verteller
Katharina Blog-Suesan
is geboren op 16 oktober 1921 in de Valkenburgerstraat 195. Zij gaf een interview op 3 juni 2009. Mevrouw Blog-Suesan is 88 jaar en heeft een groot en belangrijk deel van haar leven in de President Brandstraat gewoond. Haar vader was van Joodse-, haar moeder van niet-joodse afkomst. Tegenwoordig is zij woonachtig op het Merwedeplein.
Frits
Straathandel: zoet en zuur!
Je had ook een ‘spatsie’, dat zijn twee jodenkoeken met daar tussendoor ijs.
-
Straathandel was voor de oorlog een veel voorkomend verschijnsel in de Transvaalbuurt. Er zijn geen foto's van straathandel uit de buurt. Deze foto benadert echter wel de werkelijkheid. Afgebeeld is Isaac de Leeuw met zijn zuurkar (plaats is onbekend). Bron: Joods Historisch Museum.
Bij ons in de buurt kwam een ijscoman, hij woonde in de Danie Theronstraat. Zijn naam was Van Delft. Hij had een bel om te laten horen dat hij er aankwam. Hij zong daarbij ook nog eens een lied. Hij ging door de hele buurt: de Viljoenstraat, de Tugelaweg, de President Brandstraat, de Reitzstraat naar de Christiaan de Wetstraat. Uiteindelijk kwam hij bij zijn standplaats op de Tugelaweg, op de hoek bij de President Brandstraat. Daar begon hij te zingen:
‘Vijf cent de dikke
Nou ken je bikke
Voor de dorst en de hitte
Om te lopen en te zitte
Goed voor de hele familie
Roomijs met vanillie’.
Een ijsje kostte vijf cent, met slagroom was een cent meer. Je had ook een ‘spatsie’, dat zijn twee jodenkoeken met daar tussendoor ijs.
Je had ook een Berlinnerbollen man die langs kwam. Door zijn leus ‘Berliner bol, wat heb ik een lol’, wist iedereen dat hij er aankwam. Hij had een fiets met een grote mand of bak voorop. Berlinerbollen, je weet wel, met die gele room. Ik geloof dat die vijf cent kostten. Hoe vaak hij kwam weet ik niet meer.
Dan had je ook nog ‘Mosie Pippie’, dat was het zuurvrouwtje. Dat was een kleine, korte, dikke vrouw met een blauw schort voor, ze had zwart haar. Ik zie haar nog voor me. Als zij de straat inkwam, zei mijn moeder: ‘Ga maar wat zuur halen’. Afhankelijk van wat er was, ging ik voor 5 of 10 cent ‘gemengd zuur’ halen. Mosie Pippie ging dan met haar hand in een grote uienpot, in de augurken en nog zo wat. Je kreeg het mee in een schaaltje dat je wel zelf mee moest nemen. Ze verkocht ook gezouten limoen (citroen in het zout).
Auteur
Gepubliceerd in
Reacties (3)
Jan de bolleman
berliner bol bolletje bol lekker bij de koffie lekker bij de thee als je je vrouwtje wil tracteren moet je een berlinerbolletje proberen bolletjebol
wij noemde hem Jan de bolleman.
lekker bij de koffie
Dag Fokke,
Wij zongen: Wie zijn vrouwtje wil tracteren moet Berlinerbol
proberen. Berlinerbol, Berlinerbol, als je die eet dan sla je op hol.
De rest weet ik niet meer. Ik heb tot 1973 in de Hofmeyerstraat gewoond.
Groetjes,
Alida
Lekker bij de koffie...
Wie zijn vrouwtje wil trakteren, moet mijn bolletjes eens proberen, bolletje bol, lekker bij de koffie, lekker bij de thee, neem dus zo'n lekker bolletje mee, bolletje bol...Zo klonk ongeveer het strijdlied van "Bolletje bol". Wij noemde hem zo. P.S. Zie ook het verhaaltje van 4 maart door Ouwe Jelle bij de "Jongens van de Soerabajastraat".
Reacties (3)