De Transvaalkade

Hoi Loes,

Zit ik net nog eens op de Transvaalkade site te kijken lees ik die lieve herinneringen van jou. En ik heb juist ook hele fijne herinneringen aan mijn logeer partijtjes bij jullie thuis. Jouw lieve moeder, mijn tante Miep en ik keek altijd heel erg tegen jou op.Vind je het leuk om nog eens contact te hebben met de zusjes Geusebroek stuur mij dan een berichtje.

Geuseveer@gmail.com

Van mijn oma hoorde ik dat haar man met zijn ouders woonde op de Transvaalkade nr 15. Familie Antonie de Ridder en Maria de Mooij met hun zonen Hans (Johannes cornelis), Henk (Hendrik Johannes) en Daan (Daniël). Ik weet niet wanneer, wel dat ze later verhuisd zijn naar een andere straat, alleen kan ik dat ook niet precies vinden.
Leuk om de verhalen van de straat te lezen.
Groetjes
Willemijn
ps: mocht u iets weten over deze familie, dan heel graag! willemijn@professioneelgehandicapt.nl

Zomaar, op een dag in november, googelde ik de naam Geusebroek in (de meisjesnaam van mijn inmiddels 93-jarige moeder Miep) Ongelofelijk: Ik vond deze site met daarop de namen van Vera Geusebroek en haar zus Conny Wijnmalen, dochters van de broer van mijn moeder.
Ik ben geboren in 1944, en heb glasheldere herinneringen aan de Transvaalkade, en het 'poppenhuisje' op de zolder van nr. 65. (Het nr. was ik trouwens vergeten). Ik kwam daar heel graag, en zodra ik alleen met de bus mocht reizen (1953) ging ik regelmatig van de Stadionstraat naar het Amstelstation, en van daar te voet naar de Transvaalkade. Zodra ik op de kade liep begon voor mij een andere wereld: Ik was in Amsterdam, maar toch 'buiten'. De kade maakte op mij een dorpse intieme indruk.
(Al zou ik toen die woorden niet hebben gebruikt) Ik ging bovendien naar oom Cor en Tante Riek,
hun dochters Conny en Vera en hun hond Boef, die bij mooi weer heerlijk in de dakgoot lag te zonnen. Op een kwade dag is Boef ook nog uit die dakgoot gevallen. Vreemd gedoeg kan ik mij niet herinneren hoeveel schade zij (het was een teefje) daarbij heeft geleden.
Ik mocht ook wel eens wandelen met Conny en Vera (in de kinderwagen). Soms liep Boef een eindje mee.
Hoewel de familie vast heel blij geweest moet zijn met hun verhuizing naar de James Wattstraat in 1956, vond ik het als 'bezoeker' eigenlijk heel jammer: wèg (vis-)water voor de deur en wèg uitzicht en de (kippen-)brug.
Het was natuurlijk allemaal vooruitgang, maar toch.......
Een paar jaar geleden zag ik de kade en de Ringdijk weer, en ik vond de dijk toen zoveel lager dan in mijn herinnering, en dus ook het hoogteverschil tussen de Kade aan de ene kant en de polder aan de andere kant. Dat zijn de 'tricks' van jeugdherinneringen.

Ik Harrit van der woerdt heb gewoond op transvaalkade nummer 63 ,heb er gewoond van 1946 tot mijn trouwen 1967 heb er veel mee gemaakt zoals op ring slangen jacht en het gooien van lege flessen naar de ratten ,voor een hoop mensen wel bekend ,na de renovatie is deze plaag afgenomen ,heb er met plezier mijn jeugd door gebracht,wij woonde tegen over klein dantzig van vroeger ,waar daar na de mytiel-school kwam,verder de jongen,s van bentelaar (ago-)garage houder kees van driel eucene visser ,willie wokke ,hannie wokke(van de dieren winkel )willie ter pierik,hans Vij ,Waardenburg en Fam de Vries die ook boven de garage woonde ,de kolen man Hartog, mijn groot ouder,s woonde op nummer 62 hs Fam Tolsma .

Foto winkel olsthoorn melkman Verder,bloemen winkel en slager,het naai atelier op de hoek paardekraalstraat .bloemsma de kruidenier-de spar hoek lang,s nekstraat ,een prachtige tyd ,heb er met plezier mijn jeugd door gebracht,O ja ben getrouwd met een meisje uit de hema,gaat jullie allen goed en blijf gezond ,gr van Harrit v,d,woerdt

Is er iemand die fotos heeft van een eerdere
opknapbeurt van de Transvaalkade,van 1984 is
wel bekend,maar in de jaren 50-60 is de kade
ook helemaal vernieuwd,toen zijn de kade muren helemaal opgehoogd,vroeger stond het
water soms tot halverwege de kade,als het b.v
veel had geregend,toen is de kade helemaal
onderhanden genomen,en kwam die hoge walle-
kant,ik weet het nog heel goed,want ik woonde
toen zelf op de Transvaalkade,ben benieuwd
of er nog iemand is die er ook van weet.
Groeten E.de Jong

Hanny Vermeer-Wokke woonde naar mijn herinnering in de Colensostraat voor zij naar de Transvaalkade verhuisde. Later of eerder dan de familie Hoppenbrouwer, woonde zij/jij rechts naast de ingang naar de achtertuinen van de Cronjestraat en Transvaalstraat. Ik herinner mij de dierenwinkel -en specifiek mevrouw Wokke -in de winkel in gele stofjas- nog goed, evenals het afleveren van "verse waar"

Van 1960 tot en met 1973 heb ik op de Transvaalkade gewoond, op nr. 8.Fam. Timmer. Fotograaf Olsthoorn, melkboer Vedder en ook de bloemenzaak Ekelschot zijn mij zéér bekend. Van deze laatste kreeg ik in het ziekenhuis een boeketje bloemen nadat ik geopereerd was ( ik moest helemaal naar Utrecht) Bij de slager keken we op woensdagmiddag t.v. en voor een stuiver kreeg je dan niet alleen t.v. maar ook nog een glaasje ranja.
Ik ging naar de Willem van Oudshoornschool en daar heb ik in 2005 een reunie van gehad.
Schaatsen op de Ringvaart of zomers kanoën met de kano van mijn buurjongen Rob en dan platliggen om onder de bruggen naar de Amstel door te kunnen en dan héél erg bang zijn voor de ratten onder die bruggen! Zonnebaden in de dakgoot, want die was behoorlijk breed en had een houten schot waar voorheen de zakken met kolen na het ophijsen op kwamen. Wij woonden recht tegenover dat geweldig mooie witte huis op de dijk.

E.de Jonge schreef op 21-09-2008:
Ik kan bijna alle namen van bewoners van
de Transvaalkade uit de jaren 1943-1969.
Maar ik weet niet hoe ik op de side,en in
kontact met de door mij herkende personen
kan komen.Kunt U mij helpen ?

IK wil wel proberen met helpen hoe te reageren, schrijf mij maar, mijn e-mail adres is: vantoenenlater@gmail.com

Ik ben aan het zoeken naar een huis in Amsterdam en denk "Kon ik maar op de Transvaalkade wonen". Ik ben daar in 1953 geboren op nr 65. Ik type Transvaalkade in bij Google en zie deze leuke site. En tot mijn verrassing heeft mijn grote zus al een jaar geleden geschreven (Conny Wijnmaalen). Wij woonden nog bij opa en oma Bannink in toen ons gezin al uit 5 personen bestond, mijn vader, moeder en 2 zusjes, Conny en Linda, en onze hond Boef. Toen zijn wij naar de James Wattstraat verhuisd. Daar is later nog een zusje, Judy, geboren en die woont nu weer in de Vrolikstraat. Ik zou heel graag weer eens een kijkje nemen in mijn geboortehuis. Dus mochten de bewonders dit lezen, mail mij eens naar vernold@planet.nl. Ook als iemand een huisje te koop weet in dit deel van de Transvaalkade is een reactie gewenst.

Mijn vader vertelde dat hij in de oorlog geprobeerd heeft om een deel van de leuning van het kippenbruggetje af te zagen om aan wat brandstof te komen. Toen hij er echter aan begon, dorst hij plotseling niet meer. De aanzet van zaagsnede is tot aan de sloop van het bruggetje nog altijd te zien geweest.
Mijn broer Hennie is ooit daar nog eens onder een auto geraakt toen hij van het bruggetje de trap afliep en zonder goed op te letten de Ringdijk overstak. Opname in het Burgergasthuis was het gevolg.

Wij zijn rond 1970 op de Transvaalkade komen wonen, mijn moeder Roos cq Netty Koghee, mijn broers Jhon Teunissen en Mario Koghee. Wij hebben gewoond op nummer 116. Later zijn we verhuisd naar de Transvaalstraat. Wie kan mij iets meer vertellen over dit gezin? Alle reacties zijn welkom!!

Leuk die herkenbare verhalen over de Transvaalkade en de Ringdijk. Vooral de reactie van T. Siegman. Ik adviseer hem om bij zoek 'Zijp' in te tikken, dan leest hij over de Rehobothkerk en Koningin Wilhelminaschool. Of bij schoolbank kijken en bij schooljaar bij K. Zijp oude klassefoto's bekijken. Ik woonde in de Laing's Nekstraat op nummer 38 en wij gingen ook naar de Koningin Wilhelminaschool. Wij zijn mijn 3 zussen (Marga, Bep en Marijke) en 1 broertje (Frits). Ik haalde altijd Walther Jansen op die ook op de Transvaalkade woonde en nu nog woont.
Ik had als bijnaam Kees de waterchinees omdat ik vaak langs het randje liep en vaak met natte voeten thuis kwam. Ook over de brede steene brugleuning van de Oeterwalbrug lopen was een sport als we naar de Koningin Wilhelminaschool gingen. Ook weet ik nog dat op de hoek Middenweg - Ringdijk bij het Rechthuis de eerste Knipperbollen stonden. Dat waren de voorlopers van het zeebrapad, grote oranje lolys, die knipperden en een oversteekplaats aanmerkten.
Toen ik naar de kleuterschool ging liepen we over het gele 'kippebruggetje' naar het zonnehoekje waar Harry Waardenburg ook nog opgezeten heeft. Hij woonde naast een garage waar de monteur Jan heette en mijn broertje en zijn vriend hem Jan de garageman noemde. Een van mijn idealen is nog steeds om te wonen in het vrijstaande huis aan de overkant op de dijk waar vroeger een smit zat en tegen de dijk aan gebouwd is. 's Winters schaatsen en zomers vlotjes bouwen op de Ringvaart. Puitaaltjes vangen. Laatst liep ik weer eens langs de Ringvaart en zag dat het water heel helder was en je grote vissen (karpers) zag zwemmen. Aan de Transvaalkade staan heel mooie herenhuizen met mooie gebeeldhoude figuren. Ik vind persoonlijk dit stukje Amsterdam Oost prachtig.

Mijn oom en tante hebben jaren lang op nummer 4a bloemenzaak Lathyrus gehad. Naderhand is daar een woning van gemaakt. Bij de slager naast hen moest ik altijd vanuit de Schagerlaan op woensdag 1 pond gehakt halen. Ook had ik met mijn nichtje Gonnie zwemles in het Sportfondsenbad.

Ik heb op nr 68-hs gewoond met mijn broer Marten en de buurjongens Sjors en Cris Fakkeldij, die woonden op nr 70 1-hoog. Ik heb nu niet veel tijd, maar ik kom hier later op terug.

Ik heb 13 jaar op de Transvalkade gewoond. Boven Leny H. Onze woning bestond uit de samenvoeging van de drie zolders van de verdiepingen 1,2 en 3. Leven op de kade was geweldig, omdat je voor je geen mensen had en de kade zelf een klein dorp was. Ik ben opgegroeid in de Indische buurt, later verhuisd naar de Watergraafsmeer, maar bewaar de leukste herinneringen aan de Transvaalkade. Wonen op stand, dat was het zeker!

Ik werd geboren in 1942 en wij woonden toen op Transvaalkade 134 3-hoog. Mijn grootouders woonden op de Ringdijk schuin tegenover ons. Daarachter lag een stuk land waar kleine bedrijfjes gevestigd waren; voor de jeugd heette dat gebied 'De Werf'. Voor opgroeiend spul was dat een geweldig speelterrein. Aan de overkant van dat deel van de Transvaalkade was alleen maar zand en een moeras, alweer veel speelterrein. Het enige bouwwerk dat daar stond was het Amstelstation. In de jaren '60 kocht mijn grootvader met mijn vader Transvaalkade nummer 34, waar we later ook zijn gaan wonen. Dit was een pand dat in 1871 werd gebouwd en een tijdlang pastorie is geweest. Als je vanaf het balkon recht naar de overkant kijkt, zie je zo de Watergraafsmeer liggen, waar ik jaren van mijn leven heb 'versleten'. Eerst op de Kon. Wilhelmina School, in de Cornerlis Drebbelstraat, waar in de jaren '50 de heer Mijnarends schoolhoofd was en we kerkten in de Rehobothkerk aan de Zacharias Jansestraat. Zowel de school als de kerk hebben de tijd niet overleefd. Mijn leeftijdsgroep ging in 1954 van de lagere school af en wij organiseren voor die groep (50 jaar na dato) een reünie. Een aantal mensen heeft hier al over geschreven, maar fotograaf Oldshoorn en melkboer Vedder zijn me volledig bekend.
Een van de reacties op deze site schrijft over het gele houten bruggetje over de Ringvaart bij de Schalkburgerstraat; naar mijn idee stond dat bekend als het Kippenbruggetje. Toen daar een stenen brug moest komen, hebben ze meteen alle huisjes platgegooid die daar aan de overkant, aan de voet van dat bruggetje, stonden. Het was toen zowel feest als paniek toen dat gebeurde, want het stikte daar van de ratten. Iedere keer als daar een muur werd omgetrokken, kwamen daar ratten onder vandaan die een goed heenkomen probeerden te zoeken.
Als rotjochies van een jaar of tien stonden wij dan klaar om die dieren met stenen dood te gooien. Maar de paniek was altijd giganisch groot als die ratten naar je toerenden, want dan vluchtten alle kinderen.
Om terug te komen op Transvaalkade 34: in de jaren '80 heb ik het huis van mijn vader overgenomen en eind jaren '90 is het huis overgenomen door mijn kinderen; het is dus een echt familiehuis met een familie-stamboom geworden. De hijskraan die op de foto staat met als onderschrift 'opknappen van de Transvaalkade in 1984' staat precies voor de deur.

Ik ben in 1951 op de Transvaalkade nummer 65 geboren. De ouders van mijn moeder, 'Bannink' geheten, woonden daar al jaren en toen mijn ouders gingen trouwen hadden ze geen huis. Dus werd de zolderverdieping omgebouwd als klein huisje. We noemden het wel het poppenhuis. We hadden een huiskamer, slaapkamertje met opklapbed en een piepklein keukentje met alles erop en eraan. Ik herinner me nog dat ik 's winters vaak op de kade schaatste met mijn zusje. En zodra het lekker weer was kon je mij met mijn vriendjes bij het water vinden. In de zomer zag je wel vissen uit het water springen. Er was een geel bruggetje over het water; ongeveer tegenover onze woning. Later werd de grote brug gebouwd naar de Schalkburgerstraat. We visten heel veel peutaaltjes uit de kade en soms nam ik ze mee naar huis en stopte ze in een blikje.
Één keer ging dat helemaal fout; ze kronkelden op de grond toen we thuiskwamen en mijn moeder was heel kwaad. Ik ben ook één keer in het water gevallen voor de garage op de kade. In 1956 zijn we naar de James Wattstraat verhuisd.

In 1952 openden mijn ouders daar op nr.44 eerst een dierenwinkel die naderhand werd verplaatst op no.39. Mijn eerste schaatsonderricht kreeg ik op het ijs. De huizen van mijn ouders zijn nu gesloopt (er staat nu nieuwbouw) omdat de panden tegen elkaar leunden en zo overeind bleven staan. Mijn vader sloopte bij de koop van no. 40 het torentje op het dak omdat het te bouwvallig was. Nu bedenk ik dat het eigenlijk een schande was, maar ja na de oorlog was er geen geld voor goede renovatie. Op no.42 zat heel vroeger de bloembollenzaak en verkoop van broedmachines van de heer Geuzenbroek.