verteller
Kees van Veen
(1950) woont en werkt in Amsterdam Zuidoost. Hij groeide op in de Watergraafsmeer. Zijn vader, Cor van Veen, was pianist en accordeonist.
Mijn vader was pianist
Ik was best trots als de Mounties, de Wama's, Imca Marina of andere coryfeeën bij ons binnenkwamen.
-
De Meerhoek aan het begin van de Zacharias Jansestraat: "het was een café waar ook wel feestavonden werden georganiseerd. Mijn vader heeft daar vaak gespeeld op de piano en accordeon."
Mijn vader zag ik vaak alleen in de weekenden. ’s Avonds speelde hij ‘ergens in het land’ en kwam dan laat thuis. Hij had geen auto en moest altijd meerijden met anderen. De ene avond speelde hij in Groningen, de volgende in Middelburg. Er waren toen vaak varieté-avonden, waarbij een conferencier de avond aan elkaar praatte en anderen zongen, speelden, jongleerden, enz. Willeke Alberti is zo begonnen, André van Duin ook. Theaterbureaus zochten mensen bij elkaar en organiseerden zo een voorstelling. Het was een vrij beroep, als je geen werk had, dan was er ook geen geld. Dus stond ons gezin altijd onder spanning of er wel telefoontjes binnenkwamen. Als er gebeld werd, dan keken we of mijn vader vrij was en noteerden we een ‘vraagtekentje’. Later werd zo’n avond of matinee dan bevestigd. Al die artiesten kwamen bij ons repeteren in de Zacharias Jansestraat 2-hoog. Dan gingen de schuifdeuren dicht en namen ze de nummers door die op ‘de bühne’ werden uitgevoerd. Soms — als ik stil was — mocht ik in de kamer blijven. Ik was best trots als de Mounties, de Wama’s, Imca Marina of andere coryfeeën bij ons binnenkwamen. In de zeventiger jaren stierf het beroep van begeleidingspianist uit omdat kleine orkestjes de begeleiding overnamen. Zulke avonden worden nu nog maar nauwelijks georganiseerd. Mijn vader verhuisde naar een plek in de orkestbak (Hoofdstad Operette) en heeft nog jarenlang piano gespeeld. Echt leuk vond hij het niet, hij stond liever in de schijnwerpers... Eigenlijk heeft hij in alle dorpjes en steden van Nederland gespeeld. Waar we ook reden, hij zei altijd: ‘Hier heb ik nog gespeeld met...’ Hij is al lang overleden. Maar als we eens door een onbekend ‘gat’ ergens in het land rijden, komt dat zinnetje altijd weer in me op — ‘Hier heb ik nog gespeeld met...’
Gepubliceerd in
-
Vader Cor van Veen op zijn presentiekaart: ik heb nog steeds een boek met presentatiefoto's, op de meesten staat een opdracht geschreven. Iets in de trant van 'Voor Kees met een kus van ...'
-
Tobi Rix -
Om de hoek bij de Willem Beukelstraat woonde Tobi Rix. Hij was de man die met een eigengemaakte 'Toeterix' het land door trok. Toen een schouwburg afbrandde, en de Toeterix erbij, is er nog een landelijke televisieactie gehouden om aan genoeg toeters van de juiste toonhoogte te komen.
Reacties (10)
Frits
Re: willem beukelszstraat 32 huis
je had ook een electrische autoracebaan, daar kon ik alleen van dromen.
voetballen kon je in ieder geval beter dan ik.
dat deden we elke avond voor de WVOutshoornschool
leuk wat informatie van je te zien,
Dirk van Mourik uit de Cornelis Drebbelstraat
W.V.OUDSHOORNSCHOOL/JUST BRUIJN
LEUK, TOCH NA LANG ZOEKEN IETS OVER DE OUDE SCHOOL GEVONDEN.MIJN BROES EN ZUSSEN HEBBEN ALLEMAAL OP DE W.vO.SCHOOL GEZETEN.O.A.BIJ MEN NIJSEN EN MEVR.DENNENEBOOM.DIT WAS INDERDAAD EEN HEEL LIEFS MENS.IK KAN ME HET SCHOOLHOOFD MEN.LAAN NOG HERRINNEREN.LATER WAS ER EEN ANDER WEET DE NAAM NIET MEER.HET WAS EEN ZEER VOORUITSTREVENDE SCHOOL.DAT WEET IK NOG WEL.ER WERD ERG VEEL GEDAAN.IK BEN ER IN 1949 OPGEKOMEN.LATER NOG NAAR EEN NOODSCHOOLTJE GEGAAN MET MEVR.BROEKMAN.HEEL APPART MENS.KON PRACHTIG VOORLEZEN.
willem beukelszstraat 32 huis
In 1958 ben ik met mijn ouders en 3 oudere broers, Kees , Frans en Johan in het huis van Toby Rix komen wonen.
Zelf , mijn voornaam is André , heb ik op de Willem van Outshoorn school mijn lagere schooltijd doorlopen.
1ste en 2de klas juffrouw Denneboom
(schat van een vrouw)
Medeleerlingen waren o.a Jantje uit de Wakkerstraat, Arnold Rood-Senefelderstraat,
Joke- Zach.Jansestraat, Nico Kuil-Senefelderstraat, Han-W.Beukelszstraat en uiteraard vergeet ik er nog velen.
Tijdens het 6de leerjaar speelde ik mee in het schoolvoetbalelftal wat als eerste en ook laatste team tot in de finale kwam.
Onze leider was Mr. Nijsen.
Finale echter dramatisch verloren, 5-1 als ik mij goed herinner.
Ik heb nog steeds de foto van dat elftal.
Mochten er geinteresseerden zijn dan kan ik die doormailen.
Zou het leuk vinden om eens in contact te komen met oud-leerlingen e/o buurtbewoners uit dezelfde tijd.
In 1977 ben ik verhuisd naar Belgie.
Mijn ouders zijn tot aan hun dood blijven wonen in de willem Beukelszstraat 32 huis.
Re: Annelies van Vechgel-van Wageningen
Dag Annelies, wat leuk dat je reageert. Wat hebben we met je vader gelachen. Hij durfde van alles en als goed Amsterdammer bemoeide hij zich met alles. Ik weet nog goed dat aan de overkant van ons een mevrouw woonde die altijd alles in de gaten hield door haar vitrage drie centimeter open te trekken. Wim had dat natuurlijk in de gaten, stak de straat over en riep luid lachend: "Ja we zien u wel hoor, echt, we hebben u helemaal in de smiezen!" Waarna natuurlijk de vitrage dichtviel.
Kees van Veen
Jan Vreedenburgh
Wij hebben in de Simonstevinstraat gewoond op nummer 14 naast de garage, eerst was deze van Miltenburgh en die is overgenomen door meneer Keizer met zijn zoon Dick. Mijn moeder was in de buurt bekend als kleine Greetje, mijn moeder was 1.49 m lang of kort. Ik zat op de Willem van Outshoornschool en naast de Willem van Outshoornschool woonde Toby Rix en zijn kinderen zaten ook op deze school. Ik heb nog wel bij ze thuis gespeeld met zijn dochter en zoon en Nicky en Kees-Jan.
Ik ben verhuisd naar Dordrecht toen ik 20 jaar was en ben gaan varen, 8 jaar lang en kreeg toen een goede baan aangeboden bij een scheepsdieselmotorenbedrijf in Dordrecht, maar ik herinner me nog zo veel over deze buurt waar ik een fijne jeugd heb gehad. Maar op m'n 12e jaar heb in de Jordaan veel doorgebracht omdat ik daar op school zat, moest elke dag om 7 uur op de fiets naar school en was 0m 5.30 weer terug en dan speelde ik met Rinus Versteeg en Flip en Jan Schouten en Hannie Folkersma.
Adrie de Koning
Mijn opa en oma gingen elke dinsdagmiddag naar de Bio en daarna borrelen bij de Meerhoek. Ik ging daar dan ook vaak even langs, want dan mocht ik pinda's trekken uit zo'n groot pinda-apparaat. Bij Wim Wama haalde ik vele jaren op donderdag de voetbalpool op. Daar ken ik Annelies ook van. Via dat contact traden ze ook op bij het door mij mede georganiseerde 50-jarig bestaan van Rksv De Meer op 18-2-1968 in Casa Academica. Ik heb op de Lidwinaschool gezeten en daar zat ook een Kees van Veen bij mij in de klas. Dezelfde?
Annelies van Vechgel-van Wageningen
Wat leuk dit verhaal, ik herken er veel in. Mijn vader was Wim Wama. Jouw vader heeft nog op de bruiloft van mijn broer gespeeld.
Dien Govers
Ook ik wilde even reageren op de Meerhoek: Ik heb in 1960 ook daar mijn bruiloft gevierd met hele leuke herinneringen daar aan. Er was daar tijdens de receptie een pianist die erg goed was. Groetjes Dien Govers
Jannie van Galen-van den Bosch
De Meerhoek, heel bekend in Amsterdam-Oost. Velen hadden daar wel iets te vieren, zo ook ons gezin. Mijn ouders vierden daar hun zilverenbruiloft. Mijn zus heeft daar haar bruiloft gegeven in 1960, en ik heb daar mijn verlovingsreceptie gehouden in 1970. Leuk om weer eens herinneringen op te halen na jouw verhaal
Jan Sloeserwij
Wij zijn op Vrijdag 20 April 1962 getrouwd en onze receptie was in de Meerhoek. Daar speelde toen ook een pianist, de naam zijn wij helaas vergeten.
Reacties (10)