Het 'beroerd' praten over mensen uit Nederlands-Indië kon Nola niet rijmen met haar bewondering voor hun schoonheid.
-
Nola -
Boekomslag van het over Nola Hatterman geschreven boek door Ellen de Vries.
met:
Nola bracht haar jeugd door in Watergraafsmeer. Haar vader, John Hatterman, werkte bij de Indische handelsfirma Mirandolle, Voûte en Co. Deze firma importeerde en exporteerde suiker en tabak, maar vooral koffie. En voerde bovendien het beheer over ondernemingen in Indië zelf. Rond 1900 was Amsterdam het centrum van koloniale handel met Nederlands-Indië. Voor collega's van het kantoor van Nola's vader die thuis ben hen over de vloer kwamen, was Indië steevast hét gespreksonderwerp. Uitgezonden employés brachten tijdens hun 'Europeesch verlof' of bij terugkeer naar Nederland soms hun Indische vrouw en kinderen mee. Nola was 'helemaal enthousiast over die bruine jongetjes en meisjes'. Mooi vond ze hen. Dat er vaak 'beroerd' over de inwoners van Nederlands-Indië werd gesproken kon ze niet rijmen met haar bewondering voor hun schoonheid. Achteraf analyseerde ze: 'Natuurlijk, hoe kun je een land onderdrukken als je de mensen waardeert?'
Nola koos aanvankelijk voor een carrière als actrice. Ze verruilde het gymnasium voortijdig voor de Amsterdamse toneelschool. Die keuze kwam niet helemaal uit de lucht vallen. Haar oom Ad Verzijl speelde toneel en bovendien waren in de Watergraafsmeer verschillende toneelspelers neergestreken. Nola speelde onder andere bij Herman Heijermans en figureerde in 'stomme films' samen met sterren als Annie Bos en Lily Bouwmeester, maar keerde terug naar haar eerste liefde: tekenen en schilderen. Al in haar jeugd portretteerde ze de Indische kinderen uit haar omgeving. Toen Nola rond de jaren dertig in aanraking kwam met Surinamers, vond ze die nog mooier. Ze specialiseerde zich in portretten van zwarte mensen. Surinaamse schildersmodellen werden vrienden.
In 1953 emigreerde Nola - die zich naar eigen zeggen 'van binnen een neger' was gaan voelen - naar Suriname om in Paramaribo een kunstopleiding op te zetten. Aan het eind van haar leven trok ze zich terug in het oerwoud. Te midden van de marrons - 'bosnegers' - voltooide ze haar historisch vierluik over slavernij en het verzet daartegen.
In 1984 kwam Nola Hatterman bij een auto-ongeluk op weg naar haar eigen tentoonstelling om het leven. Ze werd 84 jaar oud.
Gepubliceerd in
Reacties
Anneke
Frits
Jo
Reacties