Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

verteller

Karel N.L. Grazell

(1928) is geboren in de Reaumurstraat 24. Hij woonde tot 2007 in de Rivierenbuurt waar hij de eerste stadsdeeldichter van ZuiderAmstel was geworden (de derde stadsdeeldichter in Amsterdam). Als stadsdeeldichter heeft hij een eigen weblog: grazell.web-log.nl. Tegenwoordig woont hij in Buitenveldert.

Het Willem Parel meisje

Het kan een man gebeuren dat hij een vrouw ontmoet, waarmee hij niets wil ‘hebben’, maar die hij als een godin ziet.

Half jaren vijftig. We maakten pickup-elementen bij Ronette. Een van ons was de frêle Femke Boersma. In die tijd was er een film gemaakt: Het Wonderlijke Leven van Willem Parel. Met Femke in een prominente rol. Ze was nu bezig met toelatingsexamen Toneelschool. Ze moest onder meer gedichten van Marsman voordragen. Ze vond repeteren thuis vreemd: alleen en dan die regels zeggen… Ik was zes-, zevenentwintig. Dat gaf tegenover zo’n jong meisje een beschermheerachtig gevoel. Ik zei: ik wil wel je publiek zijn.

Ik had een vriend wonen in de Tweede Boerhaavestraat, waar ik regelmatig kwam. Femke bleek om de hoek te wonen aan het Oosterpark. Op een middag betrad ik haar kamer. Ze begon te ‘zeggen’. Nee, dat was het niet. Marsman schreef van dood en wanhoop; Juist die gedichten moest ze leren. En dat voor een levenslustig meisje van achttien, negentien. Stop, zei ik, Marsman heeft existentiële problemen. Dat komt er bij jou niet uit. Probeer het zo en zo. Maar ook dat was het niet. Tenslotte zei ik dat ze zich ontspannen voorover op het bed zou gooien, zo zou blijven liggen, en dan de tekst zou zeggen. Fake, maar het lukte. Later droeg ze een monoloog uit een Grieks toneelstuk voor: ik ben godinne Kypris.

Het kan een man gebeuren dat hij een vrouw ontmoet, waarmee hij niets wil ‘hebben’, maar die hij als een godin ziet. Ellen Vogel was dat voor mij: ze was intrigerend hoofdpersoon in een roman van Ferdinand Langen (Hélène in het Heelal), ik had aan haar voeten gelegen op het toneel, ik was bij haar thuis geweest.
Ik zei tegen Femke: als je zo doorgaat, word je een Ellen Vogel.
Ik kwam wel meer bij haar (zomaar, heus, ik had niets met haar). Dan stond ergens in haar buurt een student wat gemelijk te kijken: Frits Bolkestein — die veel, veel later met haar zou trouwen.

Gepubliceerd in
2008
Reacties (1)

Femke

Wat leuk om hier iets over Femke te lezen.
Op de Willem van Oudshoornschool (Lagere School) zat zij een klas hoger dan haar zus Hanneke en ik. Diverse keren ben ik toen bij hun thuis geweest.
Femke, het ga je goed! Wil je s.v.p. de groeten doen aan Hanneke! Misschien kan zij zich mij nog herinneren.

Ria Blankenstein-de Bois

Ria Blankenstein-de Bois
,
10 jun 2010, 16:42
Reacties (1)

Post title

Post url

Your comment

Author

Comment

Mail

Website