Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

verteller

Wilhelmina (Willy) Sophia van Berkel-Koenders

is in 1934 geboren in het Annapaviljoen van het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis (OLVG). Ze is opgegroeid in de Transvaalbuurt en heeft daar tot 1973 gewoond met haar man en drie kinderen.

De Sint Barbaraschool

19381949
/

De eerste drie jaar had ik het erg naar mijn zin op school. Toen kwam de Tweede Wereldoorlog.

  • Sint-Barbaraschool -

    Op deze foto zijn we met een schoolreisje naar Artis, bij de kinderboerderij (1940). De non Isabella, die ons les gaf, was een zeer lieve vrouw. De zuster gaf aan de eerste drie klassen les. Ik ben de 4e van links, op de 2e rij van boven.

Als kind ging ik naar de Sint Barbaraschool op het Eikenplein. Het was een katholieke meisjesschool. Mijn allereerste vriendinnetje op school was een Italiaans meisje. Ze heette Anna Andrea. Ik zal haar nooit vergeten. Het was heel jammer dat ze terugging naar Italië. Er zaten wel meer Italiaanse meisjes in de klas. Hun vaders werkten hier als schoorsteenvegers of granitowerkers. Op school werd Montessorionderwijs gegeven. Dat was in die tijd iets heel bijzonders. De eerste drie jaar had ik het erg naar mijn zin op school. We zaten aan tafeltjes. Het was niet zo dat je de hele dag mocht praten, maar als je af en toe wat zei, was dat niet meteen erg. Net als tegenwoordig zaten de eerste, tweede en derde klas bij elkaar en hielpen de oudere kinderen de jongeren. Er was een keukentje in de klas waar je leerde wegen. We hadden ook dieren in de klas: een vogeltje, vissen, en in het voorjaar kikkervisjes. In de tuin hielden we konijnen en er was een volière. Dat hoorde ook bij Montessori. Toen kwam de Tweede Wereldoorlog. De oorlog heeft een stempel gedrukt op iedereen die toen kind was. In 1944 ging de school vanwege brandstoftekort halve dagen dicht. In de klas moesten wij onze jas aanhouden. In de hongerwinter sloot de school en werd ik bij bollenboeren ondergebracht in Bovenkarspel. Het waren zúlke mensen! Ze hadden zelf vijf kinderen, maar toch was er ook plaats voor mij en een jongetje uit de Zacherias Jansestraat. Na de oorlog kregen we geen Montessorionderwijs meer, maar klassikaal les. Dat betekende dat we niet meer aan tafeltjes zaten. maar in een bankje. We moesten stil zijn en met onze armen over elkaar zitten. Dat was je niet gewend.

Gepubliceerd in
2004
  • -

    In 1989 is een reünie georganiseerd van de Sint Barbaraschool. Op deze foto sta ik temidden van mijn oud-klasgenoten. Zoals je op de foto kunt zien was het een erg geslaagd weerzien. Mijn vriendin Wally zit helemaal links op de onderste rij, en ik sta daarboven.

  • -

    Mijn vriendin Wally (rechts) heb ik op de Sint Barbaraschool leren kennen. Wij zijn nog steeds vriendinnen. Deze foto van ons samen is in het Oosterpark genomen in 1952.

Reacties (2)

Sint Barbaraschool

Ik ben Greet Meijer en heb ook op de barbaraschool gezeten.Ik ben in 1945 geboren en woonde in de tweede oosterparkstr. 53, 3 hoog.Ik ben van een van de zeven,Mijn oudere zus is van 1939 en ze heet Henny en dan Teuby van1941 en Maria van 1943 we kregen les van nonne we zijn zwaar rooms opgevoed en moesten dan ook naar de kerk en dat grensde aan school. Mijn vader gaf ook thuis pianoles en Henny kreeg ook les. In1951 vertrokken wij uit Amsterdam met nog een paar gezinne met een Fietsauto, we zijn ook op de foto gekomen in de krant. Ik hoop dat iemand het kan herinnere.

Greet Vlieger Meijer
,
4 aug 2011, 18:48

Marieke

Leuk om te lezen over de Barbaraschool van zo lang geleden (volgens mij heeft mijn grootmoeder ook op deze school gezeten). Zelf werk ik nu op die school. Al die tijd met veel enthousiasme. Sinds dit voorjaar hebben we een website: www.barbaraschool.nl. Groet!

Marieke
,
7 nov 2004, 16:53
Reacties (2)

Post title

Post url

Your comment

Author

Comment

Mail

Website