verteller
Marianne van Meurs-Scheffers
was vanaf 1991 directeur van de Stichting Casa Academica. Sinds 2005 is zij vanuit Casa 400 verantwoordelijk voor de nieuwbouw van Casa aan de Eerste Ringdijkstraat.
Marianne in de hotelwereld
De hotelsector was toch niets voor een keurig meisje, vond het hoofd van de school! Maar Marianne wist al van jongs af aan dat ze dit wilde.
Marianne van Meurs-Scheffers ging als nakomertje in een Amsterdams gezin van drie kinderen regelmatig mee op reis met haar ouders en logeerde dan in hotels. Het hotelgebeuren vond zij altijd al prachtig. Zij herinnert zich dat zij als tien jarige om zes uur ’s morgens ging helpen (terwijl haar ouders nog heerlijk lagen te slapen in hun hotelkamer) bij de ontbijtdienst met het dekken van de tafels. Ook bij de receptie en de telefooncentrale van de hotels was zij te vinden. Zij wist dat zij dit later ook wilde gaan doen. Haar vader stimuleerde haar interesse in het hotelgebeuren en nam van zijn hotelreizen folders mee voor haar.
Na de Pius MMS in Amsterdam wist zij dat zij naar de hotelschool wilde. In de 5e klas van de MMS had zij een gesprek met de moderator, een soort schooladviseur / begeleider. Hij informeerde naar de keuze voor de vervolgopleiding. Marianne gaf aan naar de Hogere Hotelschool te willen gaan. Het hoofd van de school was een non, die hierop met haar in gesprek ging. De hotellerie was in haar ogen namelijk een verderfelijke sector. Om daar nu in te gaan werken dat was niets voor een keurig meisje! Het hoofd van de school ging controleren bij Mariannes vader. Die stond natuurlijk achter haar keuze. En zo ging Marianne naar de hotelschool in Den Haag. Waar ze genoten heeft van de hele opleiding, zowel de theorie als de praktijk.
Dat het de juiste beroepskeuze was blijkt inmiddels wel. Ze heeft altijd met veel plezier gewerkt in Casa 400. Eerst als directeur en nu als verantwoordelijke voor de nieuwbouw op de Eerste Ringdijkstraat.
Gepubliceerd in
Reacties (1)
Frits
gewrkt
Ik heb in dit hotel gewerkt ,en wel toen het pas gestart was .
Ik zat op de breitner school wat er achter lag .maar toen het gebouwd werd ,hebben ze me daar flink in elkaar geslagen dat ik op de trug weg er door me vrienden naar huis was gesleept en er normaal 8 minuten over liep en nu bijna 3 kwartier . mijn moeder zei ga je zus ever halen die was met een vriendinnetje naar een feestje geweest.. bij het CASA hotel daar waren een paar jongens en die wilde me zus even pakken en haar vriendinnetje maar dat was een stevige meid en groot . eerst pakte ze me zus en dat liet ik niet toe en toen werd ik op me gezicht geslagen en ik sloeg terug en van kwaad tot erger ,we vluchten nar de zij-kant van het CASA hotel en daar waren trappen ,die jongens kwamen achter ons aan en sleeote me de trappen op tot 9 en hoog en wilde me van het gebouw gooien ,maaar dat vriendinnetje heeft dat voor komen .
maar de jongens vluchten op eens en toe hebben ze me naar huis gesleept achter af toen ik thuis was ,heeft me moeder de dokter en de politie gebelt de dokter heeft me onder zocht en me gezicht zag er niet meer uit en ik had 4 ribben gekneust en kon niet meer kijken door me rechter oog en was blauw tussen me benen en heb toen 3 dagen niet kunnen praten en me eigen bewegen .
Reacties (1)