verteller
Yvonne Haen-van Scherpenseel
(1948), geboren in de Watergraafsmeer. Zij is moeder van vier kinderen en woont tegenwoordig in Duivendrecht, maar zij voelt zich nog steeds zeer betrokken bij alles wat er in de Watergraafsmeer gebeurt.
Schoolperikelen
De schooltijd was niet echt een leuke tijd, vooral door al die nonnen.
Ik heb niet echt een positief gevoel over mijn kleuter- en lagere schooltijd. Dat kwam vooral door de nonnen. De kleuterschool heette Maria Goretti en de lagere school was de Clara Feyschool, een katholieke lagere meisjesschool met nonnen en lekenonderwijzeressen.
Bij de nonnen stond je in een goed blaadje als je vader leverancier was bij het klooster (zoals bakker of slager). Dan werd je voorgetrokken. Ik had een vreselijke hekel aan de nonnen. Je mocht bijvoorbeeld bij Gods gratie op de naaimachine werken, maar de handwerkzuster begon al bij voorbaat te dreigen: "Denk erom, dat je de naald niet breekt!". De moed zonk je dan al in de schoenen. Ik moest vaak nablijven na de catechismusles. En op vrijdag moesten we biechten. Ik wist niet wat ik biechten moest, dus verzon ik maar wat.
Juffrouw van Balen op de kleuterschool droeg altijd een soort tentjurk en degelijke gezondheidsschoenen. En de gymnastiekleraar stond vaak onder aan de trap te kijken hoe wij naar boven gingen. Volgens mij probeerde hij onder onze rokken te kijken! Bij juffrouw van Wees moesten we eens per week onze handen op de lessenaar leggen. Ze controleerde dan of de nagels schoon en niet te lang waren. In de eerste klas bij juffrouw Vloeimans moest je rechts schrijven, ook als je links was. Maar dat was zo in die tijd. Met het sinterklaasfeest mocht je een nummertje trekken. Nr.1 mocht dan eerst een cadeautje uitzoeken, daarna nr. 2 enzovoort. Als je nr. 40 had getrokken was je de pineut. Juffrouw Schoonbrood had een dompelaartje. In het speelkwartier verwarmde ze er water mee en met een brosreep maakte ze er chocolademelk van. En dan had je nog de zusters AdNives, Nel, Helena en juffrouw Arnaud de Calavon. We zaten met 40 kinderen in de klas. Nee, het was niet echt een leuke tijd.
Gepubliceerd in
Reacties (15)
Jo
Re: frans welman
Hallo Anneke,
Nee,de Frans die ik bedoel moet nu ongeveer 78 jaar zijn.
Hij had nog 2 broers,waarvan er een Cor heet en 2 zusters.
Hun moeder kon goed piano spelen. groetjes Joop jansen 32
frans welman
ik ken wel een frans welman,die is geboren in 1945 en was een neef van mij
bedoel je die?????
groet van
anneke welman(schaper)
Brrrr wat een tijd!
vooral de handwerknon Tante Nel was een valse. kwam de klas binnen en schreef meteen een som van l00 x aftrekken op t bord. De gym leraar meneer Richar werd altijd met ontzag behandeld, speelde ook voor Sinterklaas. Verder nog de hoofdnon Kobus.
Hoe t met Rietje Keizer en Kit Simons gaat?
Ben veel gepest daar, wat een trauma!
In de oorlog vieze soep in de gymzaal, iemand had gelukkig zout bij zich! Maar,ook iets leuks: in de St tijd een slinger van kinderen die Sint liedjes zong, over de speelplaats, wel met een non voorop!
Clara Feyschool
Ook ik heb op die nonnenschool gezeten en heb echt geen leuke herinneringen hieraan zelfde al hierboven vermeld zijn zo'n beetje. Honger vanwege de communie, gelukkig niet iedere dag. Bovendien liepen wij vanuit Duivendrecht door weer en wind langs dat kerkhof brrr.. Ooit was een leerling overleden die wij nota bene niet kenden maar wel afscheid van moesten nemen, over trauma's gesproken. Ik vocht graag en kreeg met sinterklaas bokshandschoenen ten overstaan van de hele school, wat een vernedering.
Gelukkig verhuisden wij na enkele jaren naar Zandvoort en kwamen terecht op een gewone gemengde school met meesters.
groeten van Jeanne
vraag
Heel toevallig lees ik deze site en al die verhalen over die school
waar de nonnen de scepter zwaaiden.
Velen hebben daar geen goede herinneringen aan.
Nu mijn vraag:
Ik heb waarschijnlijk met je broer Frans Welman op de broerdersschool
in de IJselstraat gezeten en deze fam. woonde toen in de Wetbuurt.
Het was in de tijd 1945-46.
Deze fam. is toen naar mijn weten,verhuist naar Noord.
Ken jij deze familie? gr.Joop Jansen 32
P.S
Deze vraag is natuurlijk gesteld aan Anneke Welman(schaper)
clara feyschool
Ook ik heb onderwijs genoten op genoemde school.
Nu lees ik tot mijn grote verbazing dat op de Clara Feyschool lekenonderwijzeressen het onderwijs aan de "man" brachten.
Ik vraag mij nu af of de nonnen van de Clara Fey een onderwijsbevoegdheid hadden. Of was dat in die tijd(jaren50) niet?
Hoe komt Mevr.Haen-Scherpenzeel aan deze informatie(lekenonderwijzeressen Clara Fey)?
Overigens herken ik de tijdstekening van Mevr.Hean-Scherpenzeel
zeer goed vooral het voortrekken wat de nonnen herhaaldelijk deden. Ik herinner mij Angela van Scherpenzeel,zusjes misschien?
Leuke tijd? Absoluut niet!! Jaren heeft het mij gekost om van nare herinneringen af te komen. Op het laatst was ik zover om een reunie te bezoeken. Wat heeft mij dat gebracht, geen sweet memories,ontstellend dat de school van binnen zo weinig was veranderd.
Re: Re: Bea Ekelschot
Hallo Hetty,
Met ons is het prima. Allemaal uitgewaaierd, wij wonen geen van allen meer in Amsterdam. Mijn moeder leeft nog is nu 90 en vond de Schagerlaan maar niets. Ik heb hele mooie foto's besteld bij het Amsterdams Archief en kijk hier nog steeds met plezier naar. Wim en ik zijn inmiddels gepensioneerd, Joop gaat stoppen en Ria is ook minder gaan werken. Wim neemt ma af en toe mee naar de Schagerlaan en omgeving en toch geniet ze dan wel. Ik vind het jammer dat zo weinig mensen reageren op deze site. Ik heb in de Schagerlaan toch wel een heerlijke jeugd gehad. Groeten vanuit Zeist.
Bea Ekelschot
He, Bea, zeer benieuwd hoe het de fam. Ekelschot vergaat. Wim, Joop, Ria? Ik weet dat je vader overleden is. Ik heb in 1986 een soort herinneringsdag-reisje gemaakt naar de Schagerlaan, Ringdijk en de hele omgeving. Belandde uiteindelijk via Wim's schoenenzaak bij je ouders voor een bezoekje. Wij allen zijn "goed terecht gekomen" zoals dat vroeger heette. Olga en niet Toine maar Jean, gaat het ook goed. Onze laatste ontmoeting was meen ik bij onze gezamelijke werkgever Time/Life Int., lang geleden hoor. In ieder geval een hartelijke groet vanuit Eindhoven.
communie
Ik weet nog dat je niet mocht eten voor je naar school ging als je eerst naar de kerk moest! I.v.m de communie, die moest je nuchter nemen!
Mijn vader was streng katholiek dus mijn zusje en ik moesten altijd eerst naar de kerk!
Mijn zus heeft daar nog een trauma van als we het erover hebben,
huize Loreto
Ook ik heb daar "gezeten". Heb er geen leuke herinneringen aan overgehouden. Ik zat intern op de kleuterschool en de lagere school. Ik zat in het zonnehuis bij Willibrorda. Kan er boeken over schrijven.
Ik zat er met mijn zus Jola. Mijn naam was toen Jana.
Ik wil graag wat meer dingen uit die tijd horen.
Clara Fey School
Ook ik heb als kleuter heel kort op de Clara Feyschool gezeten. Ik liep dan met Hetty Riepe en Resie Borst vanuit de Schagerlaan naar Linneaushof. Wat een end vond ik dat. Naderhand ben ik via een dependance naar de James Wattstraat gegaan. Ik heb ook geen goede herinneringen aan de zusters van het Arme Kind Jezus, ik begreep er als kleintje helemaal niets van. Arm en dan toch allemaal een mooie nieuwe fiets, terwijl wij thuis met z'n zessen maar 3 fietsen hadden. Ik weet uiteraard nu wel beter. Ik vond zuster Rosamunda erg leuk, zuster Aquialina vond ik verschrikkelijk. Ik heb 1 keer in mijn drift haar kap van haar hoofd getrokken. Hetty Riepe hoe is het met je en Olga en Toine?. Bea Ekelschot,
Marianne Driessen
Ook ik zou het leuk vinden weer eens iets te horen van Hetty Riepe. Wij zaten samen in opleiding bij de Shell in 1961. Wie weet, komt het er nog eens van. Mijn emailadres is: marianne-peter@casema.nl. Ben heel benieuwd hoe het met je gaat.
Annie Willemsen
Dit bericht is voor Hetty Riepe,
Hoy Hetty, ik hoop dat je dit een keer leest.
Ik heb altijd gehoopt je terug te vinden. Ik heb samen met jou op de Clara Feyschool gezeten en heb dezelfde ervaringen gehad op school als jij. Wat leuk dat je ook een stukje hebt geschreven op het Geheugen van oost. Je zal ongetwijfelt Metha Woerde ook nog wel herinneren en Annemieke Houtkamp en Yvonne Nooy en Hanny Jordans, zij zaten allemaal bij ons in de klas en naar ik vernomen heb leeft juffrouw Vloeimans nog. En je had een zusje die Olga heet als ik mij goed herinner en ik dacht dat je ook een broertje had,maar dat weet ik niet zeker meer. Geweldig om je zo terug te vinden en ik zou graag wat van je horen hoe het met jou verder is gegaan. Ik ben lid van schoolbank, waar ik ook bekenden van school probeer te vinden. Maar af en toe kijk ik ook op Geheugen van oost en heb er ook al wat stukjes op geschreven. Ik geef je mijn emailadres en hoop zo weer iets van je te horen. Groetjes Annie Willemsen.
annie.mathijssen@tiscali.nl
Hetty Peerdeman-Riepe
Ook ik mocht na de kleuterschool Maria Goretti naar de Clara Feyschool en zat in de eerste klas bij Juffrouw Vloeimans. Toch zijn mijn herinneringen niet zo slecht. Er was inderdaad de discipline van die tijd: bij de eerste bel rijen vormen op de grote grijze betegelde speelplaats, bij de tweede bel schuifelde allen "een tegel ertussen" en bij de derde bel was het de bedoeling dat je zwijgend naar de klas liep door het gebouw, drie treden naar beneden waar twee grote manden stonden met zilverkleurigemelkdoppen voor de arme kindertjes in Afrika. (Na schooltijd in de 4e klas mocht je ook warme wollen sokken voor ze breien!). Eenmaal de trappen op, telkens een trede ertussen kwam je in de klas. Naast de banken staan, op een teken allen geruisloos gaan zitten en vervolgens de vingertjes in elke rij omhoog: "Wie is er vanmorgen naar de kerk geweest". De rij met de meeste vingertjes kreeg een prachtig, met fluwelen krijtjes getekend, bloemetje op het bord. Inderdaad soms trapten de nonnen op je kinderhart. Leren breien bij zuster Petronella b.v. maar anderzijds veel geleerde en ook een non die helemaal naar het Schagerlaantje kwam voor een thuisbezoek, ik zat toen in de 4e klas. Ik spreek over de jaren 1947-1954. In 1986 ben ik nog eens gaan kijken. Belde aan bij het nonnenklooster en zuster Helena, inmiddels stokoud, de non die ons bezocht had, leefde toen nog. Bekend was natuurlijk ook dat je niet in een jurkje zonder mouwen, of lange broek zonder rok erover op school mocht komen, maar dat was natuurlijk ook de tijdgeest. Het biechten was inderdaad een crime, maar ik had het geluk tot 2 parochies te behoren, altijd had ik wel ergens gebiecht idem met de kerkgang. Er waren goede en slechte nonnen.
anneke welman(schaper)
Het is niet te geloven,het zou een verhaal van mij kunnen zijn.Heb precies dezelfde herinneringen.Gene leuke school.Ik woonde in de Smitstraat en kan mij nog veel herinneren.
Groet van Anneke
Reacties (15)