verteller
Kees (1928) en Agnes (1933) Hartog-Blasé.
De grootvader van Agnes (Gerrit v.d. Brink) nam rond 1900 het toen nog houten pontje over van dhr. Versanen. Hun dochter Irma Haagsma-Hartog (1963) woont net als haar ouders naast het pontje.
Jo
Het 5 centen pontje vaart nog steeds
Drs. P. maakte er gebruik van om zijn lied 'Heen en Weer' te promoten.
Jachthaven Nooit Gedacht en het pontje aan de Oosterringdijk bestaan al ruim 100 jaar. Praktisch al die tijd zijn ze de eigendom van de nazaten van Gerrit van de Brink, die de zogenaamde ‘overhaal’ en kanoloods rond 1900 overnam van dhr. Versanen. Het pontje kwam er waarschijnlijk vanwege de bouw van de Indische Buurt rond 1900. Wandelaars konden zo op de Westelijke Merwedekanaaldijk komen waar toentertijd drie natuurzwembaden waren: het zogenaamde 3-centenbadje bij de Amsterdamse Brug, Zwemschool Oost (10 cent) bij het Gemeenlandshuis en het Plashuis (15 cent) bij de Diemerzeedijk.
Via een stuk hout met handgreep werd de pont over een kabel naar de overkant getrokken. Kees Hartog herinnert zich dat wandelaars 5 cent betaalden en fietsers 10 cent. De mensen stonden vaak in rijen te wachten. Snoep en limonade werden vanuit een houten kiosk verkocht. Over het Merwedekanaal was toen nog een pont (op rails) die na een aanvaring rond 1960 werd opgeheven.
In de Tweede Wereldoorlog hield men in het ponthuis groepjes joden verborgen.’s Avonds werden ze via het pontje naar Friese appelboten in het Merwedekanaal gebracht.
Het pontje en omgeving zijn meermalen als decor gebruikt bij films waaronder Rififi. En ook drs. P. maakte er gebruik van om zijn beroemde lied 'Heen en Weer' te promoten.
Dochter Irma, die zo ongeveer op het pontje is geboren, woont met haar gezin tot volle tevredenheid in het huisje ernaast. Ze vertelt dat ze jarenlang kinderen van de Avondvierdaagse via het pontje naar de overkant heeft gebracht, waarna ze limonade kregen. Dat waren leuke tijden. Haar ouders Agnes en Kees verblijven zomers aan de ‘overkant’ waar Kees druk is met zijn ganzen, pauwen en kippen.
Helaas werd vlakbij een tijdelijk bruggetje aangelegd in 1990 vanwege een triatlon. Ondanks protesten en procederen staat het er nog steeds. Maar het pontje is er ook nog. Gelukkig maar!
Auteur
Gepubliceerd in
Reacties (13)
Anneke
Frits
Re: wally tax
de outsiders ja dat was een tijd van haha anergie en verzet maar wel mooi en wally was een bijzondermens ik kende hem vrij goed hij trat ook nog wel eens op in het karrewiel inde ahtjestraat en hij woonde op de kadijk weet niet meer of het nou hoogte of laagte kadijk was maar wij kwamen allebij veel bij de autoslopery die bij de fune molen was vroeger en ja samen natuurlijk een blow ook op jeugie werd dat indertijd al stiekum gedaan haha maar je moets niet betrapt worden dan waren de rapen gaar en werd je boeltje daar direkt gesloopt en kon je vertrekken
later is met daar soepeler in geworden maar ach iedereen werd toleranter en zie wat er van gekomen is
oost is echt oost niet meer veel oude aantrekkingspunten zijn gesloopt en verdwenen maar gelukkig is jougie er nog en de moelen het pontje aan de ringdijk en het jodemanussie wat ze nu in ere willen herstellen,dat zou moeten gebeuren met meer dingen die er nog zijn in oost herinneringen die gewoon in ere hesteld zouden moeten worden voor ze worden vergeten .gr hans
jeugd land
het pontje jongens land hutten bouwen mooie tijd daar gehad veel hutten gebouwd ijs gegeten bij tante Corrie en ome gerrit gelachen ja dat ook leuk deze herinnering
jeugd land
het pontje jongens land hutten bouwen mooie tijd daar gehad veel hutten gebouwd ijs gegeten bij tante Corrie en ome gerrit gelachen ja dat ook leuk deze herinnering
ron.
hoi ron froger. ik ken je nog wel ,mijn ouders zaten ook op de molen.inder daad leuke tijd geweest.
veel gevist ook bij het gemaal
indischebuurtbewoner 1946 1960
na de oorlog verhuisde mijn ouders vanuit durgerdam naar de valentijnkade 22 een hoog ik zie de beelden nog voor me de ringdijk, jodemanisie, ome willem met zijn karretje met verkoop van pepermunt en ouwol, ook de eeuwige druppel aan zijn neus, en ook het pontje van 2 of 5 cent, ook had ik met mijn broer samen een bootje gekocht voor 25 gulden en de naam van het bootje was de lacubana en de ligplaats was bij het jachthaventje bij het pontje ook was ik bij nde padvinderij groep 14 bij het kippenbruggetje bij de shell voetbalclub, een heerlijke tijd hebben we daar gehad en denk er nog vaak aan terug groeten van Wen rous
geheugen van oost het 5 centen pontje
Het geboortejaar van schoonzuster Irma Haagsma Hartog is geen 1963 maar 1960
W.S.V. Het Nieuwe Diep
Naar aanleiding van de foto's vande jachthaven" Nooit Gedacht".
Wil ik even laten weten dat de watersport vereniging
"Het Nieuwe Diep"aan de overzijde is ontstaan in 1924 is
opgericht in de jachthaven van de Heer van de Brink .
En dat wij regelmatig van het pontje gebruik hebben gemaakt
Pa z'n paard(en)
stond daar op de Ringdijk te grazen aan een ketting in de jaren-60.
Schaatsen bij de sluis/Valentijnskade en de eenmalige vis-expeditie met m'n Vader kan ik me ook helder voorhalen.Ik verveelde me net zo erg als de zich verplicht voelende Pa.Ik zag de Ringdijk een paar jaar geleden en werd er melancholisch van.We hadden het "lage"platteland letterlijk om de hoek zonder het te beseffen.De pont was de tweede(Jongensland was #1)en kan ik me herinneren die pas na een goeie lange fietsrit te bereiken,inclusief nieuwgierige reusachtige herkauwende koeien die we op de "paardenkar"wel heel dichtbij zagen.Mooi de foto's te zien na 35 jaar,dat stukje ziet er nog uit als vanouds.
Iets om te doen met m'n volgende bezoek..
wally tax
kan me nog herinneren dat the outsiders daar oefende,met wally tax.ik had daar zelf ook een bescheide optrekkie van pallets gemaakt en een kip en een geit,toen ik 12 was.meneer wortel of mortel was daar toen de baas. groetjes arie
greet v. vliet
mijn vader had ook een volkstuin bij de molen
en we hadden de heerlijkste aarbeien het pontje als die kon praten en de dijk er achter wat een tyd maar wel in het nette en dan het viaduct waar mijn vader op oorlogspad ging om uit de wagons te stelen of bielzen pikken voor het kacheltje waar de suikerbieten op gekookt werden
was toen wel een nare tyd maar toch denk ik er vaak aan terug mijn vader was toen echt een boef maar alleen voor ons om te zorgen dat we het niet koud hadden ze noemden hem ome hein . ik zelf ben later toen ik groot werd gaan handballen bij T/O/G. ook niks meer van over zoals veel dingen.maar ondanks dat er vele niet meer wonen ben ik blij dat ik nog steeds in de indische buurt woon wel in de nieuwe wyk ijburg maar ben en blijf een indische buurtfan . hg aan alle bekende
Erwin Rijsenbrij
Ik ken dat pontje ook nog heel goed. Ik zwierf daar heel vaak rond op zoek naar avontuur met mijn vriendjes of gewoon als ik op zondag met mijn ouders daar ging wandelen. Mijn vader heeft nog een tijdje een bootje gehad die lag toen(ik denk ca 1967) naast het pontje. Het was een verlengde BMer zonder mast en zo. Jongens land ken ik ook nog, daar bouwde ik hutten, sommige wel 2 verdiepingen. Maar dat duurde niet lang want het werd toen het thuishonk van de kpo'ers. Ik ging ook veel met de andere pont en dan stroopte we de merwededijk af op weg naar de oranjesluisen en de bunkers aan de oever van de merwede. Ook speelde ik veel in de buurt van het gemaal bij het ij en bij de slipschool van Rob Slotemaker. Wat ik vooral ook uit die tijd herinner is dat je de aanwezigheid van de tweede wereldoorlog nog sterk kon voelen en die was toch al ruim 20 jaar achter de rug. Ik heb altijd het gevoel gehad dat deze nog maar net afgelopen was. Ik denk dat het komt door de enorme impact die deze heeft gehad op de wijk.
Ro Froger
Wat een geweldige tijd!!! Het was de tijd dat alle volkstuinen er nog waren. Mijn ouders hadden een tuinhuisje op tuincomplex "De Molen". Als kind begon de zomer voor mij al in april en duurde tot oktober. Van 1958 tot 1979 heb ik zo ongeveer daar mijn jeugd doorgebracht. Hutten bouwen op Jongensland-Oost, voetbalswedstrijden tussen de tuincomplexen onderling, zomers dagelijks zwemmen in het Flevo parkbad, met vriendjes en vriendinnetjes bij elkaar spelen, spelen in de speeltuin van het tuincomplex, zaterdag avond in de kantine was er bingo of dansen etc. Trimmen/sporten in het Flevo-Park en heel veel vissen en met het bootje het Merwede kanaal op. Ook de zomerse zwoele avonden brachten het nodige plezier op de Oosterringdijk. Natuurijk de nodige potjes flipperen en de drankjes erbij, bij het jachthaventje met het pontje (waar meteen de bierviltjes onder de pootjes gingen). Ook had ik daar nog een zelfgemaakt bootje. Tante Corry en "gekke Kees" kan ik mij nog goed herinneren. Ik zou er zo maar uren over kunnen praten. Wie mij "Ron Froger" nog kan herinneren nodig ik hierbij uit om een stukje over deze geweldige tijd te schrijven. Het was de allermooiste en fijnste tijd van mijn leven. Als er een tijdmachine bestond ging ik zo weer terug en deed het nog een keer op de zelfde manier over.
Hopelijk zijn er nog meer lezers die de volkstuintjes intensief hebben meegemaakt en er net zulke fijne herinneringen aan hebben als ik. Met vriendelijke groeten, Ron Froger
Bert Striethouldt
Prachtig toch, zo'n nostalgisch gebeuren. In gedachten zie ik Ome Gerrit op zijn pontje in de jaren '50 staan. Daar ik toen in die tijd vlak aan de Valentijnkade woonde, ging vaak de fiets van het slot om lekker een blokkie om te karren. Altijd een praatje, en op een warme zomeravond met mijn vader op de pont en Ome Gerrit gedag zeggend een geinig verhaal aanhorend. "Ik ben vanmiddag zo door een mug gestoken zodat mijn kop wel twee keer zo groot is geworden." Mijn vader antwoordde gevat, dat ie die kop al jaren had, dus niets bijzonder. Een paar jaar geleden fietste ik met mijn broer en zus weer naar dat pontje en troffen daar zijn dochter aan. Oude verhalen opgehaald en we moesten Jan Struik (mijn zwager) maar even gedag zeggen, want die kon ze zich nog goed voor de geest halen. De familie Struik woonde toentertijds in de oude molen die vlakbij het pontje aan de dijk stond. Ach, toen was geluk nog heel gewoon.
Reacties (13)