verteller
Dieta A.
(1963) woont sinds juli 2006 met haar vriend en zoon op het KNSM-eiland. Zij studeerde orthopedagogiek en geeft o.a. Video Interactie Begeleiding aan leidsters van kinderdagverblijven.
Een idylle?
Ruimte, rust en fraaie zonsondergangen
-
(2008)
"In het begin voelde ik me verloren; 16 deuren op één gang en niemand liet zich zien."
Na de volkse sfeer op Wittenburg is Dieta terechtgekomen in een buurt waar de mensen meer op zichzelf zijn. Het straatbeeld van de KNSM-laan weerspiegelt dit: de toegangsdeuren tot de woonblokken zijn vanaf de straat nauwelijks te zien. Van burengerucht heeft ze dan ook geen last.
"Ik hou van de rust hier. Sta vaak mijmerend over Het IJ te staren naar de bootjes op het water. Maar ik mis weleens een zwerver of een sirene."
Oud- en nieuwbouw staan hier door elkaar Er wonen en werken veel kunstenaars op het eiland. Dieta houdt van cultuur. Aan de IJ-zijde liggen oude boten waarop ook gewoond wordt. Het is een gezellig rommeltje.
"Het is fijn om hier te wandelen. Wijdse uitzichten en die eeuwige wind… echt een eiland."
En de horeca is goed. Cafeetjes, restaurants en een sportschool; daar traint ze met plezier het genotene eraf.
"De Kompaszaal in ‘Loods 6’ vind ik de mooiste eetgelegenheid. Hier hangt nog die oude havensfeer. ’s Zomers kun je er op het balkon genieten van fraaie zonsondergangen. Mijn favoriete kroeg ‘Kanis en Meiland’ heeft een terras aan het water."
Het is haast een idylle; rust, ruimte, het gevoel dicht bij de natuur te zijn. Een buurtbakkertje en winkels die je creativiteit stimuleren: woonwinkels, een galerie en een goed gesorteerde zaak met kunstenaarsmaterialen.
"Je krijgt zin om iets te maken!"
Maar de idylle wordt verstoord; ook hier zijn inbrekers actief. In de parkeergarage en zelfs in een busje van ‘TNT’:
"Met pakketpost! De achterklep stond éven open. In de haast om weg te komen, liet de dief een pakje op straat vallen… in de poep. Dat is mijn grootste ergernis. Niemand ruimt het op!"
Gepubliceerd in
-
Dieta -
(2008)
-
Etalage van een kinderkledingzaak -
(2008)
-
Reacties (2)
de vroegere glorie van amsterdam //
als dochter van een NRM kaptein ,ben ik opgegroeit in de oostelijke havens ,menig keer als de boot in amsterdam lag voor te laden of te lossen heb ik heel wat langs de levantkade en rijnloods gelopen , de portier riep ,he groentje loop jij maar door hij kon je altijd de frisse wind door je haren ,de heerlijke lucht van teertouw ,had iets speciaals voor mij ,de prachtige schepen ,je kwam er niet op uit gekeken de kranen draaiende boven de hoge schepen was boeiend fassinerend in de havens was ,de sfeer in zijn geheel stoeren mannen al was hun taal niet altijd je dat waar is die mooie tijd gebleven gevoel van heimwee?ja heel erg .als wij naar basel vertrokken ,ook geweldig hoor ,was er toch een zeker afscheid nu kan mij die buurt niet meer bekoren alleen het knsm standbeeld staat er
gelukkig weer als eer bewijs aan de harde werkers
Roel de Jel geb 6/7/1946
Beste Dieta,
je woont op een heel apart amsterdam het was niet alleen de KNSM thuishaven maar aan de andere kant de thuishaven van mij Nederland (zwartpijpers) de knsm noemde men de Roggebootvloot vanwege de twee witte banden op de pijp. Als kind ik speelde ik altijd daar er hing een geur en sfeer van verre landen. Je kwam normaal gesproken niet langs de portier maar als jochies vond je altijd wel een weg. En als je geluk had mocht je even aan boord kijken iets opsnuiven van het zeemans leven. Als je ouder bent dan snap je wat het zeemansleven betekend. Wij wonen al lang niet meer in Amsterdam maar soms als ik in de stad loop krijg toch wel een beetje gevoel van heimwee en denk dan zullen we terug verhuizen naar amsterdam?
Nee toch maar niet! Amsterdam oost ,kattenburg/wittenburg is niet meer hoe ik het als kind heb ervaren je jeugd laat je nu eenmaal achter je. Maar iedere keer als ik in amsterdam kom heb ik steeds het gevoel ik kom thuis. En al vreemde volk geeft de stad een zekere charme die ik in zeeland niet zie. En dan de soort humor die vind je amsterdam alleen in de volkswijken en blijft mij aanspreken. Probeer je niet te veel aan alles te storen maar aanvaard het leven in een stad zoals het is. Als je ongeveer 30 jaar in de provincie woont zie je verschillen duidelijk dan weet je ook dat het geen zin heeft je aan bepaalde dingen te ergeren.
roel de Jel
Reacties (2)