verteller
Frans Boom
(22 april 1949) kwam in zijn tweede studiejaar in de Casa wonen en heeft er zes jaar gewoond. In 1977 vertrok hij omdat hij inmiddels was afgestudeerd en een baan had.
Wonen aan de voorkant
Frans' eerste indruk van de Casa was dat het er zo stil was dat hij zich er wat alleen voelde. Dat werd al snel anders.
-
Zo stonden de letters in de sneeuw in 1976.
De kamer die Frans betrok was echt hotelachtig, veel donkerbruin houtwerk, kleine kastjes, twee bedden (het ene onder het andere geschoven), al werd je niet geacht het onderste bed te gebruiken. Het had ook de luxe van een hotel: telefoon op de kamer en een eigen badcel (met blauwe tegels op de oneven verdiepingen en witte op de even).
Na enige tijd kwam Frans in de redactie van Casa Nostra, het blad voor de studentbewoners dat ongeveer eens per kwartaal verscheen. Op een winterse nacht heeft Frans eens met grote letters in de sneeuw geschreven dat het blad de volgende dag uitkwam. Dat was in de sneeuw op het grasveld aan de Gooiseweg. De studenten die op deze weg uitkeken, meenden dat ze aan de voorkant van de Casa woonden. Terwijl de studenten die op de James Wattstraat uitkeken dezelfde mening waren toegedaan omdat daar de ingang van het gebouw is.
In de zomer zette Frans met mooi weer een ligstoel neer en al spoedig kwamen anderen aanzetten. De kratten bier verschenen en het grasveld werd zonneterras. De feesten in de Casa nemen een prominente plaats in in de herinneringen van Frans: "Ik heb hier het nachtbraken geleerd." Ook het gezamenlijk eten raakte - nadat aanvankelijk de gezamenlijke keukens weinig werden gebruikt omdat veel studenten in de Mensa's aten - populair. Er werd volgens een rooster voor elkaar gekookt en soms pakte men groots uit met bijvoorbeeld een fondue voor wel dertig mensen in de gang! In de zomer at men ook wel op de brandtrappen, maar dat had meer met de hitte in het gebouw te maken.
Casa Nostra heeft nog een keer een vergelijkend onderzoek naar de keukens gedaan, welke de gezelligste, origineelste enz. was. De keukens mochten namelijk beschilderd worden, nota bene op kosten van de Casa, in die tijd bruin en oranje natuurlijk. Een koelkast hoorde niet bij de inventaris. Vaak werd er gezamenlijk een aangeschaft, een garantie dat je eten niet door een ander werd gebruikt was dat niet! Frans herinnert zich nog een bewoner, die eigenlijk al afgestudeerd was en een baan had, die zijn koelkast tegen betaling liet gebruiken door medebewoners.
Auteur
Gepubliceerd in
-
Zonnen op het grasveld voor de Casa in 1976. -
Een foto van Frans Boom.
-
De studenten kookten soms voor elkaar, een foto van een fondue maaltijd uit 1975.
Reacties
Frits
Reacties