Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

verteller

Pauline Hooge

is een nicht van Els.

Door roeien geboeid

De roeisport boeide Els al op jonge leeftijd. Zij roeide wedstrijden in alle boottypen, behalve skiff. Ook nog na de oorlog.

Op 31 juli 2002 overleed Els Grond op 87-jarige leeftijd. Zij had een veelzijdig leven en reisde veel. Haar devies was ‘Vrijheid is iets dat telkens opnieuw bevochten moet worden.’ Op 23 juni 2002 genoot zij nog van een vlootschouw op de Amstel georganiseerd door haar roeivereniging ‘De Hoop’.

De roeisport boeide haar al op jonge leeftijd. Zij roeide wedstrijden in alle boottypen, behalve skiff. Ook nog na de oorlog. Een roeivriendin vertelde daarover: "Het trainen ’s morgens vroeg op de stille Amstel, nog voor kantoortijd, vond ze heerlijk. En met grachtentochten had ze altijd veel te vertellen. Als gemeenteambtenaar en als Amsterdamse kende zij de stad op haar duimpje."

Tochten waren bij haar favoriet. Els vertelde altijd over haar roeitochten die ze veelal in de weekends maakte. In de buurt van Amsterdam, maar ook in het Utrechtse gebied rond Abcoude en op het Gein. Dan aten ze met de pot mee bij de boer en sliepen ze in het hooi. Ik ben een keer een dagje mee geweest. Dat was erg leuk.

Rond haar 75ste besloot Els tijdens een tocht op de Amstel dat het de laatste keer was. Ze wilde anderen niet tot last zijn. Na haar pensionering had zij zich aangesloten bij de Dinsdagochtenddames en daar bleef ze bijpraten en koffiedrinken, ook toen ze niet meer roeide. Het clubhuis aan de Weesperzijde, ter hoogte van de Eerste Oosterparkstraat, was voor haar een dierbare plek. Ze was dan ook 65 jaar lid van de roeivereniging, sinds 1937!

Gepubliceerd in
2003
  • -

    De ingang van roeivereniging 'De Hoop'. De deuren van het huidige clubhuis zijn afkomstig uit het oude boothuis van de Klerk.

  • -

    Els op haar 65ste verjaardag.

Reacties (5)

Karla Willekes (kafjewil@orange.nl)

Ik ben geboren in 1946 op de Weesperzijde 67, recht tegenover roeivereniging De Hoop. Ik vond het altijd zo een 'ander' volk dat daar aan het roeien was. De enige persoon die ik aardig vond was de 'botenman', hij deed al het onderhoud daar en hield toezicht. Wij zwommen zomers altijd in de Amstel, gewoon lekker tegenover je huis het water in en dan later in bad om je schoon te spoelen. Van die lieve ouwe botenman mocht ik altijd op het vlot komen, andere mensen keken meestal verstoord. Ach dat kleine meisje zal wel in de weg hebben gezeten, denk ik dan maar. Wat ik fantastisch vond was met Pasen, dan was er de Head of the River. Ik keek mijn ogen uit. Het was een drukte van belang bij ons voor de deur. De roeiers kwamen overal vandaan, allerlei nationaliteiten, wat was dat leuk. Heb daar hele goede herinneringen aan.

Karla Willekes (kafjewil@orange.nl)
,
29 apr 2007, 16:05

Dineke

Hallo gezusters Hülsenbeck. Ja, we waren allemaal gek op tante Els en dat roeien op de Amstel was geweldig.

Dineke
,
1 mrt 2004, 14:15

Annetje Hülsenbeck

Wat een vrouw, wat een sterk mens. Meer ouderen zouden moeten blijven sporten. Ik tennis met mensen die ouder zijn dan 80, 75 is al heel gewoon. Els blijft voor mij een voorbeeld, gewoon doorgaan dus!

Annetje Hülsenbeck
,
31 jan 2004, 16:02

Dineke Rizzoli

Hallo Claire, Leuk hè dat dit nu hier te lezen is. Ben jij ook wel eens mee gaan roeien? Groet, Franco en Dineke

Dineke Rizzoli
,
26 jan 2004, 14:08

Claire Hülsenbeck

Een mooi verhaal over een sterke vrouw met een enorm doorzettingsvermogen. Ik ben blij dat ik haar heb gekend.

Claire Hülsenbeck
,
25 jan 2004, 17:37
Reacties (5)

Post title

Post url

Your comment

Author

Comment

Mail

Website