Bovenkant van de pagina
Ga direct naar de navigatie
Ga direct naar de content

Maurice Ferares door Frits Slicht 1

Met De Waarheid ‘op stap’

1942 - 1945
/
Transvaalbuurt

Hoewel ik zat ondergedoken, bleef ik 'werk' voor de CPN doen.

  • Tag personen

    Lijnbaansgracht. - 

    Natuurlijk ligt de Lijnbaansgracht niet in Oost, maar 'het beeld' komt wel goed overeen met het vertelde verhaal!.
    De tekst die bij deze foto hoort is:
    "Dekschuiten vol met huisraad in het water van de Lijnbaansgracht. Het betreft huisraad uit de uitgeruimde huizen van gedeporteerde Joodse inwoners. Het publiek toont grote belangstelling voor de artikelen. ANPFOTO/J.D. NOSKE."

Toen ik op het Afrikanerplein zat ondergedoken kreeg ik van de Communistische Partij (die natuurlijk allang illegaal was) nog wel diverse taken. Eén van die taken was het bezorgen van De Waarheid in Amsterdam Zuid.
Ik ging dan met de dochter van Tomstra (niet de eigen naam), dat was Lijda, op stap. Zij was een uitstekende denkmantel. Lijda was een hoogblonde jonge vrouw. Samen gingen we dan op stap, via de Berlagebrug. Gearmd liepen we over de brug. Ik moest dan altijd denken aan mijn buurman Levie Koopman. Hij was mijn zwemleraar van Zeeburg en was bij de opening van de Berlagebrug in 1932 met een open paraplu vanuit de toren gesprongen. De foto van deze gebeurtenis heeft altijd boven de schoorsteen in zijn woonkamer gehangen. De meubelrovers zullen het wel vertrapt hebben nadat het gezin was weggehaald. Een Jood die het aandurfde om van een brug af in het water te springen, daar zal men wel geen belangstelling voor hebben gehad.

Het niet zo maar iets om via de Berlagebrug te lopen. Voor we bij de brug kwamen, lagen er langs het water aan de Weesperzijde allemaal ‘zolder- of dekschuiten’ volgeladen met geroofde joodse bezittingen. In de portieken aan de Weesperzijde stonden allemaal SD’ers (zie: Sicherheits Dienst. Die moesten opletten dat die spulletjes ‘niet gestolen’ werden.
Zo liepen Lijda en ik, in de avond, gearmd langs die portieken. Ik met mijn papieren die zo vals waren als de pest. We liepen er ook nog eens met die illegale krantjes die ik aan de andere kant van de Amstel moest afleveren. Per krantje ‘ving’ ik dan een kwartje of vijftig cent. Daar riskeerde ik dus mijn leven voor.
Gek genoeg ben ik de hele oorlog nooit aangehouden of gecontroleerd!
290 woorden

Bijdragen 
Frits Slicht 
Reacties