Domweg gelukkig in de Pekelharingstraat

Beste heer Weermeijer,

Als het goed is heeft u inmiddels een mailtje van mij ontvangen betreffende de door u gezochte Lucia Dijkman. Ik hoop dat u succes heeft.
Met vr.groeten,
Jo Haen,
redactielid Geheugen van Oost

Ben op zoek naar Lucia Dijkman. Heeft bij jullie in de buurt gewoond op het kerkhof
Weet iemand waar ik haar kan bereiken

Mijn naam is Ria van der Stam. Ik woonde met mijn broers en zusjes van 1952 tot 1965 in de Eisingastraat. Ik heb al eens eerder gereageerd in deze site. Toen werd mij gevraagd of ik ook foto's kon leveren, die heb ik nu in mijn bezit. ik zou ze graag willen laten plaatsen, ze geven een goed beeld van een tijd, waarin 'geluk nog heel gewoon was'. ik hoop dat u mij vertellen kunt hoe ik deze foto's kan plaatsen.

Greetje Min,
als Rita Berndsen de zus is van Marianne, kijk dan ook even op geheugen van oost, ritzema bosstraat, mijn straat. Wellicht kan je haar zo vinden.

Waar ben je?

Waar ben je?

Hallo, ik ben Edwin Faber en heb van 1966 tot/ met 1990 in de pekelharingstraat op nr.: 9-II gewoond. ( met veel plezier.)
Ben op deze site terecht gekomen via google omdat ik erachter ben gekomen dat deze huizen nu te koop worden aangeboden...( let op; in een koude winter vriest bij 9-II de warm water leiding naar de douche vast..) Kom wel bekende namen tegen maar zie ook dat mijn geheugen mij in de steek laat. Fiets nu nog wel eens door de wijk van mijn werk naar huis ( Diemen) en verbaas mij dat er door de tijd bijna niets is veranderd. Helaas is de pekelharingstraat dit jaar jammerlijk erg tragisch in het nieuws geweest......helaas. Maar zou het ook wel weer eens leuk vinden om mijn kinderen te kunnen laten zien wat mijn kamer vroeger was....klein én koud aangezien we toen nog geen c.v. hadden en dan waren wij nog redelijk verwend aangezien ons blok midden jaren 80 is gemoderniseerd met o.a dubbele ramen. Was in het begin wel even anders toen wij er als gezin met z'n 5e kwamen wonen en ik dus als jongste in de bij-kamer moest. Kan je vandaag de dag toch niet meer voorstellen.. Buurjongen Frank, weet helaas geen achternaam, woonde op de hoek -kruislaan- en hun woning was toch nog iets groter dan dat van ons. heb hem later nog eens ontmoet. Zij gingen destijds verhuizen naar groter, Monnickendam, ben blij dat wij nooit die kant zijn opgegaan. Woon nu bijna 20 jaar in Diemen en ga volgend jaar, zoals de planning nu is, weer terug naar Amsterdam verhuizen.
Herinneringen van die tijd waren goed, Amsterdam hielt destijds op na betondorp en Duivendrecht en Diemen was destijds ook klein. De huizen aan het darwin plantsoen zijn nog steeds even groot & mooi als toen...... En op de grote stoep waren dan de broers "Kunnen" aan het badmintonnen, wat zij goed konden en dan stond ik als kleine jongen op het "kleine" balkon naar te kijken....mooie tijd,..allemaal de groeten.

Beste Hans Roosendaal,

Na een tip van mijn broertje dat ik even moest kijken op de site het geweten van oost kwam ik een stukje tegen over vuurwerk.
Het moest begin jaren 60 geweest zijn dat ik na een jaar flink sparen wat onschuldig vuurwerk mocht kopen. Het was meer dan een trommeltje vol. Een trommel van Bolletje voor een ontbijtkoek.
Om klokslag 12 ging ik met ruud en mijn beide zusters op het balkon en het aansteken van het weinige vuurwerk kon beginnen.
Trots als een pauw pakte ik een rotje stak het aan en in plaats het met een enorme gooi richting Koos Bos te gooien ging het ding gewoon bij ons in de voortuin teminste dat was de bedoeling maar bij het gooien raakte mijn hand de rand van het stenen muurtje van het balkon met als gevolg dat het rotje niet in de tuin maar in het trommeltje van Bolletje terecht kwam.
Dat stond voor mijn voeten op het balkon.
Met als gevolg een kortdurend maar hevig knalwerk.
Wat er die avond nog verder gezegd is het ik nog steeds last van.
Ruud was over het balkon gesprongen en mijn zusjes waren niet meer te vinden. Na enig speurwerk kwamen we ze tegen achter de wilgenboom van meneer Drost.
De schade bleef beperkt tot een iets ontzet trommeltje maar er waren geen ramen stuk.
Het was trouwens de laatste keer dat ik vuurwerk heb aangestoken.
Jaren later kwam mijn zoon bij mij en hij vertelde dat een vriend van hem leuk vuurwerk had iets leuks voor maar 50 gulden.
Dat leuke was een chineese rol en met enige voorzichtigheid heb ik dat ding aangestoken.
Maar toen kwam het weer boven.
Die traumatische avond.

Maar voor de rest gaat het wel weer.

Hoi Roel,

Misschien toch leuk om elkaar en keer te ontmoeten. Frankendael is natuurlijk een uitstekende gelegenheid. Heb daar vorig jaar met Bert Swart opnieuw herinneringen opgehaald. ben inderdaad benieuwd of er meer mensen zijn die dat leuk vinden.
Ben zeer benieuwd hoe het met jou is en je werk.

Groet Ellen

Groet Ellen

Wat grappig om te zien, dat dit verhaal ook in 2008 nog steeds doorloopt, al nemen de bijdragen natuurlijk wel af. Leuk om iets van Herman Meijer te lezen. Ik herinner hem nog als een van de voor mij "grotere" jongens in de leeftijd van Bert Spaak, Bertje Wolters en Jaap Neijts. Ik mocht wel altijd aanschuiven bij slagbal en bussietrap, maar dat was duidelijk een gunst en ik had altijd danig de pest in als ik weer eens veel eerder moest binnenkomen dan de anderen ;-). Ook herinner ik mij Rolf Jan nog heel goed; die was meer van mijn leeftijd, een jaartje ouder of zo. Mijn moeder is laatst nog bij Meta en Cor geweest, de ouders van Tim en Odette. Die wonen in Uithoorn en hebben al die tijd contact gehouden met mijn ouders. Zodoende hoor ik ook nog wel eens hoe het gaat met Odette en Tim Welvaars. Ik ben benieuwd of dit verhaal weer een klein impulsje krijgt. Het interesseert mij zeer om te weten hoe het met alle bovengenoemden gaat!

12 augustus 2005 schreef ik al eens een klein stukje in deze "rubriek".
Nu dus bijna 3 jaar later weer.
Slager Jaap Mulder is net voor de kerst overleden hoorde ik. Zijn broer Herman heeft de zaak in april voorgoed gesloten.
Weer een stukje historie weg.

Leuk om iets van Paul te horen. het rijden op de brommers en voetballen komt mij zeer bekend voor. Ik woonde in de Eisingastraat en was ook vaak bij deze samenscholing!!! Heb sinds kort weer contact met Bert Swart en we hebben alweer veel over deze tijd gesproken. Was toch in ieder geval voor mij een hele leuke tijd. Ben benieuwd naar de jongens Haveman. Wie weet zien we elkaar nog eens.

Hallo,
Mijn man Paul woonde vanaf 1951 aan het Darwinplantsoen 26 en van hem hoorde ik al deze verhalen ook, (zelf woonde ik in de Fahrenheitstraat dus dat hoort er niet meer bij maar de herinneringen zijn ongeveer hetzelfde) hij voetbalde ook altijd met Koos Bos, Ruud Noot ,Lex Engel, Rob Suer ,Hans Haveman en Wim Verstraten, later reden ze ook rond in allerlei ruige autoos, Abarthuitvoeringen e.d. .Toen ik hem leerde kennen op een feestje van Elly Engel was hij net een week in dienst(1e lichting met lang haar).
Hij vertelde vaak over de voetbalpartijtjes met een doel aan de zijkant v.d. huizen bij Cornelissen.De bal ging ook regelmatig door de ramen en ook klaagden de mensen over het gebonk tegen de muur (logisch) ,Schaatsen was ook makkelijk als je aan het Darwinpl. woonde je deed thuis je schaatsen aan en liep de weg over naar het park. Later kwamen we altijd in Fhicedas ( Later Shaloom ) waar altijd goeie bands speelden zoals:Golden Earring, Moan, Cuby etc.
Nu zijn we alweer opa en oma van onze dochter ( van Daan van 2 en Floor van # weken ) en onze zoon is leraar op een school in Utrecht.
Zelf zijn we via Burgerbrug,Alkmaar,en Krommenie in Arnhem terechtgekomen waar we al weer 20 jaar wonen eerst vanwege Paul zn werk ( maar dat is inmiddels in Zundert) en nu blijven we hier vanwege de kinderen die hier ook wonen.
Best jammer want de fam. woont nog in Amsterdam.Paul zn zus Judith in het ouderlijk huis op Darwinpl. 26.
Wat we vooral missen is het strand het is niet even naar Zandvoort of naar Egmond, en met onze hond is dat best leuk maar altijd 1,5 uur rijden.
Afijn alles went, maar Amsterdam is nog altijd onze stad en Ajax ons kluppie.
Paul Palsenbarg en Karin Palsenbarg-Hoogewoning

monica

De naam (Monica) Dirks zegt mij wel wat al is het na bijna 40 jaar wel vaag. Kan het zijn dat jullie in de portiek rechts (24 & 26?) van ons woonden? Ik weet niet of mijn begrip van de huisnummering wel juist is maar dat doet er niet zo toe. Dat je geen indruk op mij hebt gemaakt, ligt niet aan jou. Ik was toen domweg niet zo met meisjes bezig: ik was een laatbloeier. Maar een jaar na jullie vertrek was het wel raak met mijn latere toenmalige vrouw maar dit terzijde.
Ik was vijf toen ik er kwam wonen en heb er goede herinneringen aan over gehouden.

Hallo Herman,
Met veel plezier heb ik jouw bericht gelezen over het Robert Kochplantsoen. Ik ben jouw buurmeisje geweest in die tijd, maar ik ken jou niet en jij noemt ons gezin ook niet in je verhaal! Zeker geen diepe indruk op elkaar gemaakt!
Ik ben in 1953 op het Robert Kochplantsoen nr. 20 geboren, ik heb een zus, Joke, zij is 5 jaar ouder dan ik. Mijn meisjes achternaam is Dirks, ik zal eens aan haar vragen of zij iets herkent van jouw verhaal. Mijn ouders heten Rie en Joop, zij zijn beiden al lange tijd overleden. Wij hebben daar tot 1969 gewoond.
Ik ben heel benieuwd of onze namen je toch nog iets zeggen!

Groetjes, Monica

Ik ben via mijn dochter op deze site terechtgekomen.
Ik heb met mijn ouders en broer Rolf Jan van 1958 tot 1972 aan het Robert Kochplantsoen 22 huis gewoond. We hadden eerst in de Marnixstraat gewoond en daarvoor in Naarden waar ik ben geboren.
Naast ons op nr. 20 woonde jarenlang mevr. Bakker (toen al in de 80). Boven ons de familie Huppes met kinderen Nico Allen, Gjalt en Inez. Die hebben daar geloof ik niet zo lang meer gewoond. Daarboven twee kinderloze stellen. Eerst woonde op 20-1 fam. Frank met zonen Jaap en ?. Deze verhuisden later naar 18bg.
Wij waren in 1958 een van de eersten die een auto hadden. Hij stond vaak eenzaam op de parkeerplaats. Mijn vader was zeer vooruitstrevend; hij is helaas in 1962 verongelukt. Mijn moeder heeft er tot begin 80er jaren gewoond; is verhuisd naar Nigtevecht, Diemen en het laatst naar Laren. Daar overleed zij na 5 dagen in 1996.
Ik ben in 1972 verhuisd naar de Herculesstraat (A'dam), in 74 naar Leeuwarden en in 82 in Roermond waar ik nu nog woon.
Ik heb ongeveer dezelfde herinneringen als velen voor mij: personen, winkels.
Personen als Bob Spaak (toen radio- en tv verslaggever en later de grote sport baas in Hilversum) met zoon Bert. Ik zag op Wikepedia dat Bob nog zou leven maar zou dan tegen de 100 jaar oud zijn. Daar beneden de fam. Neijts met dochter Gerda en zoon Jaap. Ook in die portiek Bert Wolters. Op de hoek woonden Tim en Odette Welvaars. Tim zag ik vorige week op TV in Klasgenoten met Jack van Gelder.
Ik ben zelf niet op de Pieter Zeeman geweest maar op de Willem van Oudshoornschool (aan de andere kant van Frankendael). Ik ken dan ook niet zoveel kinderen van andere straten. Wel de familie Swart met zonen Peter en ? op de Eisingastraat en Oury Blok van de Bolkstraat.
Wat ik me nog goed herinner, is het gravelveld aan de Van 't Hoflaan. Het was bedoeld als speelveld maar was na schooltijd en in het weekend altijd gesloten. Dus dan maar over het hek geklommen. Maar als de politie langskwam dan was het wegwezen. Ook de alternatieve luilak: 's morgens om vijf uur voetballen op dat gravelveld.
Wat inderdaad waar is, was de enorme speelruimte voor kinderen; dat zie je veel later pas.

Ik ben een aantal jaren geleden nog eens in de buurt geweest met mijn toenmalige vriendin.
Grappig om nog eens iets te zien en te horen van een belangrijk deel van je jeugd.

Ritzema Bosstraat ontsnapt aan vuurwerkramp, had de kop van het Parool van 2 januari 1965 kunnen zijn.
.
In een nostalgische bui, was ik onlangs wat aan het googlen op internet en typte wat namen in van oud-buurtgenoten. Via deze methodiek kwam ik op deze site terecht. Ik heb zelf gewoond in de Ritzema Bosstraat en kijk met veel plezier terug op mijn jeugd. Ik ben er in 1953 geboren en op 20 jarige leeftijd naar Ede vertrokken. Veel medewerkers van Victoria verzekeringsmij, die in jeruzalem woonachtig waren, zijn indertijd naar Ede verhuisd. Victoria ging fuseren met de Vesta en heet tegenwoordig RVS. Ik woonde er met mijn ouders (Joop en Rie) en mijn zus Nettie, die zich later Annet is gaan noemen. Wij woonden oorspronkelijk op huisnummer 28 huis en zijn later binnen het portiek verhuisd naar 26-1. Een tweekamer werd veruild voor een drie kamer appartement. Mijn buurmeisje was Sarina ter Veer. Haar vader en mijn vader waren actief binnen de buurtvereniging Reigersburg. Ome Rinus en tante Bep Strik, later de voorzitter van Reigersburg, woonden bij ons in het portiek op nummer 28-2. Wat in de lijst van bekende nederlanders nog niet is gememoreerd is dat Hans van Mierlo(wie kent hem niet) in zijn studententijd nog zo'n twee jaar op 26- 2 heeft gewoond. Hij beschikte niet over gordijnen en schepte er genoegen in om in zijn blote kont veelvuldig door de kamer te paraderen.
.
In de nacht van 31 december op 1 januari 1964-65 is de Ritzema Bosstraat aan een ramp ontsnapt, getuige de gigantische ontploffing die toen heeft plaats gevonden. In mijn herinnering moet de ontploffing zeker een uur hebben aangehouden. Rond de klok van 02.00 uur is er vermoedelijk een vuurpijl op het balkon van de familie Noot terecht gekomen(34 huis). Deze stak het aanwezige en nog voorradige vuurwerk aan met de nodige knallen tot gevolg. Uiteindelijk is het letterlijk en figuurlijk met een sisser afgelopen.Of het het jaar 1964, 65 of wellicht 66 is geweest kan ik niet meer reproduceren. Ruud Noot was samen met Koos Bos mijn voetbalmaatje. In mijn herinneringen heb ik uren, dagen, weken, maanden en jaren met hun gevoetbald.Ik herinner mij Ruud zijn voorliefde voor Sjaak Swart en zijn aangeleerde passeerbeweging. Dreigen naar binnen en dan buitenom ! Koos heeft in de strenge winter van 1963 mijn leven gered toen ik op de Amstel, bij de Berlage brug, te dicht de vaargeul naderde en dacht dat deze in zijn geheel was bevroren. Een nat pak tot aan mijn schouders was mijn deel. Met beide heren zou ik graag op mijn kosten op het terras van Frankendaal herinneringen willen ophalen. Met Koos omdat ik dankzij hem dit verhaal kan navertellen en met Ruud, omdat ik zoveel zakken patat op zijn kosten bij avondwinkel van Kwakman heb verorberd !

Hallo beste (oud)buurtgenoten, ik heb al eens eerder een reactie geplaatst en al heeft ons gezin in 1964 de Eisingastraat 6 (1 hoog) verlaten om in Bussum te gaan wonen, toch kom ik er nog regelmatig en maak dan een rondje door de buurt. De reden is dat mijn moeder op 28 oktober 2006 is overleden. Zij is 83 jaar oud geworden. Omdat mijn moeder een Amsterdamse van geboorte was, ligt ze begraven op de Nieuwe Ooster, min of meer recht tegenover de Eisingastraat. Zo af en toe heb ik de reacties voor haar uitgeprint en ze genoot van alle verhalen. M.vr.groet, Ad

Mijn zussen gingen mij al voor en hier ben ik dan. Ik reageer omdat ik afgelopen voorjaar met mijn vriendinnetje uit de Ritzema Bosstraat ons 50-jarige vriendschap heb gevierd En ook wil ik Koos van Buuren de hartelijke groeten doen en hem vragen om ook de hartelijke groeten aan Paul Biemans te doen. Misschien weet Paul nog dat we samen misje speelden. Hij was de priester en ik zuster of misdienaar. Diep in mijn hart vond ik Paul erg leuk. Ook ik bewaar goede herinneringen aan onze onbezorgde jeugd. Ik woon nu in Zwolle, maar ga regelmatig naar Amsterdam. Hartelijke groeten van Loes van der Stam

Vorige week parkeerde ik mijn auto op het Robert Kochplantsoen om naar tandarts Verburg te gaan op de Middenweg. Jammer dat het er zo verwaarloosd uitziet. Zag toch nog wat bekende namen op de bordjes, o.a. van de familie Van Houten. Ook ben ik op nr. 14 bij Mevr. Terpstra, de moeder van Corrie, op bezoek geweest. Wat is die huiskamer klein!
Wij hadden in de Ritzema Bosstraat de muur er uitgehaald. Ook herinner ik me de schoenmaker, die elke week aan de deur kwam. En de lekkere stukjes worst van de slager! Hoorde van mijn moeder dat Mevr. Bos, de moeder van Joke, onlangs is overleden. Mijn oma woonde trouwens in de Eisingastraat op 23 huis. Had geen tijd meer om langs de slager te gaan...