De zwemles
De vrouwen moeten een broek aantrekken en een T-shirt met mouwen.
-
Het zwembad waar Halima altijd zwemt en waar ze haar zwemdiploma wil gaan halen (2005).
Ik woon in een klein huis op de vierde etage. Mij buren komen uit verschillende landen en ik heb goed contact met ze. Ik vind de buurt waarin ik woon de beste buurt van Amsterdam. Je vindt daar de Dappermarkt en ook het Tropenmuseum. In Oost hebben we een speeltuin en een sporthal, waar de kinderen veilig kunnen spelen. Mijn werk bevalt me heel erg goed. Ik werk als oppas op kinderen. Eens in de twee jaar ga ik naar mijn eigen land, Marokko. En mijn hobby’s zijn hardlopen en zwemmen.
Elke zondag ga ik zwemmen in het Sportfondsenbad op een speciaal uur, als er alleen islamitische vrouwen in het zwembad mogen. De vrouwen mogen hun dochters en zoontjes meenemen, de zoontjes tot 5 jaar. De vrouwen en de meiden moeten een broek aantrekken en een T-shirt met mouwen. Als de vrouwen hun kleding niet bij zich hebben, mogen ze niet zwemmen. Ze kunnen de kleding ook kopen of huren bij de badjuffrouw. De vrouwen die nog niet kunnen zwemmen, moeten eerst beneden beginnen. Ik moest eerst beneden leren boven water te blijven. Dat was heel moeilijk, want ik had nog nooit gezwommen. Maar het is mij toch gelukt en na een paar maanden kon ik al heel goed zwemmen. Toen zei de badjuffrouw dat ik al heel goed vooruit was gegaan en stuurde zij mij naar boven, naar het bovenbad. In het begin vond ik het bovenbad wel heel erg diep, maar nu gaat het veel beter. Ik kan nu heel goed op mijn rug in piek en ik kan ook al goed in het water duiken. Ik denk dat ik volgende zomervakantie mijn A-diploma ga halen.
Gepubliceerd in
Reacties (3)
Jo
A en B zwemdiploma in het Sportfondsenbad
In de 5e klasin 1962 van de Koningin Wilhelminaschool kregen we zwemles op de donderdagochtend. Via de Ringdijk liepen we dan naar de HEMA en daarachter was/is het Sportfondsenzwembad.
Mijn vader(Oom Martin werd hij genoemd) was badmeester in het Jan van Galenbad en later in het Flevoparkbad, dus ik vond dat ik meteen in het diepe mocht, echter niets was minder waar, ik moest eerst in het verwarmde kelderbadje beginnen en daarna boven in het pierenbadje. Gelukkig zag de badjuf al snel dat ik een waterrat was dus gelukkig toch in het diepe. Bij het afzwemmen voor A en B was mijn moeder aanwezig, zij zat dan bij het koffieterras.
Voor B afzwemmen vond ik het leukst, omdat je dan gekleed onderwater moest zwemmen om diverse dingen van de bodem te halen. Mijn vroegste zwemlessen kreeg ik van mijn vader achter een roeiboot in Vinkenveen. Met een antieke opblaas band om en een touw achter aan de roeiboot en zo zwom ik dan weer naar de boot toe.
Na het schoolzwemmen weer lopend naar de Koningin Wilhelminaschool met je badtas op je rug en lekker heppend in een plak ontbijtkoek met roomboter.
Wat een heerlijke tijd.
Met vriendelijke groeten Kees Zijp.
GEFELICITEERD!!
haaj,
ik vind het vreselijk voor je maar, het is je toch wel gelukt gefeliciteerd meid.
en nu heb je A-diploma en vind je sportfondsbad wel leuk? hoop het wel want het is daar GEWELDIG!!!!
Corrie van der Stam
Mijn herinnering aan het sportfondsenbad is niet zo leuk. Ik zat op de katholieke school op de Linnaeushof en kreeg in de 5e klas zwemles (dit was in het jaar 1960). De zwemjuf was mijn over buurvrouw. Ik begon beneden en toen ik bleef drijven mocht ik naar boven. Toen ik in het diepe moest, durfde ik niet. De zwemjuf zei dat het moest. Ik heb het twee keer gedaan, maar ben daarna zo slecht mijn best gaan doen, dat ik weer beneden moest zwemmen. Dit is best wel een trauma voor me geweest, vooral omdat de zwemjuf altijd tegen me zei, als ze me op straat tegenkwam, "o daar heb je dat meisje wat niet eens durft te zwemmen." Ik heb uiteindelijk op 26 jarige leeftijd mijn A diploma gehaald en was toen heel trots op mezelf. Een andere herinnering van het zwembad is dat de jongens en de meisjes apart moesten zwemmen.
Reacties (3)