verteller
Cathrien
was van 1960 - 1963 leerling-verpleegster aan het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis. Na haar opleiding heeft zij nog jaren elders in de verpleging gewerkt.
Leerling-verpleegster in het OLVG
De ontgroening van leerlingen was een heel gebeuren: verplicht uitgedost in een lachwekkend kostuum.
-
Leerlingverpleegster - logo OLVG.jpg -
Het huidige OLVG gebouw (2003)
Tussen 1960 en 1963 volgde ik in het Onze Lieve Vrouwe Gasthuis (OLVG) bij het Oosterpark de A-opleiding tot verpleegkundige. Elk jaar startte er vier groepen van ongeveer twintig leerlingen. De meeste woonden intern in ‘Huize Lydia’ aan het Roelof Hartplein. Bij wisseling van dienst ontstond tussen beide locaties een stroom van ‘wit op de fiets’. Onze fietsen stalden wij tegen het hek van het hoofdgebouw. Rijen dik. Fietsendieven waren er niet veel.
De ontgroening van leerlingen was een heel gebeuren. Verplicht uitgedost in een lachwekkend kostuum moest je elke avond in de zaal van ‘Lydia’ aanwezig zijn. Je kreeg opdrachten, zoals het poetsen van een tramhalte met een tandenborstel. Of je moest je in die gekke verkleding in het ziekenhuis presenteren. De bedoeling was dat we hierdoor een echte groep werden.
Als leerling werkte ik onder meer in de kinderkliniek, destijds het moderne bolwerk. Het was er lichter en vrolijker dan de plechtige, hoge zalen van het oude gebouw. Ik herinner mij dat een ‘gediepte’ (een gediplomeerde) over de gang liep met een blokfluit en een rits kinderen achter haar aan. De OK (de operatiekamer) was natuurlijk ook een ervaring. De meeste indruk maakte Dokter P. Pinxter op mij. Een echte kunstenaar. Het leek alsof hij met alleen een mesje en naald en draad alles voor elkaar kon krijgen. Hij had zoiets als groene vingers.
Het eindexamenfeest was een gebeurtenis waarvan ook de buurt kon meegenieten. Open vrachtwagens vervoerden ons van het OLVG naar ‘Huize Lydia’ en daarop stonden wij luid zingend en juichend.
Gepubliceerd in
Reacties (8)
reunie groep maart `71
5 maart a.s na 40 jaar een reunie van de groep die in maart `71 is gestart. Een deel daarvan heeft een tijd in Huize Lydia gewoond. Het OLVG staat op onze reuniedag op de agenda om bezocht en bekeken te worden. Veel veranderd sinds de 1234-foetsiefuif! Wie weet het nog?
We starten 5 maart a.s bij het voormalige "van Opijnen" in de Oosterparkstraat waar destijds de beroemde garnalencroquetten gehaald werden omdat gebak op het laatst verveelde....
Goeie tijd gehad, veel geleerd! Einde en overgang van het regime van de nonnen naar de lekenleiding. Streng maar rechtvaardig waren mensen als Zr. Nicola, moe Lensink, populair waren Aaltje van der Eng, Joke Oud en we sidderden
voor Rozenberg, Gonzalfine en de ongenaakbare Leatantia van de urologie'. Speciaal en voor mij een rolmodel ,bleek later,' was Carien Braecken, opvolger van Golzalfine op interne.
Een paar specialisten van die tijd Dr. Grundeman, schiep het hart, .... Pinxter, had overal vrienden en respect, Dr. Daantje, een wispelturig begaafd kind. En dan had je De Geus, een echte autoriteit als het ging om interne. De KK een gouden tijd, de kraam een ramp, maar gelukkig werkte ik daar gelijk met Ina Wattimena, vriendin en partner in crime. Ik herinner me de nasi door de buizenpost in de nachtdienst , wat een bende , en de logeerpartij op H8 tijdens de nachtdienst omdat we in Lydia niet meer binnen konden. Als we toen betrapt waren.......
Benieuwd wat de anderen terug te halen hebben aan herinneringen.
Waar is de tijd gebleven.
november 1959
Huize Lydia zal altijd een plaatsje in mijn hart hebben,
ook al is het in november dit jaar 50 jaar geleden. Ik ben een meeeter uit nov. 1959.
Wij hebben nog wel eens een reunie gehouden, maar dat kun je niet blijven doen.
Ik ben wel benieuwd , wie er nog in leven zijn.
Meeeters, dik en geel en vet die zijn voor Lydia geen pret, maar we zijn nu hier en blijven hier, ook al is het niet voor ons plezier.
Maar plezier hebben we wel gehad.
Ondanks het idioot harde werken en de strenge aanpak van de zusters en van der Moolen.
Enfin, veel geleerd.
carla oosterholt
Leerling van 1965 t/m 1968
Begonnen in de Viottastraat bij Moeke van Geloven. Ik probeer onze hele groep bij elkaar te krijgen voor een reunie in het voorjaar 2009. Mocht je nog iemand kennen uit die groep en tijd dan hoor ik het graag van je.
Carla
Nieko Nierop
Als ik oude verhalen lees over het OLVG komen er toch weer kriebels boven om mijn verhaal te vertellen.
Mijn opleiding startte in 1972 in eptember, ook nog in Huize Lydia, dat was geweldig en heb dus het oude ziekenhuis meegemaakt, met de bekende doctoren en de scheve lange gangen, de kapjes, jongens met lang haar in staarten, luchten op het balkon van de KK kinderkliniek.etc.
Frans
Eind 1959- begin 1960 heb ik drie maanden op de kinderafdeling van het OLVG (gebouw Campertstraat) gelegen. Wie werkte daar toen ? Graag krijg ik informatie over die periode. Zijn er foto's van die tijd ?
Barbara Pinxter
Ik vind het heel leuk, dat U mijn vader als zeer kundig beschrijft. het was ook een zeer gedreven man die voor 100% voor zijn werk leefde.
Bert Jansen
Ook ik kwam in 1956 als leerling verpleger in het OLVG. Hoewel wij niet intern waren in Lydia (wij waren immers mannen) en niet ontgroend werden (we waren de eerste mannen) heb ik alleen maar warme momenten in mijn geheugen als ik denk aan de tijd in het OLVG. Zalen schrobben, maar ook veel liefde en warmte en veel geleerd. Naast Dr Pinkster was zeker ook Dr.Grundeman zeer bekwaam als een van de 1e cardiochirurgen uit die tijd.
Frank
Prachtig verhaal, waarbij je de sfeer van indertijd en het enthousiasme van de schrijfster goed kunt aanvoelen.Sterk contrast met de huidige zakelijke gang van zaken in de gezondheidszorg.
Reacties (8)