jammer dat ik er niet was bij deze loop. Ik hoop jullie allemaal op 2 september a.s. weer te zien. Voor de 2e loop op het Linnaeushof en omgeving. Dhr. Joop Jansen was al bij de 1e, maar wie weet komt hij nog een keer. Het zou leuk zijn, het is altijd een genoegen om hem te spreken. En dat geldt uiteraard ook voor alle anderen!
Nog bedankt voor de felicitaties, die ik nu pas lees. :-)
Ontwikkelingshulp na Bibobloos Afdrukken
Naar verluidt heeft onze geliefd Amsterdamse gemeentebestuur
sinds 2007 een kleine 25 miljoen bijgedragen aan indirecte ontwikkelingshulp.
Van het leeuwendeel werd in Kenia een riante waterdam gebouwd, alsmede enkele schoolgebouwen.
Als tussenpersoon voor deze respectabele projecten fungeerde de altijd goedlachse Charles Geerts, voormalig Wallenkoning en huidig eigenaar van een riante horecagelegenheid in de Warmoesstraat.
Aangezien op Charles' altijd hagelwitte overhemden geen smet te vinden was, bleek de Bibibwet op hem niet van toepassing, waardoor hij door de gemeente slechts kon worden uitgekocht.
Onbevestigde bronnen bevestigden dat het zich hierbij om een zgn. een-tweetje tussen de heren Asscher en Geerts zou hebben gehandeld en dat reeds op voorhand door beiden was besloten voornoemde projecten in Kenia uit te voeren.
Geerts zelf, die in de nabijheid der dam over een bescheiden buitenverblijf beschikt, meldde dat onlangs een kudde van maar liefst 82 olifanten zich rond de dam stonden te laven.
Hoewel zelf een kei in het rekenen (ooit werd een boete door hem voldaan met koffers vol losse guldens) kon niet bevestigd worden of de heer Asscher hem bij deze telling heeft geassisteerd.
Wel kan worden aangenomen dat met de terugkeer van Geerts in het Wallengebied dit weer een stuk leefbaarder is geworden.
wachtend naakt
Een zucht is hoorbaar,geslaakt door het zwaard,
zoevend doorsnijdt het de lucht.
Re: Ridderleed (6)
Ridder hieuw,hakte en sloeg alles kort en klein in een handomkeren
meer dan een dolend held,in ,t staal gestoken
Ridder was sluw,stoutmoedig,dapper,hoon gewroken.
Als minnaar was ik wild en onbesproken,
elke reus scheen tot dwerg ineengedoken.
Ridderleed (6)
Het gerstenat vloeide in stromen
Die avond aan de Omvalbar
De Ridder, blij dat hij was gekomen
Onwaarde in de hoek een Nar.
Gij olijkmaker, tap een mopje,
Lachte hij koen de Hofnar toe.
Die siste: kook lekker in eigen sopje
Gij doder van Piggelpa en moe!
Verbluft poetste Neef zijn brillenglazen
Blikte de Hofnar vlijmscherp aan:
Ben ík nou gekker dan alle dwazen?
Vileine Hofnar; ga eens staan!
De Nar rees op vanuit zijn stoeltje
Zijn lijf vulde de ganse hoek.
Krijg nou de pest, ik kén dat smoeltje,
Galmde de Ridder: jij bent Snoek!
Re: Re: Hieper der Piep
Ik lees dit nu pas. Ik lig helemaal dubbel! Een beetje laat maar niet minder leuk. 2 september loop ik weer mee denk ik.
Ridderleed (5)
Met dwergenbloed onder de schoenen
Keerde de Ridder zich van de klucht
Zijn blik van Diemen richting Loenen
Ontwaarde plots een Willink-lucht.
Wel duizend bommen en granaten,
Leende hij de spreuk van Kuifje's kap'tein
De goden hebben me in de gaten
Da's dikke pech en niet zo fijn.
Sta nu te boek als dwergendoder
En niet als slachter van een draak
De Ridder's kop werd als maar roder
En dat gebeurde hem niet vaak.
Schuld draag alleen dat mens uit Muiden
Vergoelijkte hij nog voor zichzelf
Hoorde van ver reeds donder luiden
En sprong het liefste op Lijn Elf.
Die tram die stopt niet bij het Amstel
Wees hij al snel zichzelf te recht
En voelde zich dankzij die damsel
In plaats van Ridder veel meer knecht.
Met bakken goot het pijpenstelen
Donder en bliksem de hemel uit
De Ridder raasde zoals zo velen
De Omval in, nat tot op zijn fluit.
wachtend naakt
Zomer in de Kuil,
Als de avond valt
en de bloemen zich sluiten
danst de mug zich warm.
fietste vandaag langs de schooltuintjes,het gemaal(tje) en toen een flashback.
tukkelen en niet te vergeten verpissen.
Re: Ridderleed (4)
Hij was nog bij Sneeuwwitje geweest
Maar toch weer bakzeil daar gehaald
Zeven dwergen had dat loeder al gekeesd
Dus Piggelmee had sterk gebaald.
Dan maar zijn Piggelmoertje redden
Uit de handen van die Ridder, gauw!
Maar in zijn hart dorst hij te wedden
Dat dit nou niet was wat moeke wou.
Rot jij nou vrolijk naar die sneewhoer,
Briestte de dwergenvrouw heel kwaad.
Met al dat bloed draai je mij geen loer
Voor 'n stijf zwaard werk ik me uit de naad!
Kwaad sprong pa Piggel naar beneden:
Gij vunze snol, gij krolse kat!
De Ridder, die alles begon te vervelen
Trapte spontaan het dwergpaar plat.
Ridderleed (3)
Daar werd de deur heel noest geopend
In diens raam de Ridder met zijn zwaard
Verschrikt dacht toen ons Piggelvrouwtje:
Is dit die handeling wel waard?
De Ridder keek diep naar beneden
Zette spontaan zijn bril op scherp
Ontwaarde het piepklein dwergenvrouwtje
Half verscholen achter een plaggenterp.
Gij klein stuk vreten, sprak de Ridder
Blikt gij verlekkerd op mijn lans?
Die slappe hap? vroeg Piggelmoeke;
Heeft zelfs bij dwergen weinig kans!
Vermaledijde, brieste de Ridder
(Scheed wel heel rap zijn slappe zwaard)
Ik breng menig joffer tot gesidder,
Uw dwergendoosje is dat niet waard.
Plots werd hij in zijn oor gebeten
Het bloed dat spatte in het rond
Pijlsnel was Piggelmee geklommen
Als dwergvrouwredder deed hij kond.
Ridderleed (2)
Vol goede moed toog Piggelmoeder
Naar die kroeg daar aan het strand
Als ware struise ridderhoeder
Nam zij zijn zwaard graag in de hand.
Maar wat was dat? Plots licht en donder
Een tijdverschuiving deed zich voor
Piggelmoer viel in een vooronder
Het strand en Wijk aan Zee teloor.
Wat was dat voor een droef cafeetje
Naast die garage aan de dijk
De dwergenmoeder dacht: och jeetje
Neem toch je zooitje in de zeik!
Erik
----------------------------------
Oje blijf dan aan de wijk in plaats van in de wijk neem een drankje aan paal 50 en een hapje bij sante komt alles weer goed,
groetjes
Taeko
-----------------------------------
Weinig kans, beste Taeko; het dwergenleven is vaak hard....
Erik
--------------------------------------
Ja dat wil ik geloven maar de dwergen die ik ken liggen wel lekker naast sneeuwwitje
Taeko
Ridderleed
Bedroefd toog onze lieve Ridder
Naar het verre Wijk aan Zee.
Behoudens een sombere depressie
Nam hij ook fris en broodjes mee.
Daar op een duintop aangekomen
Dacht hij nog altijd aan zijn lief. Zag door het bos niet meer de bomen
En tussen de borsten niet meer de klief.
Zijn fris was ranzig lauw van smaak
En ook zijn broodjes smaakten niet.
Hoezeer de kans op drie keer raak,
Hij bleef maar denken aan die griet.
Dood vielen mussen van de daken
Het Wijkse schoon ging schaars gekleed.
Onze Ridder zouden zij niet raken,
Die zwelgde slechts in Ridderleed.
Smeer haar in met pek en veren
geen laken het ontsnappen waard
wil haar laatste vloek bezweren
vanuit de schede van het zwaard (R.)
Zo sprak daar achter verre duinen
Bij dat mooie Wijk aan Zee
Pisnijdig een oude duinkabouter
En zijn naam was Piggelmee. (E)
Onder het harnas van onze ridder
tintelt heel kort een impuls van verstijving
maar daar blijft het bij. (R)
Wel tot vreugd van Piggelmoeke
Want die impuls reikt tot zijn onderdij. (E)
Onmiskenbaar waarachtig
verborgen kreukelachtig
rijg los,,tuur dat zo welluidend slaat
zegt mij .t is tijd dat gij naar bed toegaat (R)
'k Zal me een beetje hoerig wezen
Naar bed gaan voor mij nog veel te vroeg,
Sprak Piggelmoer die wilde kezen
Het liefst met de Ridder in de kroeg.
Erik
----------------------------
Beste Erik,
Zoals je weet is de hr.Grazell,geboren in de Reaumurstr de Wetbuurt stadsdichter zins 2006 van zuid.
Met plezier lees ik jouw gedichten en vraag ik mij af:kunnen ze jou niet stadsdichter van oost maken?
Is dat geen goed idee brave borst?
gr.Joop Jansen
---------------------------------
Lief gedacht, beste Joop, maar ben bang dat m'n alooi daarvoor toch iets te laag ligt, om over de eraan vast zittende sociale verplichtingen nog maar te zwijgen. Het sumiere bestaan in de schaduw van Haar van Steen bevalt me daarom meer dan uitstekend, wat niet wegneemt dat je bij onze eerstvolgende Omvalronde toch langzamerhand ook wel eens aan mag schuiven!
Zonnige groet, dan komt het ook met het riddeleed vanzelf wel goed!
Erik
------------------------------------
, Erik, als geen ander begrijp ik dat je liever in de schaduw wilt blijven, en vooral in de schaduw van haar van steen. Maar ik moet wel even protesteren dat jij zegt dat je van lager allooi bent. Hoe kom je daar nou bij? Het alooi wordt alsmaar hoger. Laag allooi, me doos.
Tot de volgende omvalhanglunch met hopelijk Joop erbij.
Constance
-------------------------------------
Erik,
Als eerste,over dat je lager alooi bent met je gedichten ,aan mijn hoela,je bent juist door iedereen zeer gewaardeerd en goed door iedereen begrijpelijk te lezen.
Ik ben het met Constance dus helemaal eens.
Ik voel mij ook zeer vereerd ,dat Constance hoopt dat ik er bij de volgende omvallunch bij zal zijn,ik krijg er een wipneus van en hoop dat ik er ben.
Groetjes Joop
Zon ,Zee ,en Strand
Vandaag een hélé mooie afsluiting , van een paar geweldige dagen van zon zee en strand met de familie (geen Wijk aan Zee Erik :-)
Het strand en de zee is er met de paplepel in gegoten ,al van jongs af aan ging ik met mijn ouders naar het strand ,en later deed ik dat het zelfde met mijn gezin ,we zijn nu eenmaal water mensen .
Ook kan ik mij herinneren dat ik met Oma van het Krugerplein in de stoomtrein naar Zandvoort ging ,ik was toen nog wel heel erg jong ,want ik kan mij niet herinneren waar vandaan hij vertrok ,wel weet ik dat het houten banken had.
Aangekomen was het nog een stuk lopen naar het strand van Bloemendaal waar een zuster van haar (tante Anne ) een strandhuisje had ,geweldig vond ik dat een huis op het strand .
De liefde voor de zee is altijd gebleven en vindt het ook heerlijk om lange wandelingen te maken en met je voeten door het water te lopen .
Ik hoop voor iedereen nog een mooie zomer .
Groetjes Ria
Ridderleed
Wat is er toch met onze Neef? Het is veel te warm om "goed" te reageren, maar lieve Kuilders, we zijn nu al een jaar intensief bezig en in real life was voor het eerst 14 augustus 2011. En het bevalt nog steeds. Wat vliegt de tijd. Nu René nog. IRL bedoel ik,
groetjes
C
Constance Terlingen
------------------------------------------
Onmiskenbaar waarachtig
verborgen kreukelachtig
rijg los,,tuur dat zo welluidend slaat
zegt mij .t is tijd dat gij naar bed toegaat
R
Re: Ridderleed
Bedroefd toog onze lieve Ridder
Naar het verre Wijk aan Zee.
Behoudens een sombere depressie
Nam hij ook fris en broodjes mee.
Daar op een duintop aangekomen
Dacht hij nog altijd aan zijn lief.
Zag door het bos niet meer de bomen
En tussen de borsten niet meer de klief.
Zijn fris was ranzig lauw van smaak
En ook zijn broodjes smaakten niet
.Hoezeer de kans op drie keer raak,
Hij bleef maar denken aan die griet.
Dood vielen mussen van de daken
Het Wijkse schoon ging schaars gekleed.
Onze Ridder zouden zij niet raken,
Die zwelgde slechts in Ridderleed.
Smeer haar in met pek en veren
geen laken het ontsnappen waard
wil haar laatste vloek bezweren
vanuit de schede van het zwaard (R.)
Zo sprak daar achter verre duinen
Bij dat mooie Wijk aan Zee
Pisnijdig een oude duinkabouter
En zijn naam was Piggelmee. (E)
Onder het harnas van onze ridder
tintelt heel kort een impuls van verstijving
maar daar blijft het bij. (R)
Wel tot vreugd van Piggelmoeke
Want die impuls reikt tot zijn onderdij. (E)