verteller
Mw. W. Erents-de Brave
(1944) woont sinds 1945 in de Transvaalbuurt. Zij is actief in het vrijwilligerswerk en sinds 1976 lid van de bewonerscommissie. Voor haar zijn de mooie architectuur, de kleinschaligheid en de mooie pleinen kenmerkend voor de buurt.
Herdenken
De kinderen maken een gedicht over de oorlog en over wat ze daar zelf van denken.
-
Herdenken - oorlog herdenken.jpg -
De sporen van de oorlog waren in mijn kindertijd nog aanwezig.
Toen ik opgroeide in de Transvaalbuurt, in de naoorlogse periode, heb ik nog de lege huizen gezien van de Joodse bewoners die in de Tweede Wereldoorlog waren weggevoerd naar de concentratiekampen. Deze huizen waren een soort spookhuizen. Ze hadden geen vloeren en de ramen waren eruit. In de oorlog was al het hout door buurtbewoners uit de lege huizen gesloopt om het te gebruiken als brandhout. Veel panden waren niet meer bewoonbaar en zijn later gesloopt om plaats te maken voor nieuwbouw.
Ik ben betrokken bij de 4 mei herdenking in de buurt en bij de kinderherdenking. De 4 mei herdenking begint bij basisschool de Kraal. Daar is een plaquette ter herdenking van de Joodse kinderen van de school die zijn weggehaald. Op 4 mei leggen we daar een bloem. Dan gaan we naar de andere oorlogsmonumenten van de buurt, zoals het Buikschotmonument aan de Tugelaweg, waar in de oorlog drie mannen zijn doodgeschoten.
De kinderherdenking is sinds een aantal jaar weer in ere hersteld en vindt plaats op de laatste donderdag van april. Scholen uit de Transvaalbuurt, de Oosterparkbuurt en de Watergraafsmeer besteden er aandacht aan. De kinderen maken een gedicht over de oorlog en over wat ze daar zelf van denken. Oudere mensen hebben aan de kinderen hun oorlogsherinneringen verteld. Ondanks dat veel kinderen nu een andere culturele achtergrond hebben, vinden wij het belangrijk dat de kinderen weten wat er in die tijd in Nederland is gebeurd.
Gepubliceerd in
-
Hedenken - De kinderherdenking in de speeltuin.jpg -
De kinderherdenking in de speeltuin.
-
Herdenken - herdenkingssteen speeltuin.jpg -
Het herdenkingssteen in de speeltuin aan de Joubertstraat.
-
Herdenken - Buikschot monument Tugulaweg.jpg -
Het 'Buikschotmonument' aan de Tugelaweg - plaats van de jaarlijkse herdenking.
-
Herdenken - bij het Buikschot monument.jpg -
Dichteres Willy Sennebad draagt haar gedicht 'Klaaglied' voor tijdens de herdenking bij het Buikschotmonument. Het gedicht gaat over het wegvoeren van haar joodse buren in de Pretoriusstraat tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Reacties (9)
Jo
Frits
Ruurd Kooiman
Die verhalen komen mij ook bekend voor, van die drie doodgechoten mannen. En dan Fierlier, dat was toen een bestuurslid van de speeltuin. Wij voetbalden altijd in op het gravel. Fierlier had een solex en daar reed hij de speeltuin op en toeterde naar je en zei: geen lid, tuin uit! Maar je was jong en liep hard weg en het was weer over.
Mildred Denney (Geb. Muller)
Kan iemand mij misschien vertellen hoe ik in contact (email) kan komen met C.J. Kooiman, die hier verschillende antwoorden op heeft gegeven? Mijn email is mdenney@together.net
Bedankt vast...
M. van Vliet
Ik zou graag meer willen weten van de mensen die gereageerd hebben op het gebeuren aan de Rugelastraat, 15 december 1944. Want ook mijn vader is daar als kleine jongen getuige van geweest. Hij zat in die jaren op school aan de Joubertstraat (voorbereidend onderwijs school 25) no 15. Ik zou ook graag in kontakt willen komen met die leerlingen die dit samen met mijn vader hebben meegemaakt. Reactie's zijn welkom op:
M. van Vliet
Jasmijnstraat 1
1783 CD Den Helder
Mijn Vader zat daar op school van maart 1944 t/m juli 1945.
C.J. Kooiman
Ik wil reageren op het verhaal van Piet Joon: ik ken uit de oorlogsjaren zijn ouders, zij hadden een kruidenierswinkel en na de oorlog werd er witbrood verkocht. Het smaakte naar cake. Ze kwamen uit Zweden. Ik wil ook reageren op Piet z'n verhaal: achter de spoordijk was vroeger een spoorstation. Er lagen daar veel sintels en er werden uit de sintels met een zeef cokes uit gezeefd. Als er iemand wat weten wil over de oorlogsjaren, mag hij het vragen. Ik was toen 9 jaar. De groeten aan Piet van Cor Kooiman.
C.J. Kooiman
Ik was erbij in de oorlogsjaren, dat drie mannen werden neergeschoten in het grasveld bij de spoorbaan. Ik was daar aan het spelen met m'n vriendjes, er kwam een auto aanrijden met de groene politie, er werden drie gijzelaars uitgeladen, die kwamen van de Weteringschans gevangenis. Zij werden naast elkaar gezet en werden doodgeschoten. Een officier schopte tegen hun hoofden, eentje bewoog nog en die werd door het hoofd geschoten...
Robert Pennekamp
Binnenkort zullen de kinderen van groep 7 en groep 8 van de de scholen De Kraal en De Kaap ontwerpen gaan maken met symbolen over vrijheid, vrijheid van meningsuiting, respect en vrede. De onderkant waar de gedenksteen in staat, wordt dan voorzien van een mozaiek met een ontwerp van de uitkozen symbolen die de kinderen gemaakt hebben. As je ook een ontwerp hebt, en je zit ook in groep 7 of 8, stuur het dan voor 28 februari 2006 naar: Brainstormbureau, Robert Pennekamp, Eikenweg 66, 1092 CB Amsterdam: tel: 020-6868677. Want op 28 februari komt de jury bijeen, waaronder Antoinette Tanja, om de ontwerpen te bekijken. Daarna zal het ontwerp in mozaiek worden uigevoerd, zodat het op 27 april plechtig onthuld kan worden, tijdens de herdenking aan de gedeporteerde schoolkinderen in de Tweede Wereldoorlog.
Piet Joon uit Gorinchem
Ik herinner mij dat ik als klein jongetje op de Tugelaweg getuige was van vrouwen die over het prikkeldraadhekje heen hun zakdoeken drenkten in de bloedplas van de zojuist weggehaalde lichamen van de 3 mannen die door de Duitsers doodgeschoten waren. Het was toen streng verboden om sintels of bielsen van de spoordijk te halen (voor verwarming). Het momument heb ik nooit gezien maar zo gauw als ik weer in Amsterdam ben ga ik er zeker naar toe. Evenals de gedenksteen in de speeltuin aan de Joubertstraat. Zeer vele jaren ben ik al niet meer in de buurt geweest omdat alle huizen (incl. ons woonhuis en winkel) afgebroken zijn en opnieuw herbouwd. Er zijn vrijwel geen herkenningen voor mij over om te zien. Ik herinner mij nog wel (mijn vader was toen nl. voorzitter dus zij kwamen vaak bij ons thuis) dat de joodse heren Roe en Fierlier in het bestuur van de speeltuin zaten, maar dat kan ook vlak na de oorlog zijn geweest. Ik heb ze nadien nooit meer teruggezien en ben nieuwsgierig wie er van het toenmalig bestuur met de gedenksteen herdacht worden. Ik hoop niet dat het voor hen is want het waren prima mensen. Groeten, Piet Joon
Karla Nooter Spreekmeester
Hallo Wil! Mooi om dit stukje te lezen, maar zo komt er heel wat boven! Misschien zien we elkaar 18 april bij de Hollandse Schouwburg. Karla
M. Selderijk-Box
Ben naar jullie fijne, warme tentoonstelling geweest. Alle lof. Jammer dat jullie veel data vergeten zijn, met name in de Betonbuurt!! Heb een fijne jeugd gehad op het Afrikanerplein. Wel nog vaak verdrietig over al die weggehaalde joden. DAT NOOIT MEER!!!!!
Reacties (9)