verteller
Latifa Bouanan
is in 1968 in Marokko geboren. Op de Lagere School leerde zij ook Frans. In 1978 kwam hun gezin naar Nederland. Nu woont zij in Amsterdam-Oost en heeft zij twee dochters.
Sprookjesboek
Het meest dierbare was het sprookjesboek dat haar lieve lerares Frans haar gaf toen ze hoorde van de grote reis.
-
De juf rechts op de foto gaf Latifa het sprookjesboek mee als afscheidscadeau toen ze naar Amsterdam verhuisde.
Vader Bouanan werkte enige jaren in Nederland toen hij, omdat alles naar wens ging, besloot zijn gezin naar Amsterdam te laten komen. Dit nieuws bracht een totale verandering in leefwijze voor zijn vrouw en vijf kinderen. Het was november 1978 en Latifa was 10 jaar oud. Zij vertelt: “Alles wilde ik meenemen naar Europa." Boeken, speelgoed, steentjes… al haar dierbare spulletjes. Maar dat kon natuurlijk niet. Het meest dierbare was het sprookjesboek dat haar lieve lerares Frans haar gaf toen zij hoorde van de grote reis. Dit mocht mee.
De kinderen waren opgewonden want zij zouden het vliegtuig nemen. Maar toen een vriend uit Amsterdam, op vakantie in Marokko, aanbood de hele familie mee te nemen, was dat wel zo verstandig. Het bleek een verre reis. Vader had niet verteld dat het al koud in Nederland kon zijn. De winter was op komst en moeder Bouanan had geen warme kleren voor de kinderen meegenomen. In Amsterdam sneeuwde het op de dag van aankomst. Latifa: “Ook zag ik allemaal blonde mensen en dingen die heel anders waren in Marokko." Overal fietsen, andere huizen. Latifa verwerkte deze vreemde indrukken op haar eigen wijze: “Keer op keer las en herlas ik het prachtige sprookje over de meisjes zonder ouders. Het kaftje was daardoor zelfs een beetje stuk gegaan. Het was een mooi boek." Maar na jaren en veel verhuizingen is het verloren gegaan. Nu woont ze al lang in Oost en fietst ze zelf ook. Maar nog steeds herinnert Latifa zich het verhaal van de eenzame kinderen. Ze wil het opschrijven en ook proberen een kopie van het boekje te bemachtigen. Als zij dat vindt, zal ze heel blij zijn.
Gepubliceerd in
Reacties (3)
Frits
Anneke
school foto 1
Het was een leuke school tijd, als ik er aan terug denk.
Schoolfoto
Je ziet er heel schattig uit op die foto!!!!!!
Habiba
Wat jammer dat je het boekje kwijt bent. Ik ben zelf ook een poëzieboekje kwijt geraakt tijdens een verhuizing toen ik een jaar of 12 was, dit was hier in Nederland.
Reacties (3)