Top of this document Go directly to navigation Go directly to page content
Vroeger voelde iedereen zich verbonden met elkaar; er heerste éénsgezindheid.
Ze kregen advies te trouwen omdat ze dan de woning konden overnemen.
In Betondorp vond het project 'Ouderen herinneren in Oost' plaats. Via het prikkelen van de zintuigen werden herinneringen opgehaald.
Een woedende vrouw die in elke hand stevig een gebroken flessenhals omkneld hield, dat beeld blijft Sjaak altijd bij.
Nog altijd slaat ze het boek open en loopt ze met Jansje Kippekop mee door Amsterdam Oost.
1 reactie
De toenmalige directeur kon de grap wel waarderen.
Door de controle verdween de litho nooit helemaal. Die lag altijd wel ergens, zij het onder het bed of op de kast…
Ik denk dat de overburen dat gedoe van de studenten wel als hilarisch hebben gezien.
In kamer 733 stond onder de vensterbank in potlood de tekst: This is a studenthouse! Een beschaafd aandenken aan het verzet beginjaren '80.
In de late nacht hoeft hij niet het sleutelgat te zoeken van een verveloze deur in een donkere steeg. Nee, Thomas treft bij thuiskomst ...
In de winkel werd nog over van alles gepraat. In de winkel kwamen de verhalen echt los.
2 reacties
Als meisje verkleed gaan in de 2e Wereldoorlog.
9 reacties
Mijn Transvaalbuurt was uit een andere tijd; de tijd van boeren: de kolenboer, de melkboer, de groenteboer en de schillenboer. Later ...
3 reacties
Deze fiets heeft zich aan de zondagsrust gehouden.
Mijn vader heeft altijd zijn best gedaan om op een eerlijke manier aan de kost te komen. In zijn dossier wordt dit ook bevestigd.
Volgens de ambtenaar moest mijn vader in staat worden geacht ‘zijn inkomen hoger op te voeren’.
In de Joodse gemeenschap was het toen heel gewoon dat er werd opgetreden.
Het kampioenschap bracht ook een probleem met zich mee.
112 reacties
Jeen van den Berg reikte de prijs uit.
Zaddick gooide een tak in het water en toen hoorden we SSSSSSSSS.
De hotelsector was toch niets voor een keurig meisje, vond het hoofd van de school! Maar Marianne wist al van jongs af aan dat ze dit wilde.
De naamsverandering pakte anders uit dan verwacht. Weer kwam er een foto in de krant waar Elsevier niet blij mee was.
Als voorzitter maak je kennis met iedereen.
Dan stond ik niet altijd even wakker 's ochtends vroeg in de ontbijtzaal.
Als je de hotelkamer zag, realiseerde je niet dat er acht maanden een student had gewoond.
Iedereen die een torretje in de gaten kreeg, moest dat onverwijld in een glazen potje aan de directeur laten zien.
We moesten terug naar Oost, maar hoe we er gekomen zijn, is bijna niet te beschrijven...
5 reacties
Korfbal speel je met jongens en meisjes samen.
Donald zat dagelijks in de Knoest, bij het raam zodat hij iedereen kon groeten.
Mijn vader wordt ziek en meldt dit ook bij de Sociale Dienst. Hij heeft eczeem en kan daardoor niet werken.
De reactie van de man was: ‘Laat uw man morgen maar langs komen, hij kan het handelsgeld komen ophalen’.
Nu ik het wat beter heb, kan ik het mij niet meer goed voorstellen hoe arm we waren.
Er werd toen een soort bon uitgeschreven waarin werd aangegeven wat mijn moeder zou krijgen voor de bevalling
Het lijkt nu bijna surrealistisch, maar men ging toen fysiek de sloop tegenhouden.
De vierde dag kon ik eindelijk met een schone auto naar mijn werk.
En die jongen maar lepelen! Hij ziet nog het steeds roder wordend hoofd voor zich. Wat hadden ze een plezier!
Niet alleen was de tijdgeest veranderd. Een aantal conflictpunten waren inmiddels ook opgelost.
Frans' eerste indruk van de Casa was dat het er zo stil was dat hij zich er wat alleen voelde. Dat werd al snel anders.
De feesten van Casa 400 gaan door...
Dat gevoel, de saamhorigheid, is altijd gebleven, ik heb nog steeds contact met die mensen van mijn eerste uren.
Er kwamen geen nieuwe matrassen, niet voor het toeristenseizoen, niet voor het studentenseizoen.
Aan de buitenzijde van het gebouw hangt een mandje voor het meisjesraam met daarin de benodigde tangen en schroevendraaiers.
Misschien dat het daarom nooit een echte buurt is geworden zoals ik die kende vanuit mijn jeugd.
4 reacties
Genieten van Sint en zijn Pieten. Een ouderwetse sinterklaasoptocht door de Indische Buurt.
Een fraai meisje zit met een kroontje op en met een vatenkwastje als scepter schrijlings op een keukenaanrecht.
Alweer een geslaagde Geheugenwandeling! Ditmaal door de Watergraafsmeer en de Transvaalbuurt.
In het winkelboek werden niet alleen de bestellingen geschreven, maar ook de klanten die poften.
Alles werd bijgehouden: er waren speciale lijsten waarop werd bijgehouden hoeveel steun je per week had gekregen.
Bang zijn we nooit geweest, niet voor ons zelf in ieder geval. Wel voor onze vader.