verteller
Ies Jacobs
is geboren op 16 juni 1918 in Brighton (Engeland). Toen hij 8 jaar oud was, verhuisden zijn ouders naar Amsterdam, naar de Transvaalbuurt. Ies jacobs was en is kunstschilder, want hij is nog steeds actief. Onlangs verscheen van hem het boek: Overleven een kunst, levenschets en oorlogsherinneringen. Hij heeft een eigen website: www.iesjacobs.nl. Hij gaf op 9 juli 2008 een interview voor het Geheugen van Oost.
Ies Jacobs is op zaterdag 10 november 2011 overleden.
Ik (Frits Slicht) zal deze kleine, grote, man ontzettend gaan missen. Hij was voor mij veel meer dan een persoon waarvan ik de verhalen heb mogen opschrijven.
Misschien wel het hoogtepunt in onze relatie was de uitzending van de het programma, te bekijken via: Aanpakkers. Een documentaire gemaakt door Frans Bromet.
Tot slot nog twee verwijzingen, de eerste is een filmpje op You Tube waarin Ies Jacobs vertelt over zijn belevenissen in de Onderduik (ruim zes minuten) en over zijn therapie: het schilderen.
De tweede verwijzing is een radio interview met Ies naar aanleiding van het verschijnen van zijn boek: Overleven een kunst, levensschets en oorlogsherinneringen. Het interview werd uitgezonden op 3 december 2007 door: Kunststof.
Frits
Politieke bewustwording
De actiefste socialist in de buurt was mijn tekenleraar.
-
Het huis van de familie Smalhout op het Transvaalplein. -
Het huis van de familie Smalhout op het Transvaalplein in 1936 met verkiezingspropaganda voor de SDAP. De foto is met toestemming van het Joods Historisch Museum geplaatst.
met:
De slechte leefomstandigheden van de jaren dertig hadden mijn vader in de richting van het communisme gedreven. Ook ik had aanvankelijk communistische sympathieën, ik sloot mij aan bij de jeugdbeweging. Mijn vader was overigens meer sympathisant dan actief lid. ‘Rusland was het helemaal’ voor mijn vader. Wat hebben we ons daarin vergist, maar in het begin kon je dat niet weten. Bij het christendom was men in het begin toch ook van het goede uitgegaan?
Ik ben maar kort lid geweest van de communistische jeugdbeweging, al snel stapte ik eruit en werd ik lid van de Arbeiders Jeugd Centrale (AJC, opgericht door het Nederlands Verbond van Vakvereniging en de Sociaal-Democratische Arbeiders Partij). Eind jaren dertig werd ik violist in het orkest van de AJC. Daar leerde ik ook Hetty Sammes kennen, zij speelde net als ik viool. Hetty werd mijn vriendin, zij overleefde de oorlog en in 1945 zijn wij getrouwd.
Via de socialisten kende ik natuurlijk ook Elie Smalhout (ontwerper van de SDAP en leerling van de bekende tekenaar van socialistische spotprenten Albert Hahn), misschien wel de actiefste socialist in de buurt. Hij woonde met zijn gezin aan het Pretoriusplein. Overigens kende ik Elie Smalhout ook nog van iets anders. Hij was namelijk mijn leraar tekenen op de A.B. Davidsschool. Die school zat in de Valkenierstraat. Het was een vakschool waar ik ook andere vakken kreeg dan alleen maar tekenen. Zo heb ik daar ook nog les gehad in ‘punt smeden’ (het smeden van een ronde punt aan een staaf ijzer). Op de Davidsschool kreeg ik een algemene opleiding in de kunstnijverheid.
Auteur
Gepubliceerd in
Reacties (2)
jb.hornberg@kpnplanet.nl
zie mijn eerder geschreven stukje over dhr.smalhout
jan hornberg
ook ik kreeg les van dhr.smalhout.
helaas maar kort, maar wij konden het geweldig vinden door dat ik snel en goed dat gene kon natekenen wat hij als les opgaf.
in 1939 was hij plotseling van school.nu weet ik dat hij toen ziek was,
teken voor mijn kleinkinderen nog dingen die hij als les materiaal opgaf!
Reacties (2)