verteller
Rina Bodzinga-Visser
(1924) kwam op achtjarige leeftijd op het Linnaeushof te wonen. Zij woont nog steeds in de Watergraafsmeer.
Mezoeza uit puin gered
De mezoeza van de Linnaeusstraat-synagoge hangt nu in Israël te pronken aan de deurpost.
-
De glas-in-loodramen van de synagoge aan de Linnaeusstraat zijn grotendeels in Israël beland, net als de mezoeza uit dit verhaal. Ze zijn geschonken aan de synagoge in Ramat Jitzchak. Op de ramen, ontworpen door Leo Pinkhof, zijn van rechts naar links de tien geboden uitgebeeld - zonder menselijke figuren, omdat dit in de orthodox-joodse interpretatie niet mag (foto: Chaim Revier).
In de oorlog is mijn man, Jan Bodzinga, met een paar vrienden in de synagoge aan de Linnaeusstraat geweest en vond daar tussen het puin een mezoeza (ritueel deurkokertje van gelovige joden). De mezoeza was wel iets beschadigd, maar mijn man nam hem toch mee en heeft hem al die jaren trouw bewaard. In 1979 maakten wij een reis naar Israël. Onze gids, Mordechai Bollegraf, kwam bij ons zitten toen hij hoorde dat we uit Amsterdam kwamen. Hij bleek als kind in de Retiefstraat te hebben gewoond. Later woonde hij op de Hogeweg. Zijn bar mitswa (viering kerkelijke meerderjarigheid) had hij in de synagoge Linnaeusstraat gedaan.
Toen was het hek van de dam, want mijn man had als jongetje ook in de Retiefstraat gewoond. En toen Mordechai op de Hogeweg woonde, speelde hij meestal op het Linnaeushof waar ik woonde. In leeftijd scheelden we niet zoveel, dus misschien hadden we wel met elkaar gespeeld! In de oorlog was Mordechai ondergedoken geweest in Friesland en Groningen, en in 1946 was hij illegaal in Israël aangekomen. Nu woont hij in Noord-Israël.
Toen Mordechai verteld had dat hij in de synagoge Linnaeusstraat bar mitswa had gedaan, dacht ik ineens aan de mezoeza. Ik zei tegen mijn man: ‘Wat dacht je ervan om hem aan Mordechai te geven. Voor hem heeft de mezoeza meer waarde dan voor ons.’ Mijn man was het daar volkomen mee eens. Met lood in onze schoenen riepen we Mordechai bij ons, want dat is toch emotioneel. Toen we het hem verteld hadden, kreeg hij het even moeilijk, maar vond het uiteraard geweldig.
Via via is de mezoeza bij Mordechai terechtgekomen en hangt nu (ik zou haast zeggen) te pronken bij hem aan een deurpost. En wij zijn sindsdien dikke vrienden met Mordechai en zijn vrouw Lea. Als zij naar Nederland komen en wij met vakantie zijn, logeren ze in onze woning.
Een prijsvraag die het stadsdeel Oost/Watergraafsmeer in 2006 uitschreef, leverde veel verhalen op over de beide synagoges aan de Linnaeusstraat. De vraag was welk gebouw was afgebeeld (dat was de oude synagoge) en welke herinneringen mensen daaraan hadden. Dit is een van de opgestuurde verhalen.
Gepubliceerd in
-
Interieur Israelische synagoge -
Nog eens de glas-in-loodramen in de synagoge in Israël, nu op een overzichtsfoto. Links is nog net een stukje hekwerk van de vrouwengalerij te zien, ook afkomstig van de synagoge aan de Linnaeusstraat (foto: Chaim Revier).
Reacties (2)
Frits
Re: Vraag over de Visser familie
Helaas is Rina Bodzinga-Visser net voor kerst 2010 overleden. Ze zal je vraag niet kunnen beantwoorden. Het spijt me.
Vraag over de Visser familie
Bent U een dochter (Rie) van Piet en Netty Visser?
Ik heet Jos Ram, jongste zoon van Joh. Ram. Hoofd van de St. Lidwinaschool.
Reacties (2)