verteller
Jeannet Richel
woonde in haar vroege jeugd in de Oosterparkbuurt. Na een aantal jaren in West en buiten Amsterdam verhuist ze in 1976 naar de Indische buurt waar ze sindsdien met veel plezier woont.
Een schotel voor een schotel
En weer moesten ze het dak opklimmen.
Bij ons op de dijk groet iedereen elkaar. In het voorjaar houden we samen een schoonmaak en daar waar we kunnen helpen we onze buren. Op een dag, een tijdje geleden, kwam onze benedenbuurman naar ons toe met de vraag of hij over ons balkon naar over het dak mocht klimmen om aan de achterkant van het pand op het platte dak een schotelantenne te plaatsen. Hoewel de antenne van die kant moeilijker te richten is, was dit toch de beste plaats want van de straat af was hij niet te zien, niemand zou er dus last van kunnen hebben. En aldus geschiedde. De buurman had een specialist ingeschakeld, vooral voor het africhten van de schotel. Na een paar keer heen en weer klimmen leek het erop dat het allemaal goed zou gaan. Een tweede specialist werd nog ingeschakeld om te controleren of alles wel veilig vastzat. Maar uiteindelijk was de schotel bevestigd en werkte het. Toen bleek dat de buren links de schotel door het dakraam konden zien, dus moest het weer allemaal overnieuw: de specialist laten komen, weer klimmen over het balkon, opnieuw africhten tot het ook die keer een goed beeld gaf en geen overlast. Elke keer dat de buurman aanbelde en door onze huiskamer liep maakte hij zijn excuses over de overlast. En elke keer weer dachten we dat het nu wel klaar zou zijn. Vorige week bleek dat nu de andere buurvrouw de schotel door het raam kon zien… en dus gingen ze weer het dak op! Het was goed om te zien dat hij zoveel moeite deed om te voorkomen dat de buren er last van hadden. Eergisteren kwam hij naar ons toe en vroeg hoe laat wij altijd aten. Zijn vrouw zou voor ons een echte Marrokaanse Tajine klaarmaken. We helpen onze buren graag, ook zonder dat daar iets tegenover staat… maar lekker dat dit was!
Gepubliceerd in
Reacties
Reacties