Mijn vriend, de theologiestudent, zong met volle borst mee met de opwekkingsliederen.
-
Twee Postzegels met het Leger des Heils als onderwerp. Op de bovenste een fraaie afbeelding van de bekende hoed. (Postzegels eigendom van Henk de Koning).
Vóór de Tweede Wereldoorlog kwam er elke zaterdagavond een groepje Heilsoldaten zingen en musiceren in de Watergraafsmeer. Dat groepje trad ook altijd op recht tegenover ons huis op Radioweg 13; ze stonden onder de lantaarn bij de doorgang van het plantsoen. Ze zongen hun strijdliederen en begeleidden die zang met rinkelende tamboerijnen, handgeklap, een trompet, trommel en soms een xylofoon! Tijdens de zang gingen heilsoldaten met hun krantje ‘De Strijdkreet’ de deuren langs. Regen of kou, niets kon hen deren! Altijd kwam onze oudere vriend Han Dickhout, theologiestudent, de deur uit om uit volle borst mee met de opwekkingsliederen mee te zingen. Hij behoorde tot de zware groep binnen de Hervormde Kerk en was dus veel ‘belijnder’ dan de “leer" van het leger. Dat gaf hem niets, hij zong met overgave mee. Vreemd dat mijn ouders nimmer een strijdkreet kochten. Het leger was hen te soft! Ik heb mijn levenlang zeer grote bewondering gehad voor de sociale zijde van het leger. Hun hulp aan onbehuisden, armen, zwervers en drugsslachtoffers is hartverwarmend. Nadat alle collectanten weer bij de groep op de Radioweg terugwaren, trok men verder naar de volgende vaste zangplaats. Helaas stelde de bezetter de avondklok in waardoor het vrolijke zingen en musiceren moest worden gestaakt. Na de oorlog kwam het leger niet meer langs. Helaas!
-
Fanfare TOT WIEN ZULLEN WIJ GAAN van het Leger des Heils bij de Oranje Vrijstaatkade 1 hoek Linnaeusstraat 227. Op de achtergrond de Oostergasfabriek. Kadetten van de William Boothkweekschool Amstelveen (1933-1991).
Foto: Beeldbank Stadsarchief Amsterdam -
Het Leger des Heils in de warme buurt, de wallen.
Bijdragen
Jo
Reacties (1)
Reacties (1)
Rene
Piet Roest, 06-04-1928
Ik ben Henk Koning zeer dankbaar voor zijn verhalen. Ze brengen beelden boven die in het moeras van mijn geheugen waren weggezakt. Zelf ben ik in de Fraunhoferstraat opgegroeid maar mijn gade, Greetje van Oosbree, woonde op Radioweg 22 en herinnert zich de Leger-samenkomsten bij de doorgang in het plantsoen heel goed. Het pad was betegeld en afgezet met een laag ijzeren hekje waarover ik op een vroege luilak-ochtend ben gestruikeld toen ik op de vlucht was voor een agent. Het litteken op mijn knie is een blijvende herinnering.
Overigens hebben zowel mijn vrouw als ik de Christelijke School Hogeweg doorlopen.
Nog zie ik de martiale gestalte van meneer de Koning. Juffrouw Veldkamp was meerdere jaren mijn klasse-lerares.