verteller
Anneke Vas Dias
gaf een interview op 4 juni 2007. Zij is geboren in de Transvaalbuurt, op 2 juli 1942, waar ze nu nog altijd woont. Zij is de dochter van een Joodse man en een vrouw van Duits Christelijke afkomst.
Frits
Over het "gejood" worden
Wij, de kleine kinderen wisten niet wat er was gebeurd, maar hun ouders hadden beter moeten weten.
-
Anneke Vas Dias, in haar huidige woning in de Transvaalbuurt. -
De foto is gemaakt in juni 2007 bij mevrouw Vas Dias thuis. De foto is gemaakt door de schrijver.
Hoewel mijn vader van Joodse afkomst was, heb ik er in mijn jeugd weinig van gemerkt. Er werd bij ons thuis niet veel aan het geloof gedaan. Mijn oudere zusters zijn nog wel lid geweest van Joodse clubjes. Over wat de joden was aangedaan in de oorlog werd niet gesproken. Op school, maar ook thuis is er weinig over de oorlog gesproken. Dat er iets niet klopte besefte ik pas veel later. Wel weet ik nog dat mijn vader erg boos werd toen hij hoorde dat ik in de eerste klas naast Adolf kwam te zitten. Ik zelf wist niet wat er mis was met die naam. Later ging ik het wat beter begrijpen en merkte ik dat er werd "gejood". Mensen die joods waren en de oorlog hadden overleefd werden nog veel uitgescholden. Mijn vader vond het vreselijk als wij werden uitgescholden. Als klein kind was ik me daar in het begin niet zo van bewust, dat begrip kwam pas later.
Zo ging ik bijvoorbeeld om met een meisje dat bij ons aan de overkant, in de Retiefstraat, woonde. Zij heette net als ik Anneke. Ik mocht wel eens bij haar komen eten. Ik kreeg dan lekkere soep. Thuis vertelde ik dan dat ik erwtensoep met varkenspootjes had gekregen. Mijn moeder kon daar vreselijk boos over worden. Eigenlijk was het gewoon pesterij, zij wisten van mijn joodse vader.
Anneke van de overkant kon er niets aan doen, net als de kleine Adolf, die ook niet. Wij, de kleine kinderen wisten niet wat er was gebeurd, maar hun ouders hadden beter moeten weten.
Later heb ik nog wel gehoord dat mijn oudste broer en zus van de lager school werden "gejood". Dat moet al in het begin van de oorlog zijn gebeurd. In ieder geval hebben zij daardoor nooit de lagere school kunnen afmaken.
Auteur
Gepubliceerd in
Reacties (3)
Anneke Versluys-Steffens
Dag Anneke, Ik ben dat meisje van de overkant. Dat je snert kreeg was zeker niet om te pesten. Mijn moeder was de liefste mens op aarde. Die varkenspootjes waren voor mijn vader, want Theo en ik lusten dat niet. Mijn ouders waren goed bevriend met jouw ouders. Mijn moeder heeft ook nog in de Transvaalstraat 88 II gewoond.
Ik ben nog wel eens langs geweest om te zien hoe alles veranderd is. Nu woon ik in België en heb 3 lieve kinderen en 2 kleindochters.
Groetjes van je "oude" buurmeisje Anneke
Henk Lasschuit
Hoi Anneke,
ik heb met veel genoegen je verhaal gelezen er staan zoveel dingen in die
ik me ook herinner,vooral de heerlijke panharing die je moeder maakte en de matzes . en de geur op
zolder als je vader aan het werk was. de groetjes van je oude buur jongen Henk
Wanda Chaigneau - Tool
Anneke
wat leuk om wat meer van je familie te lezen, ben goed bevriend geweest met je zus Liesbeth
Reacties (3)