verteller
Pieter Bol
(1948) groeide op in Oost-Brabant en ging in 1968 geneeskunde studeren in Amsterdam. Hij ging zich in september inschrijven op de Mauritskade, en op de wandeling vanaf het Muiderpoortstation werd hij direct verliefd op Oost. Hij bleef er bijna 20 jaar wonen, op diverse adressen. Na zijn studie werkte hij in het Laboratorium voor de Gezondheidsleer aan het Oosterpark. Daarna was hij secretaris van de Gezondheidsraad in Den Haag en universitair hoofddocent aan de TU Delft. Nog steeds is hij freelance (wetenschaps)journalist. In 1970 richtte hij met een medestudent het 'Medisch Komitee Angola' op, dat in 1971 introk in de voormalige lagere school aan de Minahassastraat, waar het vijf jaar is gebleven.
Het lab verhuist
In de gele containerbakken wordt ontstellend veel interessant materiaal gekieperd.
In het voorjaar van 1983 gebeurt het onvermijdelijke: het heerlijke Laboratorium voor de Gezondheidsleer aan het Oosterpark zal moeten verhuizen naar het AMC. Een gebouw waar geen raam open kan en men niet weet wat voor seizoen het is en ook niet of het dag of nacht is.
In de voorbereidingsfase zijn er overijverige lieden al bezig om veel zaken weg te gooien. Waaronder prachtige muurkaarten van de epidemiologie van Amsterdam rond 1900. Die weet ik aan het Universiteitsmuseum toe te spelen. Ook zijn er kaartenbakken van het practicum microbiologie vanaf 1920, waarvoor ik dezelfde bestemming vind. Ik vind het opvallend hoeveel studenten dan al van Indonesische of Indochinese afkomst zijn (ik schat tenminste 20%).
Wat ik niet durf te redden, want dat zou op diefstal lijken, zijn de honderden glasplaten met afbeeldingen van de Nederlandsch-Indische Medische Dienst. Die laten zien dat de kolonisator ook heel positieve zaken bewerkstelligde in de kolonie. Helaas, ze zijn nu verloren.
Als de verhuizing heel nabij is, worden er gele containerbakken op het plein geplaatst. Daarin wordt ontstellend veel interessant materiaal gekieperd. Niemand van de keurige werknemers durft hier wat aan te doen. Behalve de ex-hoogleraar virologie Flap Dekking en ik. Flap is een van de twee deelnemers aan de vernietiging van het bevolkingsregister in 1941 die niet gefusilleerd zijn.
Hij kwam terecht in diverse kampen en heeft zichzelf uit het laatste bevrijd in 1945. Dit beschrijft hij in ‘memoires van Yvo Pannekoek’. Zijn hoofdboodschap: niet zeuren, gewoon aanpakken en doorgaan. Hij beweert absoluut nergens last van te hebben. Staande in de grote container vertelt hij van zijn oorlogsjaren. Wat vind ik van zijn boek, vraagt hij. Prima, zeg ik, behalve de titel. Wat zou die moeten zijn? ‘Over Dekking’, zeg ik. Refererend aan de Freudiaanse term ‘overdekking door het tegendeel’.
Gepubliceerd in
Reacties (2)
Re: Vertrek met hartzeer
Beste Arjan,
Leuk wat van je te vernemen. Ik hoop dat het je goed gaat (in een nieuwe baan?). Jij was een integere en ijverige medewerker in een werkkring met nogal wat dubieuze elementen. Ik herinner me nog levendig je bruiloft in een zwembad in Den Bosch (dat later in opspraak kwam?).
Vriendelijke groet, Pieter
Vertrek met hartzeer
Tja Nostalgie.
We moesten het mooie rustieke Oosterpark verlaten op naar een nieuwe, geweldige, opgeruimde toekomst waar dan weinig ruimte was voor 'oude troep'. We werden geacht de belangrijkste spullen mee te nemen en enigszins selectief te werk te gaan.
Historisch besef was door tijd en ruimte gebrek wat op de achtergrond gedrukt. Mooi te lezen dat er anderen waren, die wel wat van deze mooie historie hebben weten te redden.
Pieter bedankt voor je smeuige bijdragen en de eervolle vermelding in de titel ;-)
Reacties (2)