verteller
Carla Kaplan-Gobitz
Carla Kaplan-Gobitz is geboren in de Danie Theronstraat op 2 november 1930. Kort voor de oorlog is zij met haar familie, vanuit de Christiaan de Wetstraat, naar de Vegastraat verhuisd. Aan het begin van de oorlog heeft het gezin nog kort in de Danie Theronstraat gewoond.
Frits
Bakken!
Het was een ijzeren, vierkanten, ding met een raampje aan de voorkant. Dat ding woog bijna niets.
Op de hoek van de Ben Viljoenstraat en de President Brandstraat, vlak bij de speeltuin, zat een joodse brood- en banketbakker. Mogelijk gaat het hier om bakker Levison, die zat ook vlak bij de speeltuin op een hoek van de Ben Viljoenstraat en de Jouberstraat. (Aanvulling: F.Slicht, zie ook de foto.) Mijn nichtje dat bij ons op de hoek, in de Danie Theronstraat woonde, werd altijd naar die bakkerij toegestuurd. Ze moest dan ‘chasseetjes’ halen. Dat waren een soort koekjes met amandelspijs, ze leken wel een beetje op de rondo’s van tegenwoordig. Het geval wilde dat mijn nichtje nogal sliste en dan is het uitspreken van chasseetjes best lastig (en vervelend). Van mijn tante moest ze er altijd zeven halen, zeven chasseetjes voor zeven cent per stuk. Ik vond dat altijd zo zielig dat ze haar dat telkens weer flikten.
Mijn moeder bakte zelf. Ze had een soort oventje dat boven op het gaspitje werd gezet. Ze bakte daar cake, taart of boterkoek in. Het was een ijzeren, vierkanten, ding met een raampje aan de voorkant. Dat ding woog bijna niets. Er zat een plaat in waar je, wat je ook wilde bakken, het bakblik op kon zetten en naar binnen kon schuiven. Ook voor Pesach gebruikte ze dit oventje. Misschien dat ze die had gekregen van de rijkere familieleden. Twee van mijn ooms, broers van mijn vader, boerden nogal goed. De beide rijke ooms waren oom Max en oom Arie en voor zover ik me kan herinneren maakten ze ( of lieten die maken door thuiswerkerkers/sters) corsetten en BH's waar ze mee de boer opgingen.
Mijn vader had trouwens nog een broer en twee zusters. Mijn vader deed af en toe wat in hun boekhouding en kreeg dan iets in natura terug ( kleding voor ons of iets extra's voor de Joodse feestdagen).
Auteur
Gepubliceerd in
Reacties (13)
Re: Cor de Goey
Hallo,
Ik heb zelf jarenlang van kinds af aan vlak naast de A&O winkel van Cor de Goey gewoond op Nr.4. Hij woonde zelf toen op 6 1 hoog, mijn broer en ik hielpen hem vaak in de wijk om de zuivel rond te brengen.
Ik ben jarenlang, zo'n beetje vanaf mijn 6-e jaar tot aan het moment dat ze verhuisden vrienden geweest met zijn zoon Henk(ie) de Goey.
Later heeft hij zelfs nog in het pand er naast een groentenwinkel gerund.
In Haarlem waar ze toen naar toe zijn verhuist ben ik zelf ook nog een paar keer geweest, maar om onverklaarbare redenen is dat ineens gestopt.
Zou toch wel eens willen weten hoe het hun daarna vergaan is en zeker met zijn zoon Henk.
Heb 'm ooit nog een via internet gezocht, maar blijkbaar wilde hij geen contact meer.
Cor de Goey
Ook heeft jarenlang Irene bij Cor de Goey gewerkt. De familie de Boer woonde op 3-hoog boven groenteman Vork. De oudste zoon woont al jarenlang in Hoorn.
Re: melkboer
joubertstraat 10
Volgens in het joodsmonument was in 1940 een slagerij van de fam.Sarfaty gevestigd.
Re: melkboer
Wat leuk, al die herrinneringen.Ik heb jaren gewerkt bij Cor en Annie de goey. Totdat zij een supermarkt overnamen in Haarlem waar ik ook nog jaren heb gewerkt.
chasseetjes
Dit doet me denken aan wat mijn moeder vertelde over het sjiwwe zitten. Goed gebruik van vroeger was dat bezoekers iets te eten meebrachten, omdat de familie niet kookte gedurende deze 7 dagen, de mannen zich niet schoren, enz. Zo konden ze de bezoekers die vroeger van ver moesten komen toch iets te eten worden aangeboden. Chasseetjes waren een populair artikel, niet zo duur ook. Na 3 of 4 dagen van de sjiwwe kwamen die dingen echter haar neus uit. Als er dan nieuwe bezoekers zich aandienden, dan stonden zij en haar broer bij de deur te kijken wat ze bij zich hadden en in 9 van de 10 gevallen zeiden ze tegen elkaar: 'ah bah ik zie het al, alweer chasseetjes". Dat is op de een of andere manier een gevleugelde uitspraak geworden in ons gezin. Na mijn moeders overlijden in 1996 heb ik het woord nooit meer gehoord of gelezen, grappig dat ik het nu hier tegenkom.....
Re: kastelijn
inderdad waar zijn al die mensen gebleven ik zie af en toe nog weleens een bekend gezicht en dan durf ik niet eens te vragen bent u misschien of heeft u vroeger in de transvaalbuurt gewoond en ik ben van bouwjaar 1948 en geboren in de kraaipanstraat tot horens Willy Kastelijn
kastelijn
Nu dat alle mooie verhalen op deze site komen ,vraag ik mij soms af hoe het met de mensen nu gaat? mijn bouwjaar is 1954 :)
melkboer
De melkboer waar ik over schreef, heete Cor de goei.
kastelijn
zij woonde in de president brandstraat in een benedenhuis het nummer weet ik niet meer. als ik in oost nog eens doorrij, zijn de huizen wel opgeknapt,maar de emotie is nog steeds voelbaar. zelfs de school staat er nog, het heet nu anders :)
raamtje boven
waar toen een groenteman was die hete vork en zijn vrouw hete bak,dus je snapt het wel.En voor die tijd was er een smederij gevestigd.En aan de overkant was de bakkerij ferwerda.en om de hoek in de ben viljoenstraat was een avond winkelvan de fam.de munnink
ik woonde zelf in de president brandstraat.
ik denk met weemoet terug aan deze tijd .ik woon zelf al 33 jaar in dronten provintie flevoland
raampje bovem
reactie op dickie kastelijn
volgens mij was het harry kastelijn want die kon ik ook en ik vind de verhalen geweldig
raampje boven
In mijn jeugd was aan deze kant op de hoek een boekenwinkel Leny je kon ze huren ook. aan de overkant een groenteboer, ik hielp daar de aardappelmachine bedienen, daarnaast de melkhandel volgen mij heet hij de boer ? ik heb daar wat uren door gebracht, die kar vullen de motor maakte een rot herrie. op de andere hoek was een bakker. ik lees namen die mij bekend voorkomen o,a kastelijn, Dickie kastelijn zegt mij veel lol het is al zo lang geleden.
Reacties (13)