verteller
Debora Kolm
Mevrouw Debora Kolm is geboren op 16 augustus 1921 in de Transvaalstraat 78 2-hoog. Zij gaf een interview in november en december 2000 toen zij 88 jaar was en woonachtig in de Jordaan, op kijk- en luisterafstand van de Westerkerk.
Een kort In Memoriam:
Gisteren kreeg ik het bericht dat Debora Kolm op 20 oktober (2011) is overleden. Debora Kolm is 90 jaar oud geworden. Ik heb de eer gehad haar meerdere malen te mogen bezoeken en spreken. Als ik haar noemde in een gesprek met derden, sprak ik altijd over haar als Tante Debbie. Hoewel ik haar persoonlijk nooit zo heb aangesproken, blijft ze in mijn herinnering als ‘Tante Debbie’.
Het is niet bij het ene interview gebleven. Zo heb ik voor haar wat genealogisch onderzoek gedaan. Het waren mijn eerste schreden op het pad van het genealogisch onderzoek. Zij was zeer content met de bevindingen. Zo heb ik uitgevonden dat één van haar voorouders in de gevangenis had gezeten. Ik was aanvankelijk wat ongerust over haar reactie. Kenmerkend voor haar was de reactie: “Wat heeft hij gedaan dan?” Helaas heb ik dat niet voor haar kunnen achterhalen.
Ik dank haar voor de vele en mooie verhalen en bijpassende foto’s. Verhalen en foto’s die een prachtig beeld geven van een tijd die nooit meer zal terugkeren. Maar dankzij haar verhalen leeft de herinnering voort!
U kunt al haar verhalen lezen en al haar foto’s bekijken via: Het Geheugen van Oost
Debora
Frits
Ons gedoetje in de Transvaalstraat
Als mijn bed ‘uit stond’, kon ik op de rand van het bed aan het bureautje werken.
Ons huis, de woning, mat ongeveer zes bij zes meter. Daar zat dan ons ‘hele gedoetje’ in, vader, moeder en ik. Toen vonden we het allemaal niet zo klein. Alles zag er perfect uit, ook de kasten die van de AWV waren. De kasten werden geschilderd en onderhouden door de AWV. Overal had je dezelfde kleuren, mat en glanzend in een bepaald soort groen. In de slaapkamer van mijn ouders paste net een tweepersoonsbed en een nachtkastje. Aan het voeteneind stond een soort wastafel.
In mijn slaapkamer stond een opklapbed, dat werd speciaal gemaakt. Toen ik naar de middelbare school ging, kreeg ik ook een klein bureautje. Als mijn bed ‘uit stond’, kon ik op de rand van het bed aan het bureautje werken. Voor mijn bureautje stond ook een klein ‘hokkertje’, dat is een vierkant krukje met vier poten, oranjerood was die.
Onze slaapkamers hadden een deur die op een groot balkon uitkwam, een veranda. Ook de keuken had een deur naar het balkon. Op het balkon had je een kast waar dingen in konden die gekoeld moesten worden. Vanaf het balkon keek je uit op een binnentuin. Rechts was de Laing’s Nekstraat, aan de linkerkant had je (wel een stuk verder) de Smitstraat.
Aan beide kanten had je twee scholen. In de Smitstraat had je de christelijke school, van Patrimonium geloof ik en de openbare school, de Oranje-Vrijstaatschool. Rechts zat onder andere de school waar ik op zat, de President Steinschool: een openbare school. Die scholen hadden een soort schoolpleintje in het midden, waar je ‘even vrij kon hebben’. Die schoolpleintjes zaten in het midden, in de binnentuin, aan de achterkant van onze woning.
Auteur
Gepubliceerd in
-
Voor alle duidelijkheid, dit is niet de huiskamer van de familie Kolm. Mogelijk is dit een foto van de huiskamer van de familie Nussbaum (woonde op het Transvaalplein, Annie was de beste vriendin van Debora).
Foto is afkomstig uit de fotocollectie van de Beeldbank (Stadsarchief Amsterdam).
Reacties
Reacties