verteller
Frits Slicht
is vrijwilliger bij het Geheugen van Oost. Hij schrijft voornamelijk over het Joodse verleden van de Transvaalbuurt. Voor het project "Herdenken en Vieren" is hij door de Stichting Dynamo gevraagd iets te vertellen over het door de school Aldoende geadopteerde monument: De Joodse Erkentelijkheid.
Onlangs gaf hij een interview aan Hester Gersonius van het Amsterdams Museum. Zie: interview Frits
In 2005-2006 heeft Frits het initiatief genomen om anoniem begraven asielzoekers een grafmonument 'te geven'. Farshad Aria, een Iraanse film- en documentaire maker heeft over dit project een prachtige documentaire gemaakt. Zie de trailer Love Invisible.
FritsAldoende herdenkt en viert
En dan sta je toch even te kijken als een leerling vraagt of zoiets ooit nog eens zou kunnen gebeuren.
-
De muur met namen van de Joodse mensen die de oorlog niet overleefden in de Hollandsche Schouwburg. Foto uit het archief van het Joods Historisch Museum (Foto werd gemaakt door Jeroen Nooter).
JoEind maart 2009 vroeg Felice Suer, schoolbuurtwerker van Dynamo, of ik mee wilde doen aan het schoolbuurtproject ‘Herdenken en Vieren’. Het was de bedoeling dat ik op een school in Amsterdam-Oost iets zou vertellen over de Tweede Wereldoorlog. Het zou gaan om groep 8 van de basisschool Aldoende. De school heeft het monument ‘De Joodse Erkentelijkheid’ (aan de Weesperstraat) geadopteerd.
Rond de herdenking van de Tweede Wereldoorlog staan een aantal verlengde schooldagen van de school in het teken van de herdenking. Daarnaast waren er ook een aantal buitenschoolse activiteiten. Zo heeft Jo Haen, ook vrijwilliger bij het Geheugen van Oost, speciaal voor deze klassen een wandeling georganiseerd langs diverse monumenten in Oost (zie: www.geheugenvanoost.nl/page/34666/nl).
9 april ging ik met de school naar de Hollandsche Schouwburg. Omdat de groep nogal omvangrijk was, werd een tweedeling gemaakt. Wat al heel snel opviel was de interesse bij de kinderen. Maar ook hun betrokkenheid viel op. Betrokkenheid bij ‘het eigen project’, maar ook oprechte belangstelling voor wat er in hun buurt, in hun stad had plaatsgevonden. De namenlijst in de hal, de foto’s, de voorwerpen maar zeker ook de persoonsbewijzen met de grote letter J.
En dan sta je toch even te kijken als een leerling vraagt of zoiets ooit nog eens zou kunnen gebeuren. Wat moet je dan antwoorden? Dat de geschiedenis zich zo nooit zou kunnen herhalen? Ik heb geprobeerd aan te geven dat het belangrijk is dat we leren van de vervolgingen en de deportaties uit de Tweede Wereldoorlog. Dat het niet goed is dat we elkaar beoordelen op basis van afkomst, geloof, kleur of wat dan ook. Dat het belangrijk is dat we elkaar respecteren en gewoon een beetje aardig zijn voor elkaar.
Auteur
Gepubliceerd in
Reacties (2)
Jo
Warom?
warom sarah :P
de joden!
Nou nou nou... we vinden het heel erg maar leuk dat we ze mogen herdenkenen
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
X
x
x
X
Reacties (2)