verteller
Cor Lütter
(1930) speelde en voetbalde in de straten van de Indische buurt totdat hij in 1946 lid werd van avv TDO.
Mesten en voeren
De paarden niet laten schrikken, rustig werken en niet schreeuwen.
-
Veelaan -
De ingang van de veemarkt aan de Veelaan, met achteraan het koffiehuis.
Op het Zeeburgerpad waren veel bedrijven gevestigd welke min of meer bevoorraad werden door het Abattoir, bijvoorbeeld huiden en darmen. Ook het vleesvervoer zat zo dicht mogelijk bij de Veelaan. Op het pad zat de paardenstal en op de Zeeburgerdijk de garage van het vleesvervoer Paanen. Ome Nico was de baas in de paardenstal en doordat we vaak langs kwamen en stonden te kijken naar de trekpaarden mochten wij helpen met voeren en mesten, we waren met drie vriendjes. Eerst mochten we met de kruiwagen de mest afvoeren naar de mesthoop aan de nieuwe vaart. Na enige tijd ook de mest tussen de paarden weghalen. De paarden niet laten schrikken, rustig werken en niet schreeuwen, was het advies van ome Nico. Als we voor schooltijd kwamen mochten we helpen met inspannen, want de wagens moesten vroeg naar het abattoir waar het vlees werd ingeladen. Erg zwaar werk, de koetsiers liepen met enorme stukken vlees op hun rug en op het hoofd een kap welke vastzat aan hun werkkleding. Ze kregen op latere leeftijd knie- en rugklachten.
s`Middags na schooltijd op de hooizolder het hooi flink losschudden zodat er geen stof meer inzat om te voorkomen dat de paarden dampig werden. Daarna werden de ruiven vanaf de zolder gevuld. Er waren ook haver, biks en lijmkoeken waar ome Nico overging, want je moest de paarden goed kennen om te weten wat ze kregen. Na het uitmesten kwam er schoon stroo wat eerst uit pakken moest worden los gemaakt en dan verspreid in de stallen. De hoefsmid kwam regelmatig voor het beslaan van de hoeven. Je rook het al als je het pad opkwam aan de brandlucht van de hoeven.
Gepubliceerd in
-
Bouwtekening voor de paardenstal, 1901. (Gemeentearchief Amsterdam)
-
Detail van de bouwtekening van de paardenstal: 'Situatie van een terrein aan het Zeeburgerpad waaropeen houten gebouwtje voor werkplaats en een te maken paardenstal. Schaal 1 a 100.'
Reacties (8)
Willem.S,
Ik kom per ongeluk op deze site, Maar heb ook fijne herinneringen aan Meindert, echt een best mens, een heer in een vleeskiel, ik zocht naar Jack Paanen, ook een vent die ik hoog acht. Wat een vent en niet te lui was om ook de rest van de vlees rijders een handje te helpen als er bouten omhoog moesten gestoken op de wagen.In de tijd dat hij mijn baas was heb ik hem nooit een compliment gemaakt, maar bij deze, een geweldig oersterk vriendelijk mens.Het abattoir, ik heb er nog pijn van in mijn lijer , maar de mooiste werk tijd in mijn leven.
Ron Wildschut
Even reageren op het verhaal van Sonja Grande-Brouwer.
Mijn grootvader was, voor de kenners, ome Jaap Brons, volgens mij is hij vroeger ook koetsier geweest, maar later op de vleesauto bij de A.R.M. terecht gekomen, ik ben als kleine jongen vaak met hem meegeweest, en daar was toendertijd ook ene Meindert Brouwer, mogelijk dat dat uw vader is geweest.
wij woonden toen zelf op de Zeeburgerdijk.
Jack Paanen
Beste Sonja Grande-Brouwer.
Uw vader Meindert heette indertijd Meimpie. Hij was voorman van alle vleesrijders en dus de meest verstandige. De vader van Meimpie was ook vleesrijder - uw grootvader dus. Meindert ( Meimpie ) was een verstandige man die de belangen van de vleesrijders behartigde maar tevens het belang van het bedijf: Gebroeders Paanen voor ogen hield. Volgens mij heeft Meindert 25 jaar bij Paanen gewerkt.
Uw vader was een zeer gewaardeerde medewerker en een goede vriend van mijn vader Co Paanen. Een vriendelijke groet van Jack Paanen.
Cor Lütter
Beste Henk Paanen, leuk dat je tijd hebt genomen om op het verhaal te reageren. Jullie zaten met de garage op de Zeeburgerdijk er naast was naderhand de
jongemannenvereniging. Je hebt een
geweldige leeftijd bereikt. Zie ook:
spaces.msn.com/halfvol/? owner=1
sonja grande (brouwer)
meneer Henk Paanen heeft mijn vader nog voor u gereden zijn naam Meindert Brouwer, ik ging als kind wel is mee op de vleeswagen.
Henk Paanen
Dit is een foto vanaf de koplading aan de Cruquiusweg. In de verte zie het grote koffiehuis met de toren. Als kind woonde ik op het Zeeburgerpad pal tegenover dat zogenaamde hotel. Ik heb nog veel verhalen, maar op dit moment heb ik geen tijd meer. Ik ben 90 jaar en kom nog terug. Nogmaals een onvergetelijke foto.
maarten hoogstra
Beste Cor. Wij, de fam.Hoogstra, Bouke-Bertus-Maarten-Greet en Hil, waren ook vele jaren lid van TDO. Wil je daar over vertellen en zeker een foto van jezelf plaatsen ? of mail naar mhoogstra41@hotmail.com
Dank je vr. gr. maarten
Louis van Lieshout
Een oud-oom van me (ome Jan Seebold) werkte vlak na de oorlog bij de PTT. Dat ging ook met paard en wagen. Die paarden stonden ook in die stallen aan de Zeeburgerpad. Mocht toen ook helpen met paard roskammen. En dan mennen naar het CS. Dan ging hij met de pont naar A'dam-Noord en ik liep dan naar school, Fransiscus van Salischool in de Javastraat. We hebben toch wat af gelopen vroeger, maar daar stond je letterlijk niet bij stil. Bij het abattoir gingen we ook wel eens de schapen van de ene kant naar de andere drijven. Dat allemaal voor schooltijd. Er was altijd wel wat te doen. Vervelen was er niet bij. Mooie tijd.
Reacties (8)