Voorland en Jeugdland

we hadden ook een aapje daar op het land weet het nog goed
koren veld plat branden,mocht toen nog

Mijn boekjes "Een lang dun worstje" en "Een stukje potlood van twee-en-een-halve centimeter" liggen in de winkel bij:
"Je Boek In De Winkel"
Vijzelgracht 11, Amsterdam
of zijn rechtstreeks bij mij te bestellen: y.kruk@planet.nl

ik heb het gevonden eindelijk de opnamen van jeugdland 1957
uitgezonden bij vpro en polygloon
ik was daar bij wij haden de boerderij het filmpje is niet helemaal kompleet maar toch je ziet ok nog meneer vlaanderen , begin op namen amsterdam, soembawastraat, kramarttweg zeeburgerdijk

kijk op dezelink
geschiedenis.vpro.nl/themasites/mediaplayer/index.jsp?media=39335949&refernr=42089310&portalnr=4158511&hostname=geschiedenis&mediatype=video&portalid=geschiedenis

hr theo Vries ik heeft u bericht gelesen ,hier geef ik mij .henniekoehler@hotmail.com. ik weet zeker dat u me kan helpen .afz hennie koehler.

ik kan me je niet voor me halen

meschien kan je mij privemailen

ik las een verhaal van de hr theo de Vries.over zijn jeugt op jeudland . ik wil graag weten of hij mij kan helpen .de boerij ,rto het gemaal.dat hij over genommen heeft .de reden is dat ik familie ook op Oosteringdijk gewoond.en een boerderij gehad naast de gemaal en ook tegen over de pontje ook familie woonden. ik zou graag contakt met hr de Vries . mijn broers waren ook vaak op jeugland. naam is frans koehler en henk koehler..ik hoop gauw iets te horen .

zo de gebroeders Kraaij Adrie en natuurlijk Theo ja zal ze nooit vergeten vooral dat eene voorval dat ik net een nieuwe brommer had en dat een van de gebroeders kraaij mijn brommer in puin rijd met een bakfiets

zoekt naar jan heldoorn

Jongensland 1967 – 1981

In een woord geweldig.
Nooit heeft er iets dergelijks bestaan en nooit zal het weer gebeuren nog terug keren.
Wij hadden meneer van de Mortel een geweldige man eerlijk en recht door zee.
Jongens land aan de Oosterringdijk wat een vrijhaven een land buiten de maatschappij waar werkelijk alles mocht. Als je als kind ergens werkelijke vrijheid kon hebben en werkelijk genieten was het daar.
Ik heb kippen, duiven, konijnen,enz gehad en we bouwde hutten of zelfs hele huizen als je zo als je goede hout te pakken kon krijgen.
We bouwde boom hutten en slingerde als Tarzan aan touwen door de bomen.
We hadden motoren, brommers, en zelfs auto,s waar mee gecrost werd.
Je bent iets van 10 /12 jaar en je crost met een brommer of bestuurt een auto of hebt een motorfiets geweldig gewoon welk kind kan dat nu nog.
We stokte fikkies, bouwende vloten en boten, hielde modder gevechten.
De een bakte tosti’s in een pannetje op een potkacheltje de andere maakte hamburgers.
En er was handel heen en weer ook jonge dieren gingen van hand tot hand.
Na een dag ravotte was je te smerig om aan te pakken. Maar je leefde je uit op een manier die nergens ander mogelijk was nog toegestaan. Dat was het werkelijke jongensland van toen.

Het jammeren vind ik dat het tegenwoordig niet meer kan, de jeugd mag niet vrij zijn ze kunnen nergens hun uitlaat klep eens open zetten en gaan op straat hangen vervelen zich en gaan rottigheid op een andere manier uit halen die tot criminaliteit leid.
Ik zag hoe keurig en netjes jeugdland er nu uit ziet en hoe gestructureerd dat nu is, dat is geen jeugdland dat is een speeltuin.

Ik ben zo verschrikkelijk dankbaar dat ik dit wel mee heb mogen maken en het heeft mij een onvoorstelbare jeugd gegeven. Daar voor mijn dank aan hen die dat destijds mogelijk hebben gemaakt.
Mike Houtman

jongensland een beter jongens leven kun je , je niet voor stellen. wie kent ze niet, rob aling, rob meier, jan van neck, ge broeders kraaij gebroeders fokke, herman hillenaar ezv. ge noten van die tijd. leiders, van vlaanderen,van de mortel . graag fhotos van die tijd.

Hallo wat lees ik nu? aan Jeugdland heb ik ook hele goede herinneringen,woensdagmiddag met het bootje over,als je geluk had kwam je droog over,ja hutten bouwen,in je poten zagen,op je klauwen slaan met timmeren.
In mijn tijd was Vlaanderen de baas,zat de hele dag op zijn luie reet,en liet zich enkel zien als er stront aan de knikker was.
Had je ook nog die kapper met zijn hazelip op jeugdland die je voor een heitje knipte,en ik kreeg altijd een piek mee voor kapper Poppes bij ons om de hoek in de Sumatrastraat,als je dan rottig geknipt was ging je moeder verhaal halen bij Poppes,terwijl je bij de kapper op Jeugdland je haren had laten verpesten.Maar je had dan wel 3 kwartjes in je zak gehouden,kocht je weer spijkers en een hangslotje voor.
Ik heb daar ontzettend genoten,ik geloof op zondag kon je er maar even op om de beesten te voeren.
Het tegenwoordige jeugdland is gevestigd op het voormalige Shell sportterrein aan het end van de Valentijnkade.

hallo yvonne, jouw verhaaltje overjeugdland moet ik even corrigeren, de naam was begin 50er jaren "jongensland". daar werd de scepter gezwaaid door oud-commissaris vlaanderen(echt waar, heeft gewerkt in de warmoesstraat).ikzelf ging daar van 1949 tot 1955 naar toe en bouwde samen met m'n vrienden de mooiste(!) hutten. regelmatig brandde de hele 'straat' af, omdat er dan weer iemand vergeten was om z'n kacheltje uit te maken. hebben er veel pannenkoeken en eieren gebakken, totdat we in de gaten kregen dat onze overburen (nummerieke minderheid), een kip en konijn hadden. de kip heeft na deze vaststelling nog 2 dagen geleefd en werd verteerd door onze magen! nog nooit heeft een kip zo vies gesmaakt, daar onze kookkunst te wensen over liet. gestolen waar gedijt niet!, gold ook voor deze kip!
al met al , het was een ontzettend leuke periode in mijn jeugd. idd, je kon er alleen met een bootje komen. nieuwkomers moesten altijd in de boot springen, die wij dan ongeveer een meter uit de kant hielden. een nat pak was gegarandeerd, want op het moment dat de "niewie" sprong, trokken wij aan de riemen waardoor de afstand groter werd. altijd lachen, zelf ben ik ook koppie onder gegaan toen ik daar naar toe ging. groetn, hans

Leuk om te lezen; ikzelf ben er ook af en toe geweest, maar dan als zoon van de oprichter van Jongensland Oost, Theo den Haan sr., een oud politieagent - later rechercheur in de Warmoesstraat. Hij is hiervoor in het zonnetje gezet door Karin Kraaikamp tijdens een TV uitzending (nog in zwart-wit). Wij woonden in die tijd (1948-1968) op de Kramatweg recht tegenover de Joodse begraafplaats - het 'jodemanussie' -waar ik als kind vaak speelde, hoewel het streng verboden terrein was (want pa was politieagent). Vaak werd er 'fikkie' gestookt en als de wind gunstig stond genoot de hele Kramatweg mee.

Jeugie was een prachtige plek om je lekker uit leven. Met het roeibootje over, later werd dit een trekpontje. Ik heb hier met een paar maten, duiven en konijnen gehouden. Voor het eerst koken, nou ja koken! van aardappels grote patatten maken en dan veel boter bakken, potje witte bonen in tomatensaus dat was het geloof ik wel. Op zaterdagmorgen werd er geloof ik door bedrijven hout gebracht, veelal pallets die over hadden. Dan was het één grote run om het beste hout te pakken.

Ja, dat was een heerlijke tijd, gauw vanuit de school nog even naar jeugdland, bootje over de dieren eten geven, wij hadden konijnen, kippen, duiven, van alles wat, en dan weer naar huis. Dat was in de week. Woensdagmiddag bleven we, we maakten ons eigen eten, want we hadden een keukenkamer, slaapkamer, kortom alles. In de zomervakantie mocht je wel eens overnachten, van de heer Vlaanderen, 's avonds kampvuur enz. Het was spannend,
wij bezaten de boerderij, r.t.o het gemaal. Deze moet ik eerlijk bekennen, hadden wij overgenomen, na heel wat eigenbouwsels. We breiden het later ook wel uit. Ja, je kon je ei wel kwijt in die tijd. Ik was met jongens uit mijn buurt en school, o.a fam. Seeters, Houthuizen en mijn broers. Dan had je natuurlijk nog die boer die het land onderhield, hij woonde bij het pontje. We hielpen vaak mee. Het komt allemaal weer boven, wat een tijd! Theo

Ook ik heb een geweldige tijd gehad op Jongensland. Je mocht en kon daar doen wat in de jaren '50 eigenlijk nergens mogelijk was. Zelfs 'vuurtje stoken' behoorde tot de mogelijkheden. Met mijn vrienden heb ik er een onvergetelijke tijd gehad. Wij 'stonden' in het bos en hadden machtige functies: boswachter en politiecommissaris. Op dat moment was boswachter wel de belangrijkste functie, omdat gedurende een aantal jaren het bos kans moest krijgen om te hertstellen en dus niemend behalve mijn vrienden en ik in het bos mochten verblijven. Alleen onze hut (wat eigenlijk een soort fort was) mocht blijven staan. Wij heielden daar zelfs duiven en konijnen. Jammer dat er toen ook al mensen waren die niet van de eiegendommen van anderen af kunnen blijven, want onze duiven en konijnen werden stelselmatig gejat. Om dan maar weer nieuwe duiven en konijnen te kunnen kopen verkochten we aan onze 'landgenoten' zelfgemaakte kroketten en patat. Ja ,dat jongensland was een geweldige uitvinding om de jeugd in het gareel te houden. Onder de plezierige leiding van een oud politieagent, de heer Vlaanderen, beleefde iedere jongen daar een geweldige tijd. Bouwmateriaal was er altijd voldoende voorhanden. Hele decors van de Stadsschouwburg werden gebruikt om de meest wonderlijke bouwsels in elkaar te knutselen. Spijkers kon je bij de heer Vlaanderen kopen voor enkele luttele centen. Tot mijn verrassing las ik dat het jongensland heden ten dage (met de status speeltuin) nog bestaat. Ik ga zeker binnenkort kijken en ik hoop dat de jongens en meisjes daar net zo'n geweldige tijd zullen beleven als ik heb gehad.

Dit is een van de eerste verhalen die ik hier tegen kom over jongensland en 't sentiment slaat direct weer toe. Wat geschreven wordt over meisjes die er niet kwamen, was volgens mij omdat dat niet mocht. Ook moest je een bepaalde leeftijd hebben om er te mogen komen. Maar als je er eenmaal op was en lid, dan had je de tijd van je leven. De beheerder lette op of alles goed ging, bij slecht weer figuurzagen e.d., bij mooi weer roeiboot varen. Wel binnen de vermelde lijnen blijven, dus niet te ver hutten bouwen. En dieren verzorgenm hoofdzakelijk duiven. Complete molens werden er gebouwd, kortom zoveel te doen voor schoffies als ik en me kameraden. Heerlijk! Groetjes, taekovanderveen@hotmail.com