verteller
Bert Herman
werd op 29-4-1929 geboren in Amsterdam. Als 15 jarige begon hij te werken in de zaak van zijn vader in de Tilanusstraat, die hij in 1963 overnam. Hij vond het fijn om het vak van zijn vader te leren en heeft ook vijf jaar op een vakschool gezeten. Schoenmaken is een familietraditie, maar het ziet er naar uit dat die nu uitsterft. Zijn broer en zuster zijn niet in het vak gegaan en zelf heeft Bert Herman geen kinderen.
Een gezelligheidswinkel
Schoenmaker Herman wil ondanks zijn leeftijd het contact met de klanten niet kwijt. En hij houdt van zijn vak. "Als ik in de winkels sta, heb ik nergens last van, zelfs mijn knieën hinderen me dan niet."
-
Schoenmaker Herman aan het werk -
Met op de voorgrond de leersnijmachine die zijn vader nog met Marshall hulp heeft verworven vlak na de oorlog. Foto gemaakt in november 2007.
De schoenmaker vindt dat hij bijna altijd leuke klanten heeft, mensen die in de buurt wonen of werken. Vroeger kwamen er veel mensen die bij de Bierbrouwerij of het Belastingkantoor werkten, nu komen veel mensen die in het OLVG werken hun schoenen laten repareren. Soms levert dat een gratis consult op, zoals die keer dat een klant zag dat de schoenmaker een bloedneus had en vroeg of hij daar vaker last van had. De schoenmaker moest dat bevestigen en kreeg vervolgens het advies om dagelijks Halitran druppels te gaan gebruiken, want de klant bleek een KNO-arts uit het ziekenhuis te zijn. Bert Herman heeft het advies gevolgd en heeft sindsdien geen last meer van bloedneuzen.
In de 60-er jaren was er echter een tijd dat het moeilijk was om klanten te vinden. De sportschoen kwam toen op voor dagelijks gebruik en de goedkope schoen die de mensen liever weggooiden dan te laten repareren. Bert Herman is toen met zijn auto in Uithoorn folders gaan uitdelen en een speciale oranjekaart. Die kaart konden mensen maandags voor hun raam zetten als ze iets te repareren hadden, dan werden de schoenen opgehaald en de volgende zaterdag gerepareerd weer thuisbezorgd. Het systeem werkte zo goed dat een stomerij toestemming vroeg om ook zo te gaan werken.
De schoenmaker vertelt dat zijn winkel nooit is overvallen. "Ik denk omdat ik veel gereedschap heb. Ik ga meteen met mijn mes en een schoen voor de toonbank staan als ik het niet vertrouw.En ook buiten ga ik er op af als mensen zich verdacht gedragen." Maar gelukkig zijn de meeste klanten aardig en er zijn heel wat vaste gezelligheidsklanten bij; iemand die iedere vrijdag een uurtje komt babbelen, een man die 's ochtends om half acht - voor hij naar zijn werk gaat - even een praatje komt maken, en zelfs een buurtgenoot die iedere dag twee keer een uur komt bijpraten. En allemaal vragen ze bezorgd: "Je gaat er toch niet mee ophouden he?"
Auteur
Gepubliceerd in
-
Het gereedschap van grootvader! -
Een schoenenmeet, knoopjestang, zwiktang en mes om af te schalmen.
Reacties (4)
schoenmaker
ook ik kwam bij brabander groetjes Elly daane rijlaarsdam
Fantastisch
Wat fantastisch dat er nog winkels zoals deze zijn. En de hulp van de schoenmaker die z'n pensioen al lang verdient heeft is helemaal fantastisch! Ik zocht alleen het telefoonnummer van de zaak, maar kwam toen hier terecht. Leuk om te lezen; bedankt mevrouw Karpe! Tot slot: laten toch beseffen dat we onszelf met snelle boodschappen in grote winkelcentra beroven van de goede buurtwinkels! Ik denk dat (vermeende!) goedkoop heel vaak duurkoop is...
Groet, Paul Smit
goede vrienden
met bert en bep,zijn we al 20 jaar bevriend.
Wij hebben ze leren kennen,via c.o.m. nh.
ondanks het een goede schoenmaker is ,was hij ook een goede schutter.
Wat waren de tijden in Leusdentoch gezellig.
met de broodjes,de gehakt ballen,en natuurlijk de purout.
De leusden weken,
DE feesten op de club.
DE klokken luiders van Andre van duin.
En als je gezelligheid wil ,haal je een lekker pilsje uit een tumbler.
en bep tovert allerlei lekkere dingen te voorschijn.
Maar schoenmaker blijf bij je leest.
wij wensen je nog vele hakken en zolen toe
schoenmaker
Ik kan mij de schoenmaker nog heel goed herinneren. Ik heb van 1943 tot 1963 in de Tilanusstraat gewoond.De Brabander zoals wij hem noemde heeft heel wat schoenen voor ons gezin gerepareerd.Hij en zijn vader waren heel vriendelijke mensen.Ik wens Bert nog veel gezonde jaren!!!!!
Reacties (4)