Winkelhuis Pretoriusstraat 37

Manafacturenwinkel, Mevrouw van Grol, die trok altijd met haar gezicht. De winkel was prima, met een zeer groot assortiment. Even verderop was Groenteman Stout. Stout had 'altijd een eeuwig' een brandend laatste stuk van een sigaar in zijn mond. Naast groenteman Stout was apotheek De Vijzel. Aan de overkant was een Parfumerie winkel. Als je daar de winkel weer uitging, kreeg je een luchtje. Dat luchtje zat in een fles met een slangetje en een rubberen knijpbol. Je moest altijd heel goed opletten om het luchtje niet te krijgen. Hij deed het heel snel
Naast de parfurmerie was een poppen reparatie winkel. Dat zag er sinister uit met al die halve poppen.Vanaf de poppenwinkel, even voor de hoek met het Pretoriusplein, zat een fotograaf die ook fototoestellen verkocht. Mijn vader kocht daar de click 2 van Agfa. Daar schuin tegenover op het Pretoriusplein, bij de hoek met de Laing's Nekstraat was Melkboer de Haan. De Haan had een houtenkar met losse melkkan en melkschep om de huizen langs te gaan. Het Pretoriusplein was bebost in het midden met een laag hek er om heen, prima om indiaantje te spelen.

Ik zat op de Willem van Oudshoorn School. In het begin was er nog een houten brug over de Ringdijk. Uit de Ringvaart heb heel wat puitaaltjes gevangen om ze meteen weer terug te zetten. Dat ging met een stok in het water. Die stok stak je in een kluwe begroeiing en trok dan een stuk prop uit die losse begroeiing op de wal. Daarin zocht je dan de puitaaltjes. Ik ruik zo die lucht weer.

Slagerij Beer zat in de buurt van van het Pretoriusplein richting Krugerplein. Even verderop richting Krugerplein zat een andere slager aan de zelfde kant van de straat. Een stukje terug zat de sigarenboer die ook een snoep afdeling had. Dan weer verder richting krugerplein zat een elektriciteitswinkel een drogisterij en op de hoek Pretoriusstraat / Smitstraat was een groenteboer. Tegenover de groenteboer aan de andere kant van de Pretorisstraat was een café.

Op het Pretoriusplein, de kant van van de Pretoriusstraat naar het Krugerplein zat een brillenwinkel, een slijterij en op de hoek een drogisterij die ook andere artikelen verkocht. Op het Pretoriusplein, noord oost kwadrant, zat een kapper. Einde Pretoriusstraat Krugerplein zat Jamin en daar tegenover Patat zaak Warma. Een stukje terug in de Pretoriusstraat, vanaf het Krugerplein noodzijde zat de beste bakker ooit en het rook daar heerlijk. Bij die goede bakker aan dezelfde kant van de Pretoriusstraat, was een ijzerzaak waar je altijd geluid hoorde als je de deur open deed, verder was er Fietsenzaak Pretorius met stalling. Aan de andere kant van de straat was er een grote schoenreparatiezaak.

Op www.joodsmonument.nl is informatie te vinden over Joden in Nederland die de tweede wereldoorlog niet overleefden. Als je daar de straten in de Transvaalbuurt 'afloopt' krijg je een verschrikkelijk beeld van de deportaties. An Verschueren-Hoolmans Heythuysen zegt dat zij ook nooit meer wat van de fam. Schornesheim heeft gehoord. Op het joodsmonument valt te lezen dat hij op 23 april 1943 in Sobibor is overleden en zij een paar maanden later op 2 juli. Wel heeft een kind van hen de oorlog overleefd...

Toen Pretoriusstraat 37 nog een Apotheek was ben ik in 1925 geboren op 37 1-hoog. Op de tweede etage woonde de familie Spaan. (Ken je me nog Trees?) Mijn vader was 1e assistent in de Apotheek. Nadat wij ongeveer in 1936 verhuisd zijn naar nr 45, kwam de familie Roe er wonen in Del Rio. De ouders zijn in de oorlog gedeporteerd, maar de twee kleine dochters zijn door een familielid opgenomen. De Jodenvervolging was verschrikkelijk. Ik ben na de hongerwinter verhuisd naar Heythuysen in Limburg en woon er nog steeds. Ik vond het heerlijk om al die verhalen over vroeger te lezen. In de slagerij naast ons woonde de familie Schornisheim. Ook na de oorlog nooit meer iets van gehoord. An Verschueren-Hoolmans Heythuysen.

Mevrouw van der Horst woonde de laatste jaren in Zaandam bij haar kinderen. Zij werd 84 jaar (overleden december 2004). Haar zus was handwerkonderwijzeres Roos.

Dit verhaal heeft reacties die ook passen bij verhaal "Ruiten ingooien"; het lijkt wel een geheel. Enerzijds waren de gezinnen verbonden door het voetbal en anderzijds door de religie. In dit stuk van de Pretoriusstraat woonden veel katholieken, die gingen meestal naar de Christus Koningkerk, James Wattstraat. De familie van der Horst hoorden daar ondermeer bij. En wie nog meer? Groet Dineke

Toevallig staan er twee verhalen over Willy op de site: Dood van een hond & Verwoord hondenleed. Zij is in 2000 overleden.

Heel fijn om over je oude buurt te lezen hoe het sommige mensen is vergaan. Ik woonde in die tijd in de Majubastraat en alles komt me bekend voor. Met Willy Henrich heb ik nog weleens opgetreden bij amateuravonden. Weet u ook wat er van haar geworden is? Sinds 1960 woon ik in Mijdrecht maar kom nog zo vaak als mogelijk is in Amsterdam.

Leuk om de Pretoriusstraart weer te zien. Zelf ben ik geboren op nummer 37. Even een kleine correctie: voor juffrouw van Dam zat er een manafacturenwinkel van Grol en de familie Wiewel runde de zaak. Op nummer 36 ging ik vaak spelen bij de familie de Ruiter die de banketbakkerszaak hadden voor de familie Uljee. Op de hoek op naast nummer 37 was de kruidenier van Pauw, later de Sperwer.