verteller
Anneke Koehof
werd in 1943 geboren en bracht haar jeugd door in de Indische Buurt. Zij speelde toneel en danste. Nu schrijft ze het liefst korte verhalen.
AnnekeGlijdend Terug naar Oost
We moesten terug naar Oost, maar hoe we er gekomen zijn, is bijna niet te beschrijven...
-
Foto: Nationaal Archief (914-5184), met toestemming gebruikt.
Natuurlijk kwam Sinterklaas in Oost, maar voor de 'enige echte' moest je naar het Centrum. Ik was een jaar of achttien toen ik met mijn schoonzusje, een 'nakomertje', naar de Sinterklaasintocht ging. Het was die dag, begin jaren zestig, bitterkoud en er hing een vreemde verstilde sfeer.
Wij waren niet de enigen uit Oost die gingen. Op het Javaplein stapten we in de overvolle tram; opeengepakt stonden we in de klamme stank van natte jassen. De route werd omgeleid, dus we moesten verder lopen. De wind blies dwars door onze kleding en we werden drijfnat door een ijskoude regen.
Uren stonden we te wachten op het Frederiksplein. Af en toe reed de politie op motoren met zijspan voorbij, gevolgd door enkele Pieten op scooters. Een golf van verwachting sidderde door de wachtende rijen, maar het duurde en het duurde...
We waren inmiddels door en door versteend, iedereen stond te trappelen en de kleintjes huilden van ellende op de schouders van hun vaders, maar die bleven staan, want weggegaan, plaats vergaan. Plotseling ging de regen over in tikkelende ijzel. De Stadsreiniging strooide zand zodat de schimmel van de Goedheiligman niet zou uitglijden.
Eindelijk was hij er dan, voorzichtig rijdend, omringd door Zwarte Pieten en gevolgd door de Herauten of Spaanse Edelen (wij noemden hen “Witte Pieten). De Sint werd toegezwaaid door honderden luid zingende en springende kinderen, even was de kou vergeten en genoten we van de optocht. Enkele gelukkigen kregen een handvol pepernoten.
We moesten terug naar Oost. Maar hoe we er zijn gekomen is bijna niet te beschrijven. Het was inmiddels zo glad geworden dat we niet tegen de bruggen op konden. Zowel het wegdek, als de brugleuningen waren bedekt door een dikke laag ijzel. Iedere keer als we bijna boven waren gleden we weer terug. Ik weet niet eens meer of we lachten of huilden...
(Deze herinnering heb ik eerder geschreven voor het Parool)
Auteur
Gepubliceerd in
Reacties (6)
Anneke
Drumband Oranje Nassau
Ik heb ook nog een poosje op drumband gezeten.
De Sinterklaas optochten waren vreselijk vermoeiend, stoppen, lopen, lopen enz. Ik kan me ook herinneren dat alle drumbands 1 keer per jaar in de beurs speelde. Mocht er iemand zijn die foto's heeft van Oranje Nassau...dat zou ik zeer warderen.
optocht sinterklaas
Henny Spelde, jij vroeg of ik Annie pastoor , kende nou moet ik je bekennen dat ik slecht ben in namen, en bovendien ben ik in 1967 na negen jaar lid te zijn geweest gestopt, omdat ik zwanger was, en bang was dat ik als hoorn blazer te veel kracht moest zetten, hahaha.
Plus dat ik in die 9 jaar heel veel mensen heb zien komen en zie gaan, maar misschien kun je wat met die datums, of ze er toen wel of niet in zaten.
En wij liepen trouwens ook mee in de grote sinterklaas stoet in de binnenstad.ik hoop op nog een reactie. Gr Hanny Stijn Versnel.
Drumband Oranje Nassau
Hanny stijns-versnel,
Ik had je al eerder gemeld over de drumband en ik kan mij nog
goed herinneren die Sinterklaasoptocht in die bittere kou maar
het was wel gezellig.Hanny komt de naam Annie Pastoor je be
kent voor?zij speelde dwarsfluit net als ik en haar broer trommel
Ik ben erg benieuwd of je haar kent.
Gr.Henny spelde
.
intocht sinterklaas in oost
jaja leuk verhaal over de sinterklaas optocht, en in 1962 liep ik ook mee als, zoals in de verhaal witte piet genoemd, met een hoorn om op te spelen, ik zat toen in het drumkorps Oranje nassau, en mocht als Heraut voor in de stoet lopen , achter inderdaad Olie B. Bommel en Tom poes, toen ik het las wist ik het weer, ik weet alleen niet zeker of het in 1962, was maar zou heel goed kunnen, heel leuk hoor, die herinnering,
Groetjes Hanny Stijns Versnel ( 1943)
Glijdend terug naar Oost
Dag Kees,
Leuk dat je reageert.
Nu je dit schrijft herinner ik het me ook weer Kees. Er werd toen veel werk gemaakt van de optocht. Olie B Bommel en Tom Poes waren heel groot!
Nu luister ik bijna iedere avond naar het hoorspel over deze beide heren (Radio 4, 12.00 uur a.m)
Ik heb meerdere optochten gezien, maar deze was zo bijzonder omdat we bijna niet terug konden komen. In mijn gevoel was het toen altijd veel kouder, meer echt winter!
Met vriendelijke groet,
Anneke
optocht Sinterklaas
Anneke
Van die gladheid weet ik niets, maar ik heb ook eens een optocht gezien in de stad en daarin reden toen Olie B Bommel en Tom poes in hun Schigt, zo heette de auto waarin ze reden en Tom Manders in een oude T ford als Dorus en natuurlijk de Pieten op hun scooters.
Er kwam ook een Sinterklaas in de Watergraafsmeer en die Sinterklaas was mijn oom Jaap. Dat hoorde ik pas op zijn begrafenis toen hij in 1991 toen een nichtvan mij, zijn dochter een toespraak hield.
Met vriendlijke groeten Kees Zijp
Reacties (6)