verteller
Fina Buyen van Weelderen-van der Weide
(1962) verhuisde toen ze een paar maanden oud was naar de Madurastraat en in 1964 naar de 1e Atjehstraat. Rond 1976 ging ze met haar ouders naar de Riouwstraat 11-huis. Daar kreeg ze in 1984 een eigen etage, op nummer 17 1-hoog waarze erg trots op was. In 1989 verhuisde ze naar Noord, in 1990 trouwde ze, maar na diverse omzwervingen kwam ze in 1998 weer terug naar Oost, nu in de 2e Atjehstraat 19-huis. Daar woont ze met haar twee kinderen, haar man overleed in 2003.
Meester Smeenk
Vergeten zal ik hem niet, die bijzondere man.
-
Smeenk -
Meester Smeenk met de 6e klas in 1974. Fina staat helemaal links achterin.
Als iemand een plekje verdient op het Geheugen van Oost is het wel meester Smeenk. Hij woonde wel niet in Oost, maar was jaren hoofdonderwijzer op de 1e Elthetoschool in de Riouwstraat. Het was een heel bijzondere man. Mijn eerste herinnering aan hem is op mijn eerste schooldag. Wat had ik er naar uit gekeken! Al mijn vriendjes zaten al op de lagere school, maar ik was een ‘late’ leerling en moest dus nog een jaartje wachten. Maar die ochtend in september mocht ook ik eindelijk naar school gaan. Maar wat was ik zenuwachtig! En toen stond daar bij de ingang die man… hij had wit haar en een vriendelijk gezicht en hij kende mijn naam! Ik was op slag helemaal niet bang meer.
Door de jaren heen bleef hij mijn grote vriend. Ik (en eigenlijk alle kinderen) kon altijd bij hem terecht met mijn grote en kleine verdrietjes. Elke ochtend werd begonnen met een psalm en een verhaal uit de bijbel. Tijdens zo’n ochtend zat hij eens tegelijkertijd een mandarijntje te pellen. Hij vertelde hoe belangrijk zijn geloof voor hem was en toen hij uitverteld was, tilde hij de mandarijnschil op. "Kijk," zei hij, "zo belangrijk is het nou. Zelfs een schil wil het vertellen." En wat zagen we, de schil had de vorm van een kruis gekregen.
Ook toen ik al van school af was, bleven we contact houden. Eerst was het nog rapport laten zien aan de meester. En wat was hij dan trots op je! Later toen hij gepensioneerd was, belden we wel eens en een kaartje werd altijd op 5 december gepost, want de 6e was hij jarig. Zo gingen de jaren voorbij. Helaas is hij in 1990 overleden, maar vergeten doe ik hem niet. Onze meester, mijn vriend.
Gepubliceerd in
Reacties (7)
Anneke
Frits
Rob Baggelaar
Onderschrijf het verhaal van Fina helemaal.
Ik zat ook op deze school, en inderdaad een heel bijzondere man, je voelde je als kind erg op je gemak, hij kwam over als een streng iemand maar was dat totaal niet.
Uitsraling had ie. Heeft altijd in mijn geheugen gezeten, zo raa dat iedereen dat heeft. Helaas lees ik nu dat hij overleden is.
Ik heb daar in de periode begin jaren 60 op die school gezeten. 1964/65.
Leuk om te lezen. Misschien komen er hier ook oude klasgenoten.
Ed van der Stad
Meester Smeenk,
Ja dat was een man die stond er voor zijn alle leerlingen.
Een hele aardige man, met zijn fluit in de mond begon er weer een nieuwe dag.
Deze man heeft heel veel indruk op mij gemaakt, hij leek heel streng, maar was de goedheid zelfe.
Ik heb zelf op deze school gezeten van 1965 (kluiterschool) 1968 tot 1974.
Ik ben in die tijd in de 5e klas blijven zitten, en dat nog wel bij meester Groendijk.
Ik stond daar meer op de gang dan dat ik les had, het jaar in de 6e klas bij meester Smeenk zal ik ook nooit meer vergeten, hij nam de tijd voor je, en altijd met een lach.
Blokfuit leerde hij mij spelen, en na de les bleef je graag wat langer op school om hem het bord schoon te maken.
Ik wil Fina bedanken voor wat ze vertelde.
Carel van Zanten
Als beheerder van de schooltuintjes aan de Kamerlingh Onneslaan heb ik heel veel met Mijnheer Smeenk te maken gehad. Als groentje in het onderwijs was hij voor mij een boegbeeld en voorbeeld! Als een wijze vader heeft hij mij gestuurd en begeleid en ik ben er trots op hem gekend te hebben. Ik lees nu dat hij in 1990 overleden is en dat doet even pijn, maar ik zal hem nooit vergeten.
Carel van Zanten
Piet Joon
Wat was dat toch met die meester Smeenk? Hoe kon hij zo enorm populair zijn bij vrijwel alle leerlingen? Dat zie je maar zelden! Enkele van mijn oudere zusters waren ook altijd vol lof over zijn manier van optreden en lesgeven aan de kinderen. Zij hadden het nog altijd met veel respect over hun "Smeenkie" toen zij al lang van school waren. Hun schooltijd was in 1950/1949 op de Willem de Zwijgerschool waar hij toen les gaf in de zesde klas. Zelf heb ik hem helaas nooit gehad als meester (toen ik in 1950 naar de zesde klas ging was hij naar een andere school vertrokken), maar ik geloof wel dat ik daardoor iets gemist heb. Het moet wel een bijzondere en aardige man geweest zijn waar ik ook graag les van gehad zou hebben. Zulke goede leraren kom je niet zo vaak tegen!
Arie Bons
Meester Smeenk heb ik op de Willem de Zwijgerschool als meester gehad. Tot zijn overgang naar de 1e Elthetoschool was hij daar adjunct-hoofdonderwijzer. Begin 1983 hadden wij een reünie waar Meester Smeenk ook bij was. Deze man was uniek in die zin dat ik mij niet kan herinneren dat hij ooit uit zijn slof is geschoten. De mildheid overwon bij hem altijd. Dat wil niet zeggen dat hij niet kordaat kon optreden. Dat deed hij als het moest. En bij hem zie je dan dat het dubbel indruk op je maakt als hij optreedt. Een prachtig verhaal van Fina die ik geheel onderschrijf.
Liesbeth van Muyden
Ik zat zelf een klas boven Fina. En inderdaad, meester Smeenk was een zeer bijzondere man. Hij heeft ruim 40 jaar les gegeven op de 1e Elthetoschool! Mijn oma woonde in de Sumatrastraat en daar at ik tussen de middag altijd en om de zoveel tijd moest ik mijn haar laten knippen. Bij kapper Gal!!!
Cor Gal, Almere
Zelf heb ik ook op deze school gezeten en heb dezelfde meester gehad maar het is wel jaren geleden. Mijn vader had een kapperszaak op het Sumatraplein.
Reacties (7)