verteller
Pieter Bol
(1948) groeide op in Oost-Brabant en ging in 1968 geneeskunde studeren in Amsterdam. Hij ging zich in september inschrijven op de Mauritskade, en op de wandeling vanaf het Muiderpoortstation werd hij direct verliefd op Oost. Hij bleef er bijna 20 jaar wonen, op diverse adressen. Na zijn studie werkte hij in het Laboratorium voor de Gezondheidsleer aan het Oosterpark. Daarna was hij secretaris van de Gezondheidsraad in Den Haag en universitair hoofddocent aan de TU Delft. Nog steeds is hij freelance (wetenschaps)journalist. In 1970 richtte hij met een medestudent het 'Medisch Komitee Angola' op, dat in 1971 introk in de voormalige lagere school aan de Minahassastraat, waar het vijf jaar is gebleven.
Een volgestouwd gebouw
De kennismaking met de amanuensis van het entomologisch instituut dat gevestigd is op de Zeeburgerdijk.
Voordat ik in 1968 vanuit Oost-Brabant, via een jaar in Utrecht, in Oost kom wonen, ben ik daar al eens geweest. In 1967, bij een archeologisch opgravingskamp in 1966 in Goor, heb ik Wim Breurken ontmoet. Hij woont met zijn ouders op de Zeeburgerdijk. Zijn vader is amanuensis van het entomologisch instituut dat daar gevestigd is.
Dat wil zeggen een gebouw volgestouwd met kasten waarin laden met insecten, kevers, vlinders. Maar ook brandkasten met daarin originele werken door Maria Sybilla Meriam, die rond 1700 bloemen, planten en insecten in Suriname vastlegde in prachtige aquarellen.
Ook is er een grote bibliotheek waarin werken als dat van Jan Swammerdam over ‘De bloedeloze dierkens’. De grote zolder is vroeger een verblijfplaats geweest van onderduikers, waaronder joden. Er staan grote dozen waarin allerlei spullen gestopt worden die binnenkort weggegooid zullen worden.
Daaruit vis ik een negentiende-eeuws boekje ‘Schule der Chemie’ (1881) waar voorin een stempel staat: “Ernst Laqueur, Breslau”. Ik neem het mee en zal pas veel later weten, dankzij mijn schoonvader de bioloog Jan Wilcke, dat het toebehoorde aan een van de grondleggers van de endocrinologie en hormoontherapie. In de jaren ’30 startte Laqueur samen met Zwanenberg in Oss het bedrijf ‘Organon’.
Mijn schoonvader is na zijn studie bij hem gaan werken in zijn farmacologisch laboratorium aan de Polderweg, waar hij mijn schoonmoeder ontmoette. Mooie boel: want mijn ouders ontmoetten elkaar in diezelfde jaren ’30 in het natuurkundig laboratorium van Philips.
In het gebouw op de Zeeburgerdijk kom ik medio jaren ’70 weer terug. Het is inmiddels een Surinaams ontmoetingscentrum geworden en ik wil wel iets doen voor Suriname. Ik kom door een zeer zware screening van enkele avonden, maar uiteindelijk is de samenwerking niks geworden. De achtergronden en inzichten zijn toch te verschillend. We gaan als vrienden uit elkaar.
Gepubliceerd in
Reacties (5)
Zeeburgerdijk - Ons Huis
Ons Huis was reeds in mijn jeugd rond 1950 een gebouw waar de
jeugd werd.opgevangen , Er werd pantomineles gegeven, , kinderen werden in groepsverband op verschillende manieren musikaal en
creatief bezig gehouden, Ik heb zelf ook aan een groep leiding
gegeven, als vrijwilliger maar ik heb daar zelf mijn eerste danslessen gekregen.
Alles was voor iedereen betaalbaar, dus laagdrempelig.
Een goede herrinnering uit mijn j
ik herinner
Als jong monteurtje,werkte ik bij installateur G.Delo Ceramplein en werd voor een klusje naar het Zoölogies museum gestuurd.Ik kwam daar voor het eerst,werd door een concierge die er ook woonde open gedaan en binnen liet.Ik vertelde wie ik was en wat ik kwam doen en wees mij daarna de weg.Hij liet mij verder alleen .Ik heb mijn klusje afgemaakt en ben toen dat gebouw gaan bekijken.
Veel vitrinekasten met allemaal beestjes.
Op zolder aangekomen,keek ik mijn ogen uit,foto,s van vroeger met oude spullen het lag er vol mee en ik schrijf niet over een zoldertje .Wat mij wel opviel,waren die mannen die daar werkten.Het was er doodstil en zij zaten beestjes aan het ontleden en weet ik veel.Ik vond het toen hele saaie mensen.Naast het museum had je ONS HUIS en was aan oppervlakte precies het zelfde.
Ook dit gebouw hadden wij als klant.Ik kan mij nog herinneren,dat bij een verbouwing en een vloer van een lokaal open werd gemaakt,er als isolatie hooi tusen vloer en plafond was aangebracht enwel een halve meter dik.Het gebouw op deze foto is door de helft verdeeld.
zwaan hensing denneman
Ik heb ook judoles gehad boven op de zolder bij ons huis. het zal in de jaren 72 geweest zijn. Er was toen een grote donkere man die ons les gaf, en hele lieve man. Leuke tijd.
Cor Haagsman (1943) ca.haagsman@zonnet.nl
In de jaren 1957 tot 60 werd het ook gebruikt door buurthuis "Ons Huis". Op zaterdag avond disco, als dat toen tenminste al zo genoemd werd. Mooie tijd. Ik zat op de bedrijfschool van Werkspoor en kregen daar ook 1x per week gymnastiekles. Maar er werd meer gevoetbald dan gym gegeven.
hanny versnel (1943)
Het gebouw op de foto is in mijn herrinnering een ontspannings gebouw geweestin de jaren 50 en 60. Ik ging er dansen, ik heb daar lessen gevolgd in algemene ontwikkeling, ik heb daar op gymnastiek gezeten duits geleerd enz.
Reacties (5)