verteller
Jannetje Lipplaa
woonde gedurende de tweede wereldoorlog in de Wagenaarstraat 135-hs. Jannie is de moeder van de auteurs van dit verhaal. Zij was de jongste dochter uit een gezin van zes. Haar moeder was invalide en vader meestal werkloos.
Marianne
RobAsbak
Het was winter. 1942. Spertijd. Niemand mocht na 20.00 uur op straat zijn.
-
Cornelis Lipplaa. Op het huwelijk van zijn zoon Henk in 1950.
Onze vader in de maling nemen, dat deden wij graag. Ik vond het eigenlijk wel zielig voor hem, maar ja ik was nog een kind en ik deed er volop aan mee.
Mijn moeder had een grondige hekel aan hem. Ze was een lief mens, maar vader werkte op haar als een stier op een rode lap. Waarom ze getrouwd waren, is voor mij altijd een raadsel gebleven. Hij was een vader van twaalf ambachten en dertien ongelukken. Hij zat meer in de ongevallenwet en we leefden van de steun.
Als mijn vader weer eens thuis in de ongevallenwet zat, was het vaak oorlog thuis. Ruzie met veel ‘gooi en smijtwerk’. Servies sloeg kapot tegen de muur. Kon ik dan weer schoonmaken.
Het was winter. 1942. Spertijd. Niemand mocht na 20.00 uur op straat zijn. Geen lantaarns op straat, de ramen waren geblindeerd. Aardedonker. Het was een strenge winter en we zaten vlak naast de kolenkachel aan de houten eettafel toen plotseling mijn vader resoluut opstond.
‘Ik ga de asbak legen’.
Amsterdammers gooiden toen al hun rotzooi in de grachten, behalve de asbak, die werd buiten in de goot geleegd. Na twee uur vroeg moeder aan niemand in het bijzonder, waar ‘die gek’ nou bleef. We maakten ons geen zorgen, aangezien mijn vader altijd wel wat bijzonders had. Uren later werden we toch erg ongerust. We besloten uiteindelijk maar te gaan slapen.
De volgende ochtend zaten we te eten, toen vader ineens voor onze neus stond. ‘Waar zat je al die tijd?’ snauwde ma. ‘Ik was de asbak toch aan het legen’. ‘Moet je daarvoor de hele nacht wegblijven?’ ‘Ja nou,’ stamelde vader, ‘toen ik de asbak in de goot had geleegd, kon ik in het pikkedonker de deur niet meer terugvinden! Ik wist echt niet meer waar ik was.’
En zo zwierf mijn vader in het duister door de stad op zoek naar de voordeur. Hij had wel door de moffen opgepakt kunnen worden!
Auteur
Gepubliceerd in
Reacties (2)
Frits
Spertijd
De spertijd voor Joodse mensen begon op
30 Juni 1942.
Op 4 September 1944 begon de spertijd voor
niet Joodse mensen, op bevel van Rauter na
naar dat Seyss-Inquart een uitzondering-
toestand had afgekondegt.
Sorry voor mijn Hollands, ben al 53 jaar
weg uit Holland.
Jerry Meents
jmeents3729@msn.com
ASBAK....
Ik - Co Maarschalkerweerd (71) - heb erg genoten van (afgezien van de tijd omstandigheden) bijzonder leuke verhaal. Het had meer waardering (reakties) verdiend!
Tip: Schrijf dit verhaal eens vooe Anne van Egmond, van Egmond Binnen. IK heb daar zelf al (herhaaldelijk) luke prijzen mee gewonnen! (Elke zondag tussen 10 en 12 op de radio). H.gr. CO
Reacties (2)