Top of this document
Go directly to navigation
Go directly to page content

verteller

Sjaak Smit

(1966) woonde tien jaar in Casa 400. Hij werkte er, was voorzitter van de bewonerscommissie en ontmoette er zijn vrouw. Hij werd assistent hotelmanager van Casa 400. In 1999 vertrok hij om te werken als manager van De Hotelschool Den Haag. Maar echt afscheid nemen, wil hij niet. Nog altijd is Sjaak actief als bestuurslid van Casa 400.

This is a studenthouse!

In kamer 733 stond onder de vensterbank in potlood de tekst: This is a studenthouse! Een beschaafd aandenken aan het verzet beginjaren '80.

Sjaak Smit (43) kent Casa 400 als zijn broekzak. Allereerst als bewoner van kamer 733 waar onder de vensterbank in potlood de tekst 'This is a studenthouse!' stond. Een beschaafd aandenken aan de beginjaren '80, toen studenten het alleenrecht van Casa 400 opeisten. Sjaak werd voorzitter van de bewonerscommissie en woonde samen in een van de vier gehuwdenflats op de eerste etage. In 1999 vertrok hij. Hij was toen opgeklommen tot assistent hotelmanager. Definitief afscheid heeft Sjaak nooit genomen, hij is nog steeds bestuurslid.

Wonen in Casa 400 beviel hem goed. En hij begreep al gauw dat hij er kon blijven als hij een baantje wist te bemachtigen. Dat lukte hem. Hij kon aan de slag als 'porter', iemand die koffers sjouwt. Sjaak sjouwde twee jaar lang met de koffers van toeristen die bij vertrek een stuk zwaarder wogen. De souvenirshop was erg in trek!

Jaren maakte hij het mee: de metamorfose van studentenhonk tot driesterrenhotel. Zijn ogen glimmen als hij terugdenkt hoe de studenten plaats maakten voor toeristen. De verhuisdag duurde tot diep in de kleine uurtjes duurde en de straat was dan geblokkeerd met bestelbusjes en bakfietsen. In het begin moest álles mee; koelkasten, tafels, televisies. Het gedwongen vertrek kwam studenten vaak goed uit. Vier maanden huur uitsparen was mooi meegenomen.

Ogenschijnlijk was het een chaos, maar in werkelijkheid verliep de verhuizing op rolletjes. De lege kamers kregen een kwastje, het tweede bed werd onder het eerste vandaan gehaald, de wc's kregen een grote beurt en de beruchte litho werd weer teruggevonden. De litho's van vele kunstenaars moesten de hotelkamers opvrolijken, maar weinig studenten waardeerden ze. Ze verdwenen al snel op de kast of onder het bed en kwamen na de winterperiode weer tevoorschijn om later weer op de kast te belanden. Sjaak lacht. Hij heeft het zelf óók allemaal gedaan…

Auteur
Gepubliceerd in
2010
Reacties

Reacties

Post title

Post url

Your comment

Author

Comment

Mail

Website