verteller
David Verdooner
is geboren in de Transvaalbuurt, op 15 augustus 1937. Hij is getrouwd met Gerda en in het trotse bezit van een zoon en een dochter, twee schoonkinderen en vier prachtige kleinkinderen. Zijn vader is Meijer Verdooner (geb. 15 juli 1907) was een bekende bakker uit de Transvaalbuurt. Zijn moeder Jetje de Lara (19 mei 1909) werkte altijd met haar man in de bakkerswinkel. David nam de bakkerij van zijn vader over. Hij gaf een interview op 7 februari 2008. Dave Verdooner is overleden op 9 juli 2008.
Frits
Na de oorlog, een eigen bakkerij
Hij heeft het herstel helemaal alleen moeten doen en bekostigen.
met:
Omdat mijn vader niet meer aan de slag kon blijven als zetbaas besloot hij als zelfstandig bakker verder te gaan. Probleem was dat mijn vader geen cent te makken had. Toch heeft hij het voor elkaar gekregen, met nul komma nul eigen kapitaal. Daar heb ik dus nog steeds groot respect voor. Ik heb diezelfde eigenschap! Ook al heb je nul komma nul centen en alleen maar schulden. Gewoon je schouders eronder en er voor gaan. Het was hard sappelen, hij is er misschien niet rijk mee geworden maar wel gelukkig. Het was keihard werken, niet zes maar zeven dagen per week.
Het pand dat mijn vader kocht was de Tugelaweg 80-82. Voor de oorlog was het een slagerij geweest. Na de oorlog was er van dat pand niet veel meer over. Het was helemaal gestript. Alles wat van hout was, was tijdens de late oorlogsjaren uit de leegstaande huizen gesloopt. Niet alleen de deuren, maar ook de vloer was verdwenen.
Hij heeft het herstel helemaal alleen moeten doen en bekostigen. Hij kreeg geen enkele hulp of steun van de Gemeente. Ook het materiaal van de bakkerij (dat hij had laten onderduiken in 1943) was hij kwijt. Het was ook eigenlijk van Bakker Willem Pront. De broer van Willem Pront was de erfgenaam.
Mijn vader was een echte broodbakker. Aanvankelijk kreeg hij niet het keurmerk Onder Rabbinaal Toezicht (O.R.T.). Daarom kon mijn vader ook de winkel op zaterdag open houden. Dat heeft geduurd tot ergens eind jaren vijftig. Toen was de winkel behalve een broodbakkerij ook een banketbakkerij geworden. Het keurmerk O.R.T. betekende wel dat we vanaf dat moment op zaterdag dicht waren als winkel.
Auteur
Gepubliceerd in
Reacties (5)
Kwalitiet dat was het
Ja en vooral de gember bolussen die waren van een enorme kwaliteit
Die at je niet maar die vrat je gewoon .
Maar je je moest er wel snel bij zijn anders waren ze al uit verkocht.
Ik ging ze van uit de Louis Bothastraat menig maal gaan halen.
Ik mis ze nog steeds hier in Limburg !!
De enige echte
Het is erg leuk om deze dingen te lezen,vooral omdat ik de enige
overlevende ben van de echte bakkersfamilie.Het was een feest om op zondagen de mensen te helpen in onze winkel.
En geloof het of niet ik Abraham Verdooner was de enige hulp
van mijn vader.Alles wat beweerd wordt is leugen.Vanaf 1949 heb
ik bij mijn vader gewerkt en toen de man in 1973 overleed heb ik
met mijn vrouw de zaak voortgezet.Tot 1983 hebben wij met veel plezier deze zaak tot een goed einde weten te brengen.Als er personen zijn die mij willen spreken omtrent alles wat zich heeft
afgespeeld van 1949 tot 1983 wil ik ze graag tewoord staan.
ingrid wijnstroot
wat een feest was het altijd op zondag want dan hadden we altijd vers gebakken warm brood en natuurlijk die overheerlijke gemberbolussen .Dan mocht ik met mijn vader mee naar de bakker,het rook daar altijd zo lekker dat zal ik nooit vergeten
Henk Lasschuit
wij kochten toen der jaren het gvlochte maanzaadbrood en gemberbolussen als ik er aan terug denk geniet ik er nog steeds van,leuk om de verhaaltjes te lezen.doet me weer terug denken aan een geweldige tijd
Hennie Moelee
Wie kan niet de jodenbakker op de hoek tugelaweg/Christaan de wetstraat.
Waar je op zondag brood kon kopen en natuurlijk gebak. Altijd even druk.
Ik geloof dat heel Amsterdam oost daar kwam. Wat leuk te weten dat de familie Verdooner er nog altijd is.
Ik denk vaak aan de lekkere spullen die zij verkochten. En geloof mij het water loopt mij dan in de mond.
Reacties (5)