verteller
Ies Jacobs
is geboren op 16 juni 1918 in Brighton (Engeland). Toen hij 8 jaar oud was, verhuisden zijn ouders naar Amsterdam, naar de Transvaalbuurt. Ies jacobs was en is kunstschilder, want hij is nog steeds actief. Onlangs verscheen van hem het boek: Overleven een kunst, levenschets en oorlogsherinneringen. Hij heeft een eigen website: www.iesjacobs.nl. Hij gaf op 9 juli 2008 een interview voor het Geheugen van Oost.
Ies Jacobs is op zaterdag 10 november 2011 overleden.
Ik (Frits Slicht) zal deze kleine, grote, man ontzettend gaan missen. Hij was voor mij veel meer dan een persoon waarvan ik de verhalen heb mogen opschrijven.
Misschien wel het hoogtepunt in onze relatie was de uitzending van de het programma, te bekijken via: Aanpakkers. Een documentaire gemaakt door Frans Bromet.
Tot slot nog twee verwijzingen, de eerste is een filmpje op You Tube waarin Ies Jacobs vertelt over zijn belevenissen in de Onderduik (ruim zes minuten) en over zijn therapie: het schilderen.
De tweede verwijzing is een radio interview met Ies naar aanleiding van het verschijnen van zijn boek: Overleven een kunst, levensschets en oorlogsherinneringen. Het interview werd uitgezonden op 3 december 2007 door: Kunststof.
Frits
Pinkelen
Met de buurtkinderen speelden we allerlei spelletjes zoals diefie met verlos, ‘pinkelen’ en knikkeren.
-
Pinkelen! Deze tekening is speciaal gemaakt door Ies Jacobs (september 2008). Afgebeeld is een spelsituatie behorende bij het spel Pinkelen.
Toen ik nog op de lagere school zat had ik een vriendje, Elie Korper. Samen gingen we naar de speeltuin. Hij woonde bij mij om de hoek. Als je de andere kant op liep kwam je bij de Tugelaweg, bij de spoorwegen. Daar werden elke nacht de treinen gerangeerd. Dat gaf een ontzettend lawaai, als kind was ik daar wel bang van. Je dacht dat er wat gebeurde, een zwaar onweer of oorlog. Dat waren echt de angstgevoelens van een kind. Maar ja, je raakt aan van alles gewend. Later besefte je dat het de rangerende treinen waren. Zo lieten ze bijvoorbeeld stoom afblazen, niet de stoomfluit, maar omdat ze stil bleven staan moest de druk van de ketel. Dat deden ze altijd ‘s nachts. Met Elie ging ik daar wel eens kijken.
Met de buurtkinderen speelden we allerlei spelletjes zoals diefie met verlos, ‘pinkelen’ en knikkeren. Pinkelen is een oud kinderspel. Het aantal deelnemers was onbeperkt. Pinkelen werd gespeeld met een slaghout van ongeveer 60 cm en het pinkelstokje, het pinkeltje, van ongeveer 10-12 cm. Het Pinkeltje was aan beide kanten aangepunt. Door loting werd bepaald wie de eerste slagman mocht zijn. De slagman stond in een vierkant van 1 bij 1 meter (een putdeksel of zelf op straat getekend). De bedoeling was om met het slaghout op één van de punten van het pinkeltje te slaan. Die wipte dan omhoog en met het slaghout moest je het pinkeltje wegslaan. De overige spelers probeerden het pinkeltje te vangen. Lukte dit dan was de vanger de volgende slagman. Werd het pinkeltje niet gevangen dan mocht dan kon de jongen die het eerst het pinkelhoutje pakte dit naar het vierkant gooien. Kwam het houtje in het vierkant dan was de werper af.
Auteur
Gepubliceerd in
-
Pretoriusplein met spelende kinderen. -
Pretoriusplein met spelende kinderen in ongeveer 1925. De foto is afkomstig uit de collectie Van Velzen en geplaatst met toestemming van het Joods Historisch Museum.
Reacties (2)
Pinkelen
Hallo Ies, dit spel pinkelen deeden wij bij ons in de straat in Haarlem ook veel. Misschien is het interessant om te weten dat er een puntentelling bij werd gedaan. Nadat der pinkel was weggeslagen, probeerde de slagman zo vaak als mogelijk met zijn slagstok de stoeprand aan te tikken. Als hij van zijn slagplaats af liep, mocht men de pinkel op de slagplaats leggen of gooien en was de slagman af.
Misschien een variant, die ook wel in Amsterdam bekend was.
Ik wilde op het forum van Vijftigplusser een bijdrage schrijven over oude spelletjes in bijzonder het pinkelen. Jouw tekening zou ik dan uiteraard met vermelding van bron, willen gebruiken. Een illustratie zegt vaak meer dan veel woorden. Zonder tegenbericht ga ik er maar vanuit dat dit goed is.
Een hartelijke groet van Benneke
Piet Joon
Ies Jacobs. Jouw leuke verhalen zijn ook uitstekend geschikt voor plaatsing op de nieuwe site www.transvaalbuurt-amsterdam.nl
Die gaat veel gelezen worden door oud Transvaalbuurters en die zullen er best van genieten.
Neem a.u.b. contact op met de site.
Vriendelijke groet,
Piet.
Reacties (2)