verteller
Debora Kolm
Mevrouw Debora Kolm is geboren op 16 augustus 1921 in de Transvaalstraat 78 2-hoog. Zij gaf een interview in november en december 2000 toen zij 88 jaar was en woonachtig in de Jordaan, op kijk- en luisterafstand van de Westerkerk.
Een kort In Memoriam:
Gisteren kreeg ik het bericht dat Debora Kolm op 20 oktober (2011) is overleden. Debora Kolm is 90 jaar oud geworden. Ik heb de eer gehad haar meerdere malen te mogen bezoeken en spreken. Als ik haar noemde in een gesprek met derden, sprak ik altijd over haar als Tante Debbie. Hoewel ik haar persoonlijk nooit zo heb aangesproken, blijft ze in mijn herinnering als ‘Tante Debbie’.
Het is niet bij het ene interview gebleven. Zo heb ik voor haar wat genealogisch onderzoek gedaan. Het waren mijn eerste schreden op het pad van het genealogisch onderzoek. Zij was zeer content met de bevindingen. Zo heb ik uitgevonden dat één van haar voorouders in de gevangenis had gezeten. Ik was aanvankelijk wat ongerust over haar reactie. Kenmerkend voor haar was de reactie: “Wat heeft hij gedaan dan?” Helaas heb ik dat niet voor haar kunnen achterhalen.
Ik dank haar voor de vele en mooie verhalen en bijpassende foto’s. Verhalen en foto’s die een prachtig beeld geven van een tijd die nooit meer zal terugkeren. Maar dankzij haar verhalen leeft de herinnering voort!
U kunt al haar verhalen lezen en al haar foto’s bekijken via: Het Geheugen van Oost
Debora
Frits
Winkeltjes in en bij de Transvaalstraat
Op nummer 42 zat een drogisterij waar het echt ontzettend lekker rook naar allerlei oliën, schuur- en schoonmaakmiddelen.
-
Straathandel in de Transvaalbuurt, hier op het Pretoriusplein -
Collectie Joods Historisch Museum, Amsterdam (collectie J. van Velzen). Deze foto, prentbriefkaart, dateert van ongeveer 1925.
SimonDe bekendste winkel, voor mij althans, is de groentewinkel van de Mark en Ies Uijenkruijer in de Smitstraat. Ik heb daar al in een ander verhaal al iets meer over verteld. Tegenover de winkel van de Uijenkruijers woonde de familie Vlessing. Zij hadden twee kinderen die wat ouder waren dan ik. Zij hadden een soort vleeswinkeltje. De twee kinderen uit het gezin Vlessing hebben de oorlog overleefd. Eén kind zat ondergedoken in Doorn. Het andere kind heeft naar Engeland weten te ontkomen (bron: www.joodsmonument.nl ).
Aan de kant van de Uijenkruijers zat op nummer 42, op de hoek met de Transvaalstraat, een drogisterij waar het echt ontzettend lekker rook naar allerlei oliën, schuur- en schoonmaakmiddelen. Die winkel was van Simon Coopman.
In de Laing’s Nekstraat woonden de dames Eshuis, zij hadden een klein broodwinkeltje. Met Pesach hadden zij opvallend grote matzes. Overigens hadden zij het hele jaar door matzes. Ik weet dat zo goed omdat Frieda Heiman, een vriendinnetje, elke dag voor haar vader een grote matze ging halen. Dat lijkt misschien gewoon, maar het was heel bijzonder dat zij ze elke dag hadden. Voor hij naar zijn werk ging, las hij eerst de krant. Hij at daar altijd een matze bij.
Toen ik nog klein was, hoefde ik niet veel boodschappen te doen. Maar wat ik nog wel goed weet, is dat bij de bakker aan de overkant van de straat de boterkoeken werden afgebakken. Die mocht ik dan wel eens ophalen. Op de boterkoek zat dan het een of ander frutseltje met een nummer. In de bakkerij hoefde je alleen maar het nummer te noemen. Soms haalde ik ook wel eens een klein broodje.
Veel van de boodschappen haalden we bij “De Samenwerking”, dat was een soort kruidenier. Volgens mij had die winkel iets te maken met de arbeidersbeweging.
Auteur
Gepubliceerd in
Reacties (1)
winkels transvaalbuurt
Ik, Mary woonde naast de groenteman Uijerkruijer in de Majubastraat 3- 1 hoog als 1 jarig meisje (1942 )kwam ik met mijn ouders en mijn zus Tini daar, de winter oorlog gingen we naar Nieuw- Amsterdam ( Drente) waar mijn moeder oorspronkelijk vandaan kwam en haar fam. daar woont. Nu ik dit berichtje tik ben ik in Coevorden bij een nicht. 3 keer in het jaar kom ik hier. Maar ja we hebben het nu over de winkels Uijerkruijer kan ik me goed herinnerern , maar op de andere hoek Majubastraat / Smidstraat zat een kruidenierswinkel met de naam PICO Ik kan mij herinneren dat we bonnetjes kregen om boodschappen te doen, toen nog maar een meisje (goed 3 jaar) dat dit nog allemaal bij je blijft hangen. Ik heb tot 1967 in de Majubastraat gewoont, en nu nog wonend in de Transvaal buurt.
Mary de Vries
Reacties (1)