verteller
Henk de Koning
(1922 - december 2006), was zoon van dhr. De Koning, destijds hoofd van de Hogewegschool. Hij is geboren op de Linnaeusparkweg 13 en heeft daar gewoond tot 1951. Hij was werkzaam als leraar lichamelijke opvoeding.
De ringslang
Mijn moeder schrok zich een hoedje toen ze de slang onder het kussen zag slapen.
-
De Ringdijk. Op de achtergrond de brug naar de Molukkenstraat. Rechts was vroeger Utermohlen gevestigd, een bedrijf voor verbandstoffen.
(foto 2006)
Op een mooie dag in het voorjaar tijdens een fietstocht in het Gooi ving ik in een slootje een ringslang. Ik was een enthousiaste amateur-bioloog en vond de slang te interessant om deze terug te zetten. Ik nam hem mee in mijn plantentrommel en, thuisgekomen, richtte ik een terrarium in met wat plantjes en wat water en deed de slang daarin. Ik dekte het af met gaas en zette de kap van het terrarium daaroverheen. Gelukkig lieten mijn ouders mij begaan. Ik was toen een jaar of vijftien. Het probleem was natuurlijk: hoe houd ik dat dier in leven? Ik wist dat een ringslang onder andere leefde van kikkers. Dus trok ik naar de Ringdijk en viste daar in de poldersloten naar kikkers. Erg veel zaten er niet, dus werd het gebied waar ik ging zoeken uitgebreid tot de Diemerplas. Een gevangen kikker werd thuis direct in het terrarium gedaan en in no time was de kikker slachtoffer van de hongerige slang. Dit ging zo vele maanden door. Gelukkig bleef de slang in leven. Hij kon kennelijk lang teren op één kikker.
Op een dag dat mijn moeder mijn bed opmaakte en het kussen wilde opschudden, schrok ze zich een hoedje toen daar onder het kussen de slang lag te slapen. Hij (of zij?) was door een uiterst klein scheurtje in het gaas gekropen en uit de bak geglipt, over de bedrand heen naar het plekje onder het kussen! Op een gegeven dag was de slang geheel verveld en lag het oude vel in de bak. Schitterend. Hoe zou het echter in de winter moeten als er geen voer te vinden zou zijn? Eerlijk gezegd weet ik dat niet meer. De slang is op een of andere manier vertrokken, al of niet door een mensenhand...
Gepubliceerd in
-
Een ringslang.
-
Aan de andere kant van de Ringdijk is de Valentijnkade waar de ganzen de macht hebben overgenomen !
(foto 2006)
Reacties (2)
Bertus Striethouldt
Wat vreemd dat er hier over deze rubriek niet wat meer op gereageerd wordt. Het was een geweldige plek voor heel wat oud Indischebuurters die menigmaal op een vlotje naar de overkant peddelden of in de plomp wegzakten om alweer een bal uit het water te vissen. Ook lekker vissen tussen het hoge gras en s'winters een zwier maken over het bevroren water naar het nieuwe Diep toe. Reactie's graag?
Bertus Stiethouldt
Ja Henk, zo op die foto kijkend was en is dit nog steeds en mooi plekje. Ik ben van 1940 en woonde in de Sumatrastraaat die vlak achter de Valentijnkade ligt en waar ik toendertijd op de Kartinischool op het Sumatraplantsoen zat. Ik heb daar aan het water nog als 11 jarige jongen een pentekening gemaakt en daarmee een prijsje verdiend voor de mooiste schooltekening.
Nog helder voor de geest zie ik mij zwierend op de schaats de gehele Ringdijk afschaatsen, om dan bij het Nieuwe Diep uit te komen alwaar we zomers naar het 5 centen badje gingen. s' Winters (toen had je nog winters) onder die brug proberen komen als het ijs maar sterk genoeg was en het water laag stond. Toch is daar iemand uit de buurt onder het ijs geschoven en verdronken.
Ook kon je daar heerlijk vissen, en vooral aan de kant van het Zuiderzeepark (toen) waren heerlijke visstekken. De Fabriek van Utermohlen heb ik zien bouwen en voor die tijd voetbalde ik er met de Soerabajaboys tegen de Meerboysbuurt. Er lag daar toen een diep landje dat geregeld onder water stond, maar ja wat kon het ons schelen.
Aan die dijk heb ik mijn eerste kusje gekregen van een buurmeisje, die helaas toen in 1953 naar Australië ging verhuizen.
s' Avonds in de winter (1958) als er weer eens ijs op de Valentijnkade lag, bij het licht van de lantaarnpaal in je Teddybeerjas met een meisje heerlijk vrijen en bij Cafe Iepenburg op de hoek van Molukkenstraat bij de brug een borreltje pakken. Ach Henk, als je naar dit plaatje kijkt dan komt alles weer boven drijven. Toen was geluk nog heel gewoon.
Gegroet
Reacties (2)