verteller
Ko Molenaar
(1933) groeide op in de Watergraafsmeer. Hij emigreerde in de jaren '50 naar de Verenigde Staten, waar hij nog altijd woont.
Een jongetje in de oorlog
Wij jongetjes vonden het ontzettend spannend om te kijken naar de Duitsers die hun oefeningen deden.
-
De Faradaystraat anno 2006.
(Foto: Jo Haen)
De oorlog was voor ons, jongens van een jaar of tien, een spannende tijd. We zagen geen gevaar en aan het luchtalarm waren we gewend geraakt. We konden zelfs niet wachten tot het voorbij was. We renden dan naar buiten om granaatscherven te zoeken. Wie de volgende dag op school de grootste had, was de grootste bink. Een jongetje van mijn klas is zelfs een keer naar buiten gerend toen de luchtaanval nog bezig was. Hij had de volgende dag niet de grootste granaatscherf, maar wel grote wonden in zijn gezicht. Getroffen door zijn eigen doel.
We woonden in de Faradaystraat in de Watergraafsmeer. Aan het eind van onze straat hield de stad op. Een groot stuk land was opgespoten, ongeveer waar nu Albert Heijn is. De woningen aan de rand daarvan, op de hoek van de Kruislaan met de Middenweg, waren geconfisqueerd. Hoge Duitse officieren hadden hun intrek genomen. Wij jongetjes vonden het ontzettend spannend om te kijken naar de Duitsers die hun oefeningen deden op dat stuk land. Het was ongeveer in mijn achtertuin, zo voelde dat. Het zien van wapens was voor ons normaal
Aan het eind van de oorlog werden al die wapens verbrand, ergens bij de Ringdijk. Maar ja, dat staal brandt niet zo goed natuurlijk. Dus ik heb nog een stengun uit het vuur kunnen halen. Dat was een machinegeweer dat je op de schouder van de soldaat voor je kon steunen, zodat je niet zoveel terugslag kreeg. Als een trotse pauw liep ik vlak na de oorlog met dat geweer over straat te paraderen. Niet veel later, toen de lol er af was, heb ik het nog voor een tientje weten te verkopen.
Gepubliceerd in
Reacties (15)
Bé Geertsema
Helaas geen foto, maar juf Fleurbaay(kl 1+2) was een kanjer;we waren op haar huwelijk(met Pieter) in de Emmakerk. Bijzonderheden in die oorlogstijd waren: begrafenis Maarten Poldeman (in trein beschoten); in de rij bij bakker Schagen(bij jou om de hoek);stond daar, afgewisseld door mijn zus Etie
,waar het niet zo goed mee is gegaan.
Duits afweergeschut naast Emmakerk aan de Middenweg vond ik toen bedreigend.
Pieta Deutekom-Houtstra
Net las ik het bericht van Be Geertsema, die bij me in de klas zat op de Fraunhoferschool. Ik heb meteen de foto met juf Fleurbaay uit 1943 erbij gepakt, maar ik zou niet meteen weten wie je was;3elinks,2e rij van boven?
Het gaat overigens goed met me....daar vroeg je naar. 48 jaar was ik gelukkig getrouwd met Wim Deutekom. Helaas is hij in 2006 overleden.(80)
Onze 5 kinderen en 9 kleinkinderen wonen niet
ver weg en daar geniet ik enorm van.
Tijdens mijn werkzame leven was ik muzieklerares (blokfluit/amv) Nu zing ik nog in een cantorij en speel af en toe piano.
Nico Santink
Fridy Elbers vroeg zich af of er nog mensen waren die op de Fraunhoferstraat school hebben gezeten. Nou, Fridy ik heb zes jaar by jou in the klas gezeten. Ik ben in 1955 naar Canada vertrokken maar over de jaren heb ik nog contact gehad met Wim Schagen en Benno Eerhart. Ben benieuwed wie jy nog kent van de lagere school. Nico Santink e-mail: nsantink@rogers.com
Bé Geertsema
ps. bij Pieta Houtstra heb ik in de klas gezeten;
Hoe is het met haar? Een voorbeeld voor de rest.
begeertsema@hetnet.nl
Bé ("Boffie") Geertsema
Ik ben weer thuis bij het lezen van de oorlogsjaren. Ik ben van 1935 en woonde toen op het Voltaplein. Kees Elbers kwam ik altijd ophalen om naar de Fraunhoferschool te lopen.
Graag zou ik willen weten hoe het met Kees gaat.
Die oefeningen van de Duitsers vond ik ook erg spannend daar aan de Kruislaan.
Ik woon nu in Velp (Gld) en ga met Dick Vermeer ( Ook van de Geuzen) nog wel naar Ajax.
Pieta Deutekom-Houtstra
Wat leuk reacties te lezen van Kees en Fridy Elbers. We zaten op dezelfde school en ik woonde (tot 1959) op het Galileiplantsoen.
Nu zit ik niet ver bij Fridy vandaan. N.l. op de Utrechtse Heuvelrug.
Ik ontdekte alle mooie verhalen over "De Meer" toen ik op zoek was naar de geschiedenis van
Scouting Frankendael.
Tine Molenaar-Carlson
Erg leuk commemtaar op het verhaal van Tineke Molenaar, verteld door mun broer Ko te lezen. Kan me de familie Elbers aan de overkant in de Faradaystraat goed herinneren, vooral Fridy, die mijn leeftijd (ongeveer) was denk ik. Ik ben vanaf 1953 tot 1956 bij de KlM werkzaam geweest, twee en een half jaar als stewardess, en in New York getrouwd met een grond employee, Bram Starrenburg, die de vader is van mijn vier kinderen en ongeveer 13 jaar geleden is gestorven. Woon nu in een prachtig gebied in Wisconsin, waar mijn Zweedse echtgenoot, Rodger Carlson al vanaf zijn kinderjaren met vacantie ging. E-mAIL ME OP TCARLSON1@JUNO.COM IF YOU WANT TO CONTACT ME.
Ko Molenaar
Eindelijk keek ik weer eens op deze side - leuke verassing om de reacties van Frida en Kees Elbers te lezen - hartelijk dank !!!
Ja we hebben allemaa leuke herinneringen van onze jeugd in de Faraday Stratt
Min vrouw Joke en ik wonen in Pennsylvania
vlakbij Lancaster - Mijn zus Tiny woont ook in de USA in Fish Creek, Wisconsin
Jammer genoeg is Andre in 1982 aan kanker ocerleden. Tot zijn dood woonde hij op het Voltaplein. ERg leuk van julie te horen - Ko Molenaar - email komolenaar@verizon.net
Fridy Elbers
Leuk om die foto van de Faradaystraat te zien. Mijn moeder heeft daar gewoond tot 1975. Ik herinner me Tiny Molenaar, de oudste zus van Ko, nog heel goed. Hoe is het met haar? Woont zij ook in het buitenland? Ik heb nog wel eens met Tiny binnenshuis bij haar gespeeld. In die tijd bestond er een enorme kloof tussen rooms-katholieken en protestanten en mocht je amper bij elkaar thuis komen. Ik heb op de lagere school in de Fraunhoferstraat gezeten vanaf 1938 tot 1942, zijn er nog mensen die ook in die periode daar op school waren? Ik ben benieuwd naar eventuele reacties. Fridy Elbers.
Kees Elbers
Hallo Ko, Leuk je op deze manier weer te ontmoeten. Ik woonde tegenover jou op nummer 5. Mijn broer Henk is maar 43 jaar geworden. Mijn zus Fridy woont in Bilthovenen en Frits is geëmigreerd naar Canada. Ineke mijn jongste zusje woont nog in Amsterdam. Hoe is het met jou broer André (Boekie) en je zus Nel?
O.R.J.de Bie. 11-12-1930
Wij woonden dichtbij de plek waar de wapens enz. verbrand werden nl. op het land tussen Amstelstation en Schagerlaan. En ook ik heb een machinegeweer buitgemaakt, zo een met een horizontaal draaiend magazijn, Amerikaanse gangsters noemden dat een schrijfmachine. Munitie werd met de hand bijgemaakt en geschoten door een dikke balk om terugslag van scherven te voorkomen en daarachter een stalen plaat van ca. 1 cm dik, ging goed totdat een keer een wegvliegende scherf zich in een loden waterleiding boorde dus lekkage. Heb de waterleiding weer gesoldeerd, leuke tijd wel gevaarlijk maar toch, doe wel en zie niet om. Dolf.
Cor Kooiman
Ik heb gezien dat die wapens verbrand werden door de Canadezen. Tegen het amstelstation was een braak stuk land, daar werd alles verbrand. Er ging benzine overheen en toen in de fik.
Ko Molenaar
Zo juist Jackie Grooff's boodschap gelezen. Ondertussen heeft hij al contact opgenomen met mij. Na 47 jaar oude vrienden te ontmoeten is fantastisch. Ook ben ik door dit website in contact gekomen met Rene Simonis van de Watergraafsmeer. Bedankt "Geheugen van Oost".
Jack Grooff
Kootje Molenaar, eindelijk gevonden! Pls. E-mail me at JGrooff@aol.com or call me at 216-387-4441 - Dory and myself are now retired and we are living in Avon, Ohio about 15 miles west of Cleveland. Hope to hear from you soon.
H.Seijmonsbergen (seijmonsbergen25@zonnet.nl)
Tussen 1948 en 1950 zat ik bij Piet Molenaar in de klas (Fraunhoferschool) is hij soms familie van U? Hij woonde als ik me herinner op de toenmalige Nieuweweg 16.
Reacties (15)