verteller
Pieter Bol
(1948) groeide op in Oost-Brabant en ging in 1968 geneeskunde studeren in Amsterdam. Hij ging zich in september inschrijven op de Mauritskade, en op de wandeling vanaf het Muiderpoortstation werd hij direct verliefd op Oost. Hij bleef er bijna 20 jaar wonen, op diverse adressen. Na zijn studie werkte hij in het Laboratorium voor de Gezondheidsleer aan het Oosterpark. Daarna was hij secretaris van de Gezondheidsraad in Den Haag en universitair hoofddocent aan de TU Delft. Nog steeds is hij freelance (wetenschaps)journalist. In 1970 richtte hij met een medestudent het 'Medisch Komitee Angola' op, dat in 1971 introk in de voormalige lagere school aan de Minahassastraat, waar het vijf jaar is gebleven.
Geheime doorgang deel 2
En weer slaat het miezerige tweetal toe. Een dreigbrief van de GGD
Om mijn achtertuin op te hogen ga ik grond halen van de leemte tussen de tuinen van Derde Oosterparkstraat en Vrolikstraat. Het is een zonnig weekend en het werk verloopt voorspoedig. Ook al door de planken die ik als een kruiwagenweggetje uitgelegd heb. Ik vlak het terrein gelijkmatig af, met de vlakschop die ik nog heb van de Rijksdienst voor Oudheidkundig Bodemonderzoek. Ik voel ogen in mijn rug. Moeder en dochter volgen de zaak. Tot er belastend materiaal genoeg is.
Daar is de wijkagent. “Wilt u hier onmiddelijk mee stoppen! Hier heeft u geen vergunning voor.” Ik besef dat het spel uit is. En herinner me dat ik de dochter een paar keer had horen verklaren: “Ja, en ik heb mijn privépad naar de Linnaeusstraat!” Terwijl ze daar niet eens woont.
Wat nu te doen? Ik krijg weer een idee. De grond onder mijn veranda kan ik weghalen voor de ophoging. Dan komt daar een kuil die mijn natte kelder zal draineren. Ik werk dan nog niet bij de wateringenieurs van Delft en besef niet dat die kuil vol water zal komen te staan en eerder mijn kelder zal bevloeien dan ontwateren.
En weer slaat het miezerige tweetal toe. Een dreigbrief van de GGD. Mijn kuil zal een kweekvijver van muggenlarven worden. En is überhaupt een onhygiënische toestand in een woonwijk. Een volgende blow voor de man die later ‘algemene hygiëne’ zal doceren in Delft. Het is 2-0 voor de Spießbürger van hiernaast. Die ik in juni 1986 onhoorbaar vaarwel zeg, als ik naar de Beethovenbuurt verhuis. Een echte ‘culture shock’, maar dat is een ander verhaal.
Gepubliceerd in
Reacties
Reacties