verteller
Jannie van Galen-van den Bosch
is in 1953 geboren in de 2e van Swindenstraat 55 bel-etage. Zij zat op de Goudenregen-kleuterschool en later op de Pontanusschool. Van 1973 tot 1977 woonde zij met haar man Peter van Galen op de Dapperstraat. 7-1 hoog
Dansend paard
Als er een draaimolen stond te draaien, moest mijn vader altijd helemaal omrijden.
-
Vader Jan van den Bosch aan zijn stal op de Dappermarkt.
Mijn vader Jan van den Bosch en zijn broer Piet hadden samen een loods op het Dapperplein. Daar konden ze de kar en de overgebleven aardappels en groente van hun stallen op de Dappermarkt zetten. Voordat ik geboren was hadden ze daar twee paarden in staan, omdat ze zondags met paard en wagen gingen venten met de groenten die over waren gebleven van de markt. Een paard was een oud circuspaard en als er een draaimolen stond te draaien, moest mijn vader altijd helemaal omrijden omdat dat beest gelijk begon te dansen als muziek hoorde. Dan lag de hele handel op de straat. In de winter had mijn vader oliegaslampen hangen aan de stal. Die kon je oppompen en dan schenen ze heel fel licht. En ze gaven ook nog lekkere warmte af, want de winters waren vroeger veel strenger en kouder dan nu. Ik weet nog dat er eens een hele erge storm was, en dat de hele stal de lucht in vloog, zijn hele opbrengst van die dag lag over de straat en iedereen liep te graaien. Hij heeft dus gauw zijn collega's erbij gehaald om toch nog maar iets over te houden van het geld dat op de straat lag.
Gepubliceerd in
-
De Dappermarkt met voor Wijnbergh de stal van Jannies vader en om de hoek de woning van de familie van den Bosch in de 2e van Swindenstraat.
-
Vader Jan van den Bosch aan zijn stal op de Dappermarkt.
Reacties (5)
Marja Breurken
Hallo Jack,
Wat leuk dat je op mijn bericht reageerde. Ik herinner me jou zeker nog wel. Misschien kunnen we nog wat meer herinneringen ophalen. Mijn email adres is: j.peeters10@chello.nl
Groetjes,
Marja
Broer(tje) Jos
Ha die Marja,
Hoe gaat 't met jou? Ik maak 't redelijk goed, al zijn er wel gezondheidsproblemen geweest hoor. Je herinnert je mij vast nog wel, ik woonde in dezelfde straat en was bevriend met Jos en kwam wel bij jullie thuis op 162. Suze is destijds getrouwd met Michel en jij 'scharrelde' met iemand die werkte in de apo- theek in 't OLVG. Ik heb in '74 een motorongeval gehad!
Groetjes van Jack.
Marja Breurken
Ik ben al een tijdje bezig om de stamboom -gegevens van mijn vader Joop Breurken op te schrijven. Hij stond voor en tijdens de oorlogsjaren op de Dappermarkt met groenten en fruit voor het pand van Simon de Wit.
- Bij Joop is alles goedkoop - adverteerde hij.
Al zoekende naar wat informatie over de Dappermarkt in de jaren 1940-1945 kwam ik op deze site terecht en zag een foto van mijn vader - 2e van rechts - bij zijn stal staan. Niemand van ons heeft een foto uit die tijd van mijn vader.
Fantastisch dat ik dus deze foto nu van hem heb.
Na de oorlog is mijn vader bij de Amstel Brouwerij gaan werken, maar de Dappermarkt
bleef zijn plekkie.
Mary de Klerk
Ik ben toevallig op deze site terecht gekomen en herken er een heleboel van. Mijn vader Henk de Klerk heeft tegenover Simon de Wit gestaan met fruit, hij is in 1972, toen hij zijn kar naar de loods ging brengen, dood neergevallen en van zijn geld beroofd. Dus mijn herinneringen aan de Dapperstraat zijn niet zo erg fijn. Wel aan je ouders, die waren toen ik klein was geweldig zeker je vader, maar je tante Jetty? Maar ja van de doden niets dan goeds zullen we maar zeggen.
Peter Fijma
Heel jong kregen wij - 4 broers uit de Transvaalstraat 143 - (te) oude, nieuwe kleren van moeder. Ik zwierf al jong met de door mjin vader gerecycelde fiets de stad door en kwam ook op de Dappermarkt. De standhouder riep mij, stroopte mijn colbertmouw omhoog; over mijn overhemd kwakte hij allerlei troep, inkt, bloed enz. Ik schrok me rot en dacht aan de mattenklopper en mijn moeder. De marktkoopman begon zijn verkooppraatje als de vrouwelijke omstanders hun afschuw uitten. De Ossegalzeep-man wreef de zeep goed en diep in en... er was een wonder gebeurd. "Kun je niet elke woensdag en zaterdag voor 5 gulden ? Ik dacht er geen seconde over na en zei: natuurlijk! Zo kreeg ik op mijn 10e jaar mijn eerste betaalde baan. Mijn moeder twijfelde vanaf die tijd aan de kwaliteit van mijn overhemdjes en deed haar beklag bij Spett te de 3e Oosterparkstraat. Met Spett had ik nog een appel te schillen over die volgens hem zo mooie "plusfour"; geen meisje wilde mij vanaf dat moment...
Reacties (5)