verteller
Mr. Drs. Richard Steenvoorde
(1973) is onderzoeker aan de Universiteit van Tilburg, vakgroep Europees en Internationaal Publiekrecht, bezoekt met enige regelmaat zijn oom en tante in de Pretoriusstraat.
Op bezoek
Mijn eindbestemming is de Pretoriusstraat, de leukste straat van Oost.
-
Op bezoek - Amstelstation in de avond.jpg -
De Amstelstation in de avond, 2002.
Het begint al als ik uitstap op het Amstelstation. Er is veel veranderd. Toen ik twaalf jaar geleden voor het eerst alleen met de trein naar Amsterdam mocht om mijn oom en tante te bezoeken, vonden mijn ouders het maar niets, dat Amstelstation. Maar nu valt me op hoe men de boel opknapt. Door de stof heen zie je hoe mooi het gaat worden. Dat geldt eigenlijk ook voor de omgeving.
Ik heb nooit in Oost gewoond. Maar ik kom er met enige regelmaat. Als ik van het Amstelstation de wijk inloop, voelt het vertrouwd. Het mooiste is om die wandeling te maken op een zaterdagmorgen rond een uur of half tien. Al wandelend kijk ik naar de oude gevels die sinds een paar jaar weer opgeknapt worden. Vroeger was het een sombere wijk. Donkere baksteen zover als je kon kijken. Nu breekt er een zonnestraal door. De bakstenen gloeien op in een warme kleur. De grijze grauwsluier die over de wijk hing, is aan het vervagen.
Mijn eindbestemming is de Pretoriusstraat, de leukste straat van Oost. Door de bomen doet het ook wat anders aan dan de andere straten. Iets voor de tandarts, de vroegere winkel van mijn tante, stop ik bij de bloemist. Met een onvervalst Amsterdams accent prijst hij z'n tulpen aan. Ik neem een bosje mee en bel aan. De eikenhouten deur schiet los. Van boven aan de trap klinkt een hartelijk 'hallo'. Ik ben even thuis in Oost.
Gepubliceerd in
Reacties (3)
lang geleden 1947 en 1951
Ik logeerde wel eens bij mijn Tante Lien en oom Piet.
Ze woonden boven de slager.
Wij kwamen uit Indonesië met verlof voor drie maanden,ik ging dan met mijn nichtje en neefje naar de lagere school om de hoek.
Ook herinner ik mij een juwelier die gaatjes in mijn oren prikte en dan de HEMA vlak bij waar ik met mijn tante ditjes en datjes kochten.
Het was voor mij altijd weer spannend zo'n ander leven in een ander land.
Ik ben nu een oma maar zal die perioden nooit vergeten .
Dineke
Natuurlijk kocht Richard zijn bloemen, tulpen en rozen, bij Jan en Lia. De mooie kiosk kop Pretoriusstraat/Linnaeusstraat is ook van hen.
Taeko
Ik moest even denken, maar dit gaat dus over een neef van Dineke en haar man dat betekent volgens mij dat hij zijn bloemen kocht bij Jan van Slooten, die we allemaal wel kennen als zoon van de bloemen man bij het Haarlemmermeerstation. En ntuurlijk als bouwvakker en stiekum ook als kroeggabber...
Reacties (3)