verteller
Cathrien Polderman-van Vliet
(84 jaar) woont al haar hele leven (sinds 1920) in de Dapperbuurt.
Moeders mooisten
We kregen een krantje waarin over de optocht was geschreven. Mijn vader schoot vol toen hij het las.
-
De Reinwardtstraat in 1932 (Foto: Gemeentearchief Amsterdam)
Vroeger was er hier in Oost in de Reinwardtstraat achter de brandweer het houten clubhuis van buurtvereniging Reinwardt. Daar kon je voor 5 guldencent de mooiste films zien. Ook griezelfilms waar je 's nachts nog van droomde. Eén keer per jaar werd er een grote optocht georganiseerd met praalwagens. Alle kinderen waren dan in het wit gekleed. Mijn twee zussen en ik liepen mee; in witte jurken, met witte sokken aan en een grote witte strik in het haar. Ik had vroeger een pietenkop met geen krulletje erin, maar mijn zus had prachtig lang blond haar. Daarom werd zij uitgenodigd om op de praalwagen te zitten, terwijl wij moesten lopen. Later kregen we een krantje thuis waarin over de optocht was geschreven. Mijn vader schoot vol toen hij het las. Dat de ouders zo hun best hadden gedaan om hun kinderen in het wit te steken. 'Maar vooral de zusjes van van Vliet', stond er, 'want die waren om te stelen'.
In datzelfde buurthuis heb ik ook volksdansen geleerd. Die dansjes leerde ik dan weer aan de kinderen uit de buurt. Dat ging vanzelf, als ik wat zei dan luisterden ze naar mij. Er hoorde een liedje bij dat ging zo:
'Duifje vloog in 't groene woud voortdurend heen en weer
En lei dan telkens in een boom wat groene takjes neer
En telkens riep hij roekoe roekoe roekoe
En toen het mooie voorjaar kwam
Toen lagen in dat nest
Twee lieve duivenkuikentjes
En beide hadden het best
En allemaal riepen ze roekoe roekoe roekoe.'
We stonden dan in een kring en af en toe maakten we een beweging als een vogel die een takje in het nest legt, dat was het spel.
Gepubliceerd in
Reacties (4)
Frits
Ans Okx
Mijn vader, Dirk Okx is daar geboren,,zijn ouders zijn daar begonnen met o.a postzegels verkopen ,wat later uitgroeide tot Drukkerij Okx en Znn.Samen met zijn oudere broer Jo.Ook had hij een jongere zus,Marie.Zelf woonde we in de Van Swindendwarsstrat nr 9.
Koen Benoist
Mijn moeder, Gretha Peereboom, getrouwd met Frits (Nicolaas Frederik) Benoist in 1955, is geboren in de Reinwardtstraat 50 in 1930. Haar vader, Etigius Johannes Peereboom, had een kruidenierszaak 'De kleine Winst' waarvan ik nog een foto heb. Etigius (blind aan 1 oog) is in 1931 overleden. Zijn vrouw, Christina Johanna Postma, is overleden in 1962, vlak voor mijn geboorte.
Groeten van Koen Benoist
koenbenoist2@wanadoo.nl (NB: verwijder bij emailen de 2 in het adres)
Bert Postma
Het liedje van het duifje werd bij ons thuis door mijn ouders gezongen en bewoog ons (in de jaren 50-60) tot tranen toe. Altijd vroegen we 's avonds onze ouders dit liedje, en een heleboel andere treurige liedjes te zingen, waarvan ik mij de tekst ook na al die jaren nog steeds bijna woordelijk herinner. Het liedje van het duifje echter gaat anders en de afgebeelde tekst is slechts een couplet van een drietal coupletten.
Mocht er behoefte aan de volledige tekst bestaan dan hoor ik het graag!
met vriendelijke groet,
Bert Postma
bertpostma@home.nl
Betty Henssen
Wat een leuk verhaal is dit uit de Reinwardtstraat. Ik vroeg mij af of u misschien mijn moeder heeft gekend, zij woonde ook in de Reinwardtstraat op nr. 50 dichtbij de Linnaeusstraat. Haar vader had een kruidenierswinkel "De Kleine Winst". Ze heette Catharina Peereboom, ze is helaas 3 jaar geleden op 85-jarige leeftijd overleden.
Reacties (4)